Οι τρεις κατηγοριες των ασθενειών κατα την Εσωτερα Θεραπευτική

Οι τρεις κατηγορίες των ασθενειών κατα την Εσωτερα Θεραπευτική

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ασθενειών που επηρεάζουν το ανθρώπινο γένος σύμφωνα με την Εσωτερική Διδασκαλία. Από τον καιρό που ο άνθρωπος ήταν πιο κοντά στην κατάσταση του ζώου έχουμε ακόμη κληρονομήσει όλες εκείνες τις ασθένειες που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη και την σεξουαλική επαφή, τις μεταδοτικές ασθένειες θα λέγαμε ή ομαδικές ασθένειες όπως λέγονται στην Εσωτερική Θεραπευτική. Τον καιρό εκείνο στην κατάσταση του ζώου ο άνθρωπος δεν είχε περιορισμούς με ποιους συναναστρεφόταν σωματικά και επομένως δεν υπήρχε τρόπος περιορισμού της μετάδοσης κάποιας ασθένειας. Παρόμοια κατάσταση βλέπουμε σήμερα στα σχολεία όπου οι μεταδοτικές ασθένειες μεταδίδονται πάρα πολύ γρήγορα.

Για να σταματήσει αυτή η αρχική πηγή των ασθενειών λέγεται ότι εισήχθηκε στον άνθρωποι μία΄μεγαλύτερη επίγνωση όσον αφορά τη συναισθηματική του συνείδηση. Έτσι ο άνθρωπος άρχισε να έχει προτιμήσεις, να του αρέσει κάποιος και κάποιος άλλος όχι, να θέλει ένα σύντροφο ή ένα φίλο που έχει παρόμοιες τάσεις και τον οποίο να συμπαθεί και να αποκλείει άλλους τους οποίους δεν ένιωθε κοντά του. Οι κοινωνίες άρχισαν να είναι πιο οργανωμένες, να έχουν νόμους και κανόνες για τους γάμους και την επαφή μεταξύ των ανθρώπων και έτσι οι μεταδοτικές ασθένειες άρχισαν κατά κάποιο τρόπο να ελέγχονται καθώς εισήλθε στην ανθρώπινη προσωπικότητα όλη η κατηγορία των συναισθηματικών αναστολών.

Οι αναστολές όμως με τη σειρά τους δημιούργησαν σταδιακά μία άλλη πηγή ασθενειών, αυτές που ονομάζουμε ψυχοσωματικές και κυρίως την κατηγορία των καρκίνων. Όλη επίσης η γκάμα των ασθενειών που αναφέρει η ψυχανάλυση μπορούμε να πούμε ότι ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Προκειμένου να διοχετεύσει ο άνθρωπος και αυτή την πηγή ενέργειας υπό αναστολή, επέδρασε ένα τρίτο κύμα εξέλιξης στην ανθρωπότητα που είχε σαν κατεύθυνση την ανάπτυξη της δημιουργικότητας, με σκοπό να διατίθεται εκεί όλο το περίσσευμα της ενέργειας που ο άνθρωπος κατακρατούσε για λόγους αναστολών ως τότε. Η δημιουργικότητα έγινε το νέο ιδανικό και ο άνθρωπος που εκμεταλλευτόταν το δυναμικό του και έπαιζε ένα ρόλο στο κοινωνικό γίγνεσθαι το νέο (αμερικάνικο κυρίως σήμερα) πρότυπο.

Ωστόσο κι εδώ άρχισε να προκύπτει μία νέα κατηγορία ασθενειών που έχει να κάνει με θέματα ενοχής προς τον εαυτό και αυτοεκτίμησης. Αντί απλά να απολαύσει τη ζωή του, ο άνθρωπος άρχισε να νιώθει ένοχος που δεν εκμεταλλευτόταν πλήρως το δυναμικό του, που έμενε στάσιμος κι έβλεπε τους άλλους να προχωρούν, που δεν ήταν τόσο κοινωνικά δραστήριος όσο οι άλλοι, κ.ο.κ. Αυτές είναι οι σύγχρονες ασθένειες της εποχής μας, που βασίζονται σε λανθασμένες πεποιθήσεις για τη ζωή, σε λάθος πεποιθήσεις για τον εαυτό μας και λάθος αποφάσεις που παίρνουμε για την εξέλιξη μας. Αυτές οι ασθένειες σχετίζονται περισσότερο με θέματα αναπνοής, άγχους, ορμονών και γενικά του ρυθμού που δουλεύει το σώμα μας, ο οποίος διαταρράσεται από τα μπλοκαρίσματα που μας συμβαίνουν κυρίως κοντά στο κέντρο του λαιμού.

Η κατηγοριοποίηση αυτών των ασθενειών μπορεί να μην είναι απόλυτα ακριβής, δίνει όμως μία πρώτη προσέγγιση διάγνωσης που μπορεί να βοηθήσει τον εσωτερικό θεραπευτή να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος και να προχωρήσει μαζί με τον θεραπευόμενο σε διαχείριση της αιτίας της ασθένειας. Αιτία που μπορεί να είναι τριών ειδών: Α) χωρίς έλεγχο επαφής με άλλους (σήμερα κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής) Β) αναστολών στις επαφές με τους άλλους και Γ) ενοχών και λάθος πεποιθήσεων σε σχέση με τον εαυτό και το ρόλο του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

( Βασισμένο στην Εσωτέρα Θεραπευτική της Αλίκης Μπέιλη)

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

To σώμα του ανθρώπου και το περιβάλλον

Για να καταλάβουμε πώς το σώμα του ανθρώπου συνδέεται με το περιβάλλον και εξαρτάται από αυτό, μπορούμε να το παρομοιάσουμε με ένα σπίτι. Το σπίτι γνωρίζουμε όλοι ότι έχει παροχή ρεύματος, παροχή νερού, φωτίζεται από τον Ήλιο και ενίοτε έχει και φυσικό αέριο ή άλλο τρόπο θέρμανσης. Χωρίς αυτά τα στοιχεία ένα σπίτι δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά και ο σπουδαστής ήδη μπορεί να εικάσει τις αντιστοιχίες των παραπάνω με τα τέσσερα στοιχεία αλλά και τα πεδία του ανθρώπου. Το ζήτημα όμως για τον άνθρωπο είναι επίσης και το τι δίνει πίσω στο περιβάλλον σε αντάλλαγμα γι’ αυτά που παίρνει. Για σκεφτείτε, αλήθεια, αν το σπίτι μας δέχεται όλα αυτά τα καλά πράγματα, τι βγάζει προς τα έξω; Σκουπίδια, καπνό από την καπνοδόχο, θόρυβο και πλέον με τα πολλά air condition και αύξηση της θερμοκρασίας. Με λίγα λόγια, ενώ το περιβάλλον ωφελεί το σπίτι, το σπίτι βλάπτει το περιβάλλον.

Με παρόμοιο τρόπο πρέπει να φανταστούμε και το σώμα μας. Παίρνουμε όλα αυτά τα καλά από το περιβάλλον τον αέρα, την τροφή, το φως και τη ζέστη και τι δίνουμε σε αντάλλαγμα; Ποια είναι η ενέργεια που τροφοδοτούμε το περιβάλλον; Μήπως είμαστε κι εμείς σαν το παραπάνω σπίτι και γεμίζουμε τον κόσμο απόβλητα; Και πόσο επηρεάζει αυτό την υγεία των γύρω μας; Αυτές είναι σκέψεις που είναι καλό να ασχοληθεί κανείς κάτω από τη γενική ενασχόληση του με την υγεία. Κι έχοντας πάντα στον νου ότι το αιθερικό σώμα του πλανήτη είναι ένα και ενιαίο και όλοι αλληλεπιδρούμε με αυτό, εν-υπάρχουμε σε αυτό και το συν-διαμορφώνουμε.

Βασισμένο στην Εσωτέρα Θεραπευτική της Αλίκης Μπέιλη

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Αποσπάσματα από την Εσωτέρα Θεραπευτική

Σε ελεύθερη μετάφραση

Σκοπός της Εσωτερας Θεραπευτικης ειναι να επιτευχθεί η δυνατότητα ο άνθρωπος να πεθαίνει μονο οταν η ψυχή του το επιθυμεί. Κι οχι λόγω ανωμαλιών, ελλειψεων του φυσικού η των άλλων σωμάτων του που την εξαναγκάζουν να αποχωρήσει.

Θα μπορούσε κανεις να πει σαν μια γενική διαπίστωση οτι οι ατομικές φυσικές ασθένειες προέρχονται κυρίως από το αστρικό συναισθηματικό σωμα κι οτι αυτο το σωμα της ατομικής έκφρασης ειναι υπεύθυνο για την ασθένεια του ατόμου. Ομοίως ομως θα μπορούσε να πει ότι οι ομαδικές ασθένειες όπως οι επιδημίες εξαπλώνονται στις μαζες εξαιτίας κάποιας συνθήκης που επικρατεί στο αιθερικο σωμα ολόκληρου του πλανήτη. Αυτές οι επιδημίες που εξαπλώνονται σε ολόκληρα έθνη, φυλές η και σε ολόκληρο τον πλανήτη εισέρχονται στον άνθρωπο μεσα απ το δικό του αιθερικο σωμα που ειναι εν αγνοία του ατόμου διαρκώς συνδεδεμένο με το αιθερικο του πλανήτη και μέσα απο το οποίο κυκλοφορούν άπειρες αιθερικες ενέργειες χωρίς να το συνειδητοποιεί. Αυτού του είδους οι ασθένειες λοιπον ειναι απρόσωπες, δεν έχουν ατομικό χαρακτήρα και πρέπει να αντιμετωπιστούν αναλόγως.

Το φυσικό σώμα είναι ένα «αυτόματο» που υπακούει σε όποιο από τα πιο λεπτοφυή σώματα είναι δυνατότερο.

Ασθένεια ειναι η προσπάθεια του φυσικού σώματος να επιτυχει εκτόνωση σε εσωτερικές αναστολές η πράγματα που συγκρατούνται η κατακρατούνται περιοριστικά μεσα στο άτομο.


Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

O Αστερισμός του Ωρίωνα και η σχέση του με τον Σείριο και τον Αλντεμπαράν.

O Αστερισμός του Ωρίωνα και η σχέση του με τον Σείριο και τον Αλντεμπαράν.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Τρεις σημαντικοί αστερισμοί αναφέρονται στην Εσωτερική Αστρολογία ότι σχετίζονται με την πνευματική εξέλιξη του κοντινού σε μας Σύμπαντος. Ο αστερισμός του Ωρίωνα σχετιζόμενος με τον αστερισμό των Διδύμων δίνει δύο σημαντικούς αστέρες, τον Μπελτεγκέζ και τον Ρίγκελ στην συλλογή των απλανών αστέρων που μας επηρεάζουν.

Ειδικότερα ο Μπελτεγκέζ (σημερινή θέση στον τροπικό ζωδιακό 29 Διδύμων) αναφέρεται και στα γραπτά της Εσωτερικής Αστρολογίας από τη δεκαετία του 1920 ως ένας σύστημα δεύτερης τάξης (2ης ακτίνας), που βρίσκεται μέσα στον αστερισμό του Ωρίωνα. Ο Μπελτεγκέζ είναι ένας γιγάντιος αστέρας, αν και όχι τόσο μεγάλος όσο ο Αντάρης, που εάν τοποθετούνταν στον Ηλιακό μας σύστημα εικάζεται ότι ίσως έφτανε και μέχρι την τροχιά του Δία.

Αν και σύστημα δεύτερης τάξης, ο Μπελτεγκέζ ανήκει στον αστερισμό του Ωρίωνα που έχει μία ευρύτερη θέση στην κοσμική οντότητα που κατά την εσωτερική αστρολογία συνδέει εφτά αστερισμούς. Κατέχει τη θέση του Ηλιακού Πλέγματος σε Αυτόν για τον Οποίο δεν Μπορεί να Ειπωθεί Τίποτα με τα άλλα συστήματα αστερισμών να παίρνουν τις εξής θέσεις:

Η Μεγάλη Άρκτος – Το κέντρο Κεφαλής

Ο Σείριος – Το Κέντρο Άτζνα
Πλειάδες – Το Κέντρο του Λαιμού
Το Ηλιακό μας Σύστημα – Το Κέντρο της Καρδιάς
Ωρίων – Το Ηλιακό Πλέγμα
Αντάρης – Το Ιερό Κέντρο
Δράκων – Το Κέντρο της Βάσης

Από αυτή τη θέση εύκολα συνδέεται και με τις ενέργειες της 1ης ακτίνας, που συχνά εκφράζεται μέσω της 6ης. Όχι τυχαία στην αρχαία Αίγυπτο ο Ωρίων ήταν ο Όσιρις και ο Σείριος ήταν η Ίσις. Ως Όσιρις ο Ωρίων ήταν μεν ο Ήλιος αλλά και ο Πλούτωνας, καθώς προίστατο του κόσμου των Νεκρών, υποδηλώνοντας τη σχέση του με την 1η ακτίνα.

Το πραγματικά ενδιαφέρον όμως είναι το πώς ο Αστερισμός του Ωρίωνα «μεσολαβεί» όπως και οι Δίδυμοι άλλωστε για τη μεταφορά και τη σύνδεση της ενέργειας από τον Αλντεμπαράν στον Σείριο και αντίστροφα. Είναι η περίφημη ζώνη του Ωρίωνα που αποτελείται από τρία αστέρια που ευθυγραμμίζεται με με τον Λαμπαδία και τον Σείριο επιτρέποντας αυτή τη σύνδεση, έχοντας μάλιστα εκατέρωθεν της τους άλλους δύο αστέρες των Διδύμων τον Μπελτεγκέζ και τον Ρίγκελ. Κι είναι αυτή η ζώνη με την οποία από ότι λέγεται ευθυγραμμίστηκαν στην αρχαία Αίγυπτο και οι τρεις Μεγάλες Πυραμίδες.

Ιδιαίτερα σημαντικός λοιπόν αυτός ο αστερισμός από εσωτερικής σκοπιάς συνδέει την μεταφορά του Φωτός από τον Αλντεμπαράν του Ταύρου στο Σείριο και αντίστροφα. Κι όλα αυτά, ας μην ξεχνούμε βιώνονται από την ανθρωποτητα μέσα από τον κυβερνήτη του Ταύρου, τον πλανήτη Αφροδίτη, εκπρόσωπο όπως λέγεται του Σείριου στο Ηλιακό Σύστημα, ανώτερο εαυτό της Γης και προϊστάμενο πλανήτη του Νοητικού Πεδίου.

Και αν δεν ξέρετε ποιος είναι αυτός ο πλανήτης θυμηθείτε τα ονόματα με τα οποία τον αποκαλούμε και τα σύμβολα. Θυμηθείτε το Πεντάγραμμο (πεντάκτινος αστέρας) και τον παλιό καλό Εωσφόρο.

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Ο πλανήτης Αφροδίτη και η φύση του

Ένας πλανήτης αρκετά δύσκολος και με πολλές διαφοροποιήσεις στην ερμηνεία του είναι ο πλανήτης της Αφροδίτης. Ίσως φταίει το γεγονός ότι κυβερνάει δύο ζώδια και έχει δύο φύσεις. Συμβαίνει αυτό με τους διττούς πλανήτες και γι’ αυτό ίσως αναζητείται συνήθως και κάποιος άλλος πλανήτης να κυβερνήσει το ένα από τα δύο ζώδια.

Παραδοσιακά η Αφροδίτη είχε τις διαστάσεις της Πάνδημου και της Ουράνιας. Η Πάνδημος μας θυμίζει τον Ταύρο με μία σειρά από ποιότητες που είναι αρκετά διαφωτιστικές. Ο Ταύρος δε λειτουργεί νοητικά με την έννοια της «εξυπνάδας», αλλά με την έννοια της φώτισης. Όσο δεν έχει φώτιση, είναι και θεωρείται από πολλούς ένα «αφελές» ζώδιο. Αγνό στις προθέσεις, που όμως λόγω της έλλειψης εμπειρίας και καθοδήγησης είναι δυνατόν να κάνει πολύ σημαντικά λάθη.

Μυθολογικά θα μπορούσε να αντιστοιχηθεί στην Εύα των Πρωτοπλάστων ή στην Πανδώρα της Ελληνικής Μυθολογίας. Η περιέργεια που σκοτώνει τη γάτα είναι το σημείο που αξίζει να εστιαστούμε εδώ. Η περιέργεια αυτή δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό που ονομάζεται Ενδιαφέρον και οδηγεί στην Ταύτιση. Στο Εσωτερικό Σύστημα των Ροδόσταυρων είναι το 4ο υποπεδίο του Αστρικού που προκαλεί διχασμό ανάμεσα στο Ενδιαφέρον και την Αδιαφορία. Ενδιαφέρον σημαίνει βεβαίως και Συμπάθεια και Αντιπάθεια. Προσκόλληση είναι και τα δύο.

Υπό την έννοια αυτή η Αφροδίτη συνδέεται με την επιθυμία και εμμέσως και με τον επιθυμητικό νου. Επίσης συνδέεται με το Συμφέρον, όπως το βλέπει όμως ο νους που δεν έχει πάρει ακόμη τη φώτιση και «δεν ξέρει καν ποιο είναι το συμφέρον του». Απλά «νομίζει» ότι το ξέρει.

Η Αφροδίτη όμως δεν είναι χωρίς ελπίδα. Περιέχει μέσα της το κριτήριο του κάλλους και, αν το αναπτύξει μπορεί μέσα από αυτό να ανέλθει σε ανώτερα υποπεδία του αστρικού. Να αναγνωρίσει την αληθινή τέχνη ή να αγαπήσει το θείο. Αυτή είναι η Ουράνια Αφροδίτη που συνθέτει. Που σαν εσωτερικός κυβερνήτης των Διδύμων κατά το σύστημα της Μπέιλη δημιουργεί σύνθεση από τα αντίθετα.

Ποιο δρόμο όμως θα διαλέξει τελικά ο άνθρωπος; Το δρόμο της Πάνδημου ή το δρόμο της Ουράνιας Αφροδίτης; Η επιλογή ως ζήτημα είναι κι αυτή σχετιζόμενη με την Αφροδίτη. Γι’αυτό και συχνά αναφέρεται ότι σχετίζεται με το κέντρο της καρδιάς. Όπου θα γίνει η επιλογή συμπάθειας ή αντιπάθειας κι όπου θα γίνει η επιλογή να στραφούμε στα ανώτερα ή τα κατώτερα κέντρα.

Γενικά λοιπόν θα λέγαμε ότι η Αφροδίτη είναι ένα πολύπλοκο σύμβολο και δε συμβολίζει απλά την ομορφιά, την τσαχπινιά και πότε θα κάνουμε σεξ. Θέλει αρκετή παρατήρηση και μέσα μας και στους άλλους για να καταλάβουμε τη φύση της.

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Τι είναι η Βιωματική Αστρολογία;

Ρωτάνε πολλοί τι είναι τέλος πάντων αυτή η βιωματική αστρολογία; Τι ρόλο παίζει; Βιωματική είναι η αστρολογία εκείνη, που σε αντίθεση με την αστρολογία της πρόβλεψης έχει σα στόχο την κατανόηση του τι συμβαίνει τώρα. Γιατί μου συμβαίνουν αυτά που μου συμβαίνουν; Πώς έχω φτάσει εδώ;

Ποιες δυνάμεις επενέργησαν στη ζωή μου; Τι μπορώ να κάνω από δω και πέρα; Η βιωματική αστρολογία χρησιμοποιεί την αστρολογική γλώσσα για να περιγράψει το τώρα και να προσπαθήσει να το ερμηνεύσει απαλύνοντας τον πόνο του ανθρώπινου πλάσματος που νιώθει ανυπεράσπιστος, δίνοντας λογική στο παράλογο και προοπτική στο τυχαίο.

Με τη βιωματική αστρολογία δεν προσπαθούμε να αποφύγουμε το πρόβλημα, όπως θα κάναμε στην πρόβλεψη (αλλάζοντας π.χ τοποθεσία ηλιακής επιστροφής ή επιλέγοντας την κατάλληλη στιγμή για μία πράξη). Με τη βιωματική αστρολογία είμαστε ήδη μέσα στο πρόβλημα και προσπαθούμε να το κατανοήσουμε και να ανακτήσουμε τον έλεγχο της ζωής και της λογικής μας.

Βιωματική αστρολογία είναι η αστρολογία του ανθρώπινου πλάσματος που παλεύει. Παλεύει να αποκτήσει έλεγχο στον εαυτό του, να δώσει νόημα στις πράξεις του, να ανέλθει μερικά βήματα παραπάνω από το να είναι απλά φτερό στον άνεμο. Κι όλα αυτά προσπαθεί να τα κάνει μέσα από την αυτοπαρατήρηση των αντιδράσεων του κι αυτών των άλλων με ερμηνευτικό εργαλείο την αστρολογική γλώσσα.

Στη λογική αυτή εντάσσεται άλλωστε κάθε τι που λέμε βιωματικό. Βιωματικό θέατρο, βιωματικές μέθοδοι διδασκαλίας, βιωματικά ψυχολογικά σεμινάρια, όλα αυτά έχουν σα στόχο πρωτίστως τη δική μας αυτοπαρατήρηση ακριβώς για να μπορέσουμε να βάλουμε σε μία τάξη τα πράγματα. Υπό την έννοια αυτή το μόνο που αλλάζει με την βιωματική αστρολογία είναι η μέθοδος. Ο στόχος παραμένει ο ίδιος.

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Οι 4 Διαστάσεις του Κακού κατά την Ανθρωποσοφικη Θεώρηση

Οι 4 Διαστάσεις του Κακού κατά την Ανθρωποσοφική Θεώρηση

Κατά την ανθρωποσοφική θεώρηση η διάσταση του «κακού» έχει πολλές εκδηλώσεις προσωποποιημένες σε μορφές που αναγνωρίζουμε ως «σατανικές» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι ίδιες όμως αυτές «σατανικές» παρορμήσεις είναι και κίνητρα-προκλήσεις για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, συμβάλλοντας έτσι – ηθελημένα ή άθελα τους – στο θείο σχέδιο.

Μία πρώτη διάσταση του «κακού» υπό αυτή την έννοια, είναι η διάσταση του Εωσφόρου. Αυτή είναι η διάσταση εκείνη που απευθύνεται κυρίως στο ψυχονοητικό κομμάτι μας, προωθώντας την δίψα για γνώση, πειραματισμό και ατομική εμπειρία. Ως τέτοια καταναλώνει όλη την ενέργεια του Εγώ στη δίψα για «εμπειρία» και ωθεί στην αναζήτηση της ηδονής συναισθηματικής ή νοητικής μέσα στη ζωή. Επίσης αμφισβητεί εξουσίες και ομάδες και υπό αυτή την έννοια συνέβαλε στα αρχικά στάδια δημιουργίας της ανθρωπότητας στην Ατομικοποίηση καθώς αμφισβήτησε ότι «ο Θεός – ή σήμερα θα λέγαμε ο μπαμπάς κι η μαμά ή η κοινωνία – ξέρει καλύτερα τι είναι καλό για μας». Σκοπός της Εωσφορικής Διάστασης ωστόσο είναι ο άνθρωπος να αναζητήσει την ηδονή αυτή μακριά από το υλικό πεδίο, προκειμένου έτσι να είναι πιο ευάλωτος στην δύναμη της Εωσφορικής αυτής δύναμης που έχει έδρα το Αστρικό Πεδίο. Εκεί η Ψυχή του Ατόμου δεν έχει δύναμη να αντιμετωπίσει την Ηδονιστική Παρόρμηση και γίνεται Ενεργειακή Μπαταρία της Εωσφορικής Δύναμης, Αυτό είναι εκείνο που ονομάζουμε πρακτικά ότι ο Διάβολος «κλέβει την ψυχή σου». Προκειμένου να παρασύρει τους ανθρώπους να αναζητήσουν την ηδονή εκτός του υλικού πεδίου, η διάσταση αυτή ενισχύει τη Φαντασία. Τη Φαντασία εκείνη που οδηγεί σε ικανοποίηση στο πεδίο του Νου, σε Ναρκισσισμό και Πνευματική ή Αισθηματική Αυτοϊκανοποίηση. Στην Αρχαία Ελλάδα η διάσταση αυτή ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη μέσω των διονυσιακών γιορτών, όμως νικήθηκε τελικά από τον Ορθολογισμό των Φιλοσόφων, που κράτησαν γειωμένη τη Σκέψη των Αρχαίων Ελλήνων. Στη σημερινή εποχή μία τέτοια διάσταση «γοητείας» θα μπορούσε να είναι η ανάπτυξη της Εικονικής Πραγματικότητας, που θα έχει τελικό σκοπό οι άνθρωποι στο μέλλον να αναζητούν να μη ζουν πραγματικά, αλλά να αφήνουν τα σώματα τους να ατροφούν και να διάγουν το βίο τους σε μια εικονική διάσταση. Στην Αστρολογία θα λέγαμε ότι αυτή είναι περισσότερο η διάσταση του Ποσειδώνα.

Μία δεύτερη διάσταση του «κακού» που εκδηλώνεται στο υλικό πεδίο και συνεργάζεται με την Εωσφορική είναι η διάσταση του Αριμάν. Η διάσταση αυτή έχει σα στόχο να αυτοματοποιήσει τη συμπεριφορά των ανθρώπων ώστε να γίνουν απόλυτα πειθήνιες και υπάκουες οντότητες και να συμπεριφέρονται ως τα ζώα, δηλαδή έχοντας ομαδική ψυχή. Η προσπάθεια αυτή συνεργάζεται με την Εωσφορική επειδή κάνει τις συνθήκες ζωής στη Γη τόσο δύσκολες, ώστε να αναζητά ο άνθρωπος διαφυγή στην Εικονική Πραγματικότητα και τη Φαντασία και να μην παλεύει για την Ατομική του Εκδήλωση μέσα στο Υλικό Πεδίο. Στην Αρχαία Εποχή η διάσταση αυτή εκδηλώθηκε όποτε δημιουργήθηκαν μεγάλες και αυστηρές αυτοκρατορίες, όπως η Ρώμη. Μία σύγχρονη διάσταση αυτής της δύναμης είναι η Παγκοσμιοποίηση, η οποία προσπαθεί να ομογενοποιήσει τους ανθρώπους και να δείξει ότι δεν υπάρχουν διαφορετικές επιλογές, αλλά όλοι κάνουν τα ίδια. Στην Αστρολογία θα λέγαμε ότι αυτή είναι περισσότερο η διάσταση του Πλούτωνα. Σκοπός της πίεσης αυτής που ασκείται είναι να αντιδράσει ο άνθρωπος, να σπάσει την ομογενοποίηση, να σπάσει τις συγκεντρωτικές δομές και να σπάσει την ακινησία.

Μία τρίτη διάσταση του Κακού που στρέφεται απευθείας εναντίον της Ατομικοποίησης του Ατόμου είναι η διάσταση του Αντίχριστου, ενώ τελευταία εμφανίζεται και μία τέταρτη διάσταση του «κακού» μέσα από την άλογη και άσκοπη αφαίρεση της ζωής που παρατηρούμε λόγου χάρη σε παράλογες εγκληματικές πράξεις στα αμερικάνικα σχολεία ή στις παράλογες επιθέσεις αυτοκτονίας στη Μέση Ανατολή. Γι’ αυτές τις δύο διαστάσεις του «κακού» όμως θα μιλήσουμε σε επόμενη δημοσίευση.

Posted in Άρθρα | Tagged , | Σχολιάστε