Ο ρόλος του σεξ και της τάξης των αγγέλων στην εποχή του ανθρώπου

Ο ρόλος του σεξ και της τάξης των αγγέλων στην εποχή του ανθρώπου

Κατά τον Ρούντολφ Στ;άινερ το σεξ δόθηκε στους ανθρώπους ως μια μοναδική διαδικασία σύνδεσης του αστρικού πεδίου με το αιθερικό και το φυσικό σώμα και στη συνέχεια μέσω του αστρικού πεδίου με τα ανώτερα πεδία του θείου κόσμου. Την επιθυμία του σεξ ανέλαβε να διασπείρει στο αστρικό πεδίο του ανθρώπου η τάξη των αγγέλων. Μέσω αυτής της επιθυμίας ο στόχος ήταν οι άνθρωποι να βιώνουν τρεις εμπειρίες: Α) να μη νιώθουν ευτυχισμένοι αν πρώτα ο άλλος άνθρωπος δεν ήταν ευτυχισμένος β) να βλέπουν στον άλλο άνθρωπο το θείο σπινθήρα γ) να βεβαιώνονται έτσι για το γεγονός της ύπαρξης των θείων κόσμων.

Ο ρόλος των αγγέλων λοιπόν σ’ αυτή τη διαδικασία είναι μεσολαβητικός. Από τη μια διεγείρουν την επιθυμία για ένωση κι απ’ την άλλη την ώρα που πέφτουμε για ύπνο αποχωρούν μαζί με τη Συνείδηση στους ανώτερους κόσμους και μεταφέρουν την εμπειρία της ένωσης στις ανώτερες ιεραρχίες (Αρχές, Κυριότητες, Εξουσίες) επιτρέποντας και στο Εγώ του ανθρώπου να έρθει σε επαφή μ αυτές τις ανώτερες ιεραρχίες. Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία ενώνονται δηλαδή η εμπειρία του αιθερικού σώματος με το νοητικό, το βουδικό και το ατμικό σώμα αλλά και με ακόμη ανώτερα πεδία. Και εκτός από την ωφέλεια για τους ανθρώπους προχωρά και η εξέλιξη των αγγέλων που τους επιτρέπεται σταδιακά να περάσουν από το αστρικό σώμα στο βουδικό να μετεξελιχθούν δηλαδή σε Αρχάγγελοι (δηλαδή όντα που βρίσκονται μεταξύ των Αρχών και των Αγγέλων)

Τι γίνεται όμως στην εποχή μας με τη μεσολάβηση του Αριμάν; Η οντότητα αυτή που προέρχεται απ’ τις τάξεις των νοημόνων Στοιχειακών αλλά απέτυχε να ολοκληρώσει τη μετάβαση της στην τάξη των Αρχαγγέλων λέγεται ότι προσπάθησε με τη βία να καταλάβει το πεδίο των Αρχαγγέλων δηλαδή το νευρικό μας σύστημα. Εκεί νικήθηκε απ’ τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μια οντότητα απ’ το πεδίο των Αρχών που την εποχή της Ενσάρκωσης του Χριστού επέλεξε να κάνει τη δική της θυσία και να κατέλθει στο νοητικό πεδίο του ανθρώπου για να βεβαιωθεί ότι ο άνθρωπος θα αναλάβει σωστά όπως είναι ο προορισμός του την ευθύνη της Κοσμικής Νοημοσύνης που μέχρι τώρα ήταν υπεύθυνη γι’ αυτήν η Κοσμική Σοφία μια οντότητα της τάξης των Κυριοτήτων και πνευματική μητέρα του Μιχαήλ.

Η νίκη του Μιχαήλ απέτρεψε από την τάξη του Αριμάν τον έλεγχο στο νευρικό μας σύστημα. Έτσι ο Αριμάν αναγκάστηκε να επιστρέψει στο αιθερικό μας πεδίο εκεί που βρισκόταν πριν. Από κει όμως πονηρά δρων αποφάσισε να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού χρησιμοποιώντας τη σεξουαλικότητα μας. Αντί η σεξουαλικότητα να είναι πηγή ένωσης όπως ήταν αρχικός προορισμός της μέσω έξαρσης των πειρασμών εξελίχθηκε σε αχαλίνωτη επιθυμία ατομικής ικανοποίησης. Αυτό όμως είχε σαν συνέπεια όταν το βράδυ κοιμόμαστε και οι άγγελοι πάνε να μεταφέρουν την πληροφορία στα ανώτερα πεδία οι πόρτες να μένουν κλειστές γιατί τα ανώτερα πεδία δεν επιθυμούν να νιώσουν τέτοιες ατομικιστικές εμπειρίες. Αυτό στερεί τον άνθρωπο από τη θεία καθοδήγηση αλλά κάνει κάτι ακόμη χειρότερο. Αποκόπτει και τους αγγέλους που ζουν στο αστρικό μας πεδίο από τα ανώτερα πεδία και τους φυλακίζει στον υλικό κόσμο. Έτσι ο Αριμάν δεν παρεμβαίνει μόνο στην ανθρώπινη εξέλιξη αλλά και στην εξέλιξη των Αγγέλων.

Τόσο σημαντικός λοιπόν είναι ο ρόλος του σεξ στην ανθρώπινη εξέλιξη και ο ορθός προσανατολισμός του.

——-

Μερικές ακόμη παρατηρήσεις:

Α. η φιλοσοφία του Στάινερ δεν συνιστά την αποχή απ’ το σεξ. Λέει όμως ότι μέσα απ’ αυτό κανείς μπορεί να έρθει σε επαφή με την πνευματική ουσία του αλλού και να μάθει να επιθυμεί τη χαρά και κάποιου άλλου εκτός του εαυτού του.

Β. Ορισμένες διδασκαλίες θεωρούν ότι οι Άγγελοι είναι τελειωμένα όντα στην εξέλιξη τους. Η πίστη περί τελειότητας κτιστών όντων δεν είναι επιθυμητή καθώς στο υποσυνείδητο του μαθητή μπορεί να οδηγήσει στη λατρεία αυτών των όντων αντί τη λατρεία του απόλυτου όντος και Ενός. Τιμούμε τα ανώτερα όντα αλλά σε καμιά περίπτωση δεν τα λατρεύουμε.

Γ. Η εξέλιξη είναι παράλληλη σε όλες τις τάξεις των όντων. Όπως εμείς εξελισσόμαστε μέσα από τη φροντίδα κατώτερων όντων έτσι και οι άγγελοι εξελίσσονται μέσα από τη συμμετοχή τους στην εξέλιξη μας. Μεγάλη πλάνη ότι υπάρχουν όντα που έχουν ολοκληρώσει την εξέλιξη τους. Κανένα ον δεν έχει ολοκληρώσει την εξέλιξη του ούτε καν το Ανεκδήλωτο που θα ολοκληρωθεί μέσα από τη δική μας εξέλιξη. 

Δ. Υπάρχουν Άγγελοι εξελιγμένοι κι Άγγελοι καθυστερημένοι στην Εξέλιξη τους. Άγγελοι στην υπηρεσία του θείου σχεδίου κι άγγελοι που έχουν ως συλλογικές οντότητες αποκλίνει του θείου σχεδίου.

Ε. Η διδασκαλία ότι ο άνθρωπος πρέπει να υπηρετεί αστρικές οντότητες είναι άκρως επικίνδυνη. Κι αυτό το καταλαβαίνουμε απλά από το γεγονός ότι ότι αυτό το ζήτημα ήταν ακριβώς η αιτία της πτώσης του Εωσφόρου. Το ότι αρνήθηκε να υπηρετήσει τον άνθρωπο. Υπάρχουν βεβαίως γνωστικής καταγωγής σχολές που από την αρχαιότητα προωθούν την ανωτερότητα των Αγγέλων έναντι του Ανθρώπινου Όντος, αυτές όμως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ξεκάθαρα Εωσφορικής κατεύθυνσης.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Ιδανικός και πραγματικός εαυτός κατά την Ανθρωπιστική Αστρολογία

Κατά την ανθρωπιστική ψυχολογία η αντίληψη του εαυτού αφορά δύο διαφορετικές διαστάσεις του.Πρώτη διάσταση είναι ο Ιδεώδης ή ιδανικός εαυτός (ideal self). Αυτός είναι η άποψη του ατόμου γι’ αυτό που θα ήθελε περισσότερο να γίνει και να αποκτήσει ως προς τη σωματική εμφάνιση, τις ικανότητες, τα επιτεύγματα, τη συμπεριφορά κ.ά. Ο ιδεώδης εαυτός μπορεί να βρίσκεται σε αντίθεση τόσο με τη συνήθη/πραγματική εικόνα του εαυτού μας όσο και με την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς.Δεύτερη διάσταση είναι ο Πραγματικός εαυτός (real self) ή απλά εαυτός: είναι ο βιούμενος εαυτός, δηλαδή ο εαυτός που απλά «είναι». Αυτή η διάσταση του εαυτού ορίζεται από τις παρακάτω συνιστώσες, που είναι:

  1. η αυτοεκτίμηση, δηλαδή πώς αξιολογεί το άτομο τον εαυτό του
  2. η αυτοαποδοχή, δηλαδή αν αποδέχεται τον εαυτό του όπως είναι μετά την αυτοαξιολογηση που έχει κάνει.

Ευτυχία του ατόμου είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμφωνία του ιδανικού με τον πραγματικό εαυτό του. Εάν αυτό συμβαίνει, τότε ανεβαίνει η αυτοεκτίμηση και αυξάνεται η αυτοαποδοχή. Εάν όχι, παρουσιάζονται εσωτερικές συγκρούσεις και δυστυχία.Τη θεωρία της ανθρωπιστικής ψυχολογίας αυτής υποστήριξαν και διάφοροι αστρολόγοι θεμελιώνοντας την ανθρωπιστική αστρολογία. Μεταξύ αυτών ο Dane Rudhyar αλλά και η Karen Hammaker Zonndag σύμφωνα με την οποία, ο ιδανικός εαυτός ανιχνεύεται συχνά στο Μεσουράνημα μας, ενώ ο πραγματικός εαυτός μας στον Ωροσκόπο. Στη συμφωνία ή ασυμφωνία αυτών συχνά έγκειται η αίσθηση ευτυχίας ή δυστυχίας μας.Θα τολμούσα να προσθέσω σε αυτούς τους δασκάλους της ψυχολογικής αστρολογίας, ότι συχνά το ωροσκόπιο προδιαθέτει για τη συμφωνία ή την ασυμφωνία του ιδανικού με τον πραγματικό εαυτό. Σε πολλούς ανθρώπους για παράδειγμα Ωροσκόπος και Μεσουράνημα είναι στο ίδιο στοιχείο (π.χ. Δίδυμοι, Υδροχόος), ενώ σε άλλους κάνουν τετράγωνο μεταξύ τους (π.χ .Κριός, Αιγόκερως). Επίσης οι κυβερνήτες Ωροσκόπου και Μεσουρανήματος είναι δυνατόν να έχουν καλές ή κακές όψεις μεταξύ τους.Και τέλος το Μεσοδιάστημα Ωροσκόπου Μεσουρανήματος είναι δυνατόν αν έχει κάποιον πλανήτη αρμονικό ή δυσαρμονικό που το επηρεάζει να υπονοεί τέτοια επιρροή.Κατά την Hammaker πάντως σημαντικό ρόλο στην αυτοεκτίμηση μας παίζει και η τοποθέτηση του 5ου οίκου στο γενέθλιο χάρτη. Ανάλογα με τους πλανήτες που περιέχει, το ζώδιο, τον κυβερνήτη και τις θέσεις και όψεις του είναι δυνατόν να διαφοροποιείται η αίσθηση αυτοεκτίμησης που νιώθουμε.Συχνά βέβαια η αίσθηση αυτοεκτίμησης συνδέεται και με τον δεύτερο οίκο ως τον οίκο εκείνο που μπορεί να μας λέει αν είμαστε «ικανοί» ή όχι για την επιβίωση. Κατά την Hammaker όμως ο δεύτερος οίκος έχει να κάνει περισσότερο με τις ικανότητες που οι άλλοι μας επιβάλλουν να έχουμε ως προαπαιτούμενο επίτευξης του ιδανικού εαυτού (τρίγωνο με το Μεσουράνημα) κι όχι με αυτές που εμείς οι ίδιοι έχουμε διαλέξει (πέμπτος οίκος τρίγωνο με τον Ωροσκόπο). Σε κάθε περίπτωση η μελέτη των παραπάνω σημείων είναι δυνατόν να δώσει πολύτιμες πληροφορίες για την εικόνα που έχει το άτομο για τον εαυτό του και εάν υπάρχουν προβληματικές περιοχές να μας βοηθήσει να δώσουν την απαραίτητη υποστήριξη που χρειάζεται.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Πρέπει να επιδιώκουμε ή να αποφεύγουμε τελικά την περίοδο της Πανσελήνου;

Πρέπει να επιδιώκουμε ή να αποφεύγουμε τελικά την περίοδο της Πανσελήνου;
Ας δούμε τι λέει ο Θιβετανος (σε ελεύθερη μετάφραση) στην Εσωτέρα Θεραπευτική (σελ.165 αγγλική έκδοση)
«Την περίοδο της Πανσελήνου η Σελήνη αντανακλά τη μέγιστη ποσότητα φωτός από τον Ήλιο από κάθε άλλη περίοδο. Γι αυτό υπάρχει μια υποκειμενική αιτία. Μπορώ να σας το εξηγήσω μέσα από ένα σύμβολο που σε άλλους μπορεί να υποδείξει την αλήθεια και σε άλλους να τους αφήσει τυφλούς σε αυτήν. Μιλώντας συμβολικά η περίοδος της Πανσελήνου είναι η περίοδος του πιο εντατικού διαλογισμού του Πλανητικού μας Λόγου. Όπως εσείς έχετε δηλαδή τον καθημερινό σας διαλογισμό, έτσι κι Εκείνος από την Υψηλή Θέση του, έχει το περιοδικό σημείο επαφής του. Αυτό δημιουργεί μια διάχυση της ακτινοβολίας και μια είσοδο ενέργειας αντικειμενικής και υποκειμενικής. Για όλους τους αληθινούς μαθητές επομένως η εργασία τους στο νοητικό πεδίο διευκολύνεται κι αυτοί αποκτούν τη δυνατότητα να διαλογιζονται με μεγαλύτερη επιτυχία και να επιτυγχάνουν υλοποίηση με μεγαλύτερη ευκολία. Μοιράζονται έτσι την επιτυχία με τον Κύριο της Σαμπάλα.
Η Σελήνη όπως γνωρίζετε είναι ένα κέλυφος, μια αρχαία μορφή μέσα από την οποία ο Πλανητικός μας Λόγος κάποτε είχε αναζητήσει έκφραση. Σιγά σιγά αποσυντίθεται στο φυσικό πεδίο, όχι όμως στο αστρικό πεδίο και συνδέεται επομένως με το αστρικό σωμα του Πλανητικού Λόγου και άρα με το αστρικό σώμα όλων μας. Η επίδραση της επομένως είναι πολύ ισχυρή τον καιρό της Πανσελήνου σε όλους όσους έχουν κάποιου είδους ελλειψη εξισορρόπησης. Αυτή η έλλειψη ισορροπίας θα βρεθεί κάποια στιγμή ότι εδράζεται στο αστρικό και αιθερικό σώμα αλλά και στο φυσικό μηχανισμό.
Οι άνθρωποι που είναι επομένως στο δρόμο της μαθητείας και νοητικοί στην εστίαση τους αποκομίζουν θετικά αποτελεσματα απο τις Πανσελήνους. Αυτοί που έχουν όμως κάποιου είδους έλλειψη εξισορρόπησης, κυρίως αστρικής και συναισθηματικής φύσης συχνά παρασύρονται από ανεξέλεγκτη επιθυμία και είτε εμποδίζονται είτε διεγείρονται υπερβολικά συναισθηματικά είτε αναστατώνονται σωματικά. Το πέπλο της πλάνης παίρνει φωτιά αυτή την περίοδο με συνέπεια παραισθήσεις, οράματα, ψυχικές ορμές και κάθε είδους παρερμηνεία της ζωής και υπερβολική έμφαση σε πλευρες της ζωής όπως οι φοβίες, η τρέλα, κλπ.»…»Για να σας ενθαρρύνω όμως, θα προσθέσω και κάτι ακόμα. Καθώς η ανθρώπινη φυλή προοδευτικά θα καθοδηγείται από τον Ηλιακό Λόγο, τον θεό ήλιο, την Ψυχή, οι κύκλοι της Σελήνης θα χάσουν προοδευτικά τα αρνητικά τους αποτελεσματα και τα νευρωτικά συμπτώματα και τις νοητικές ασθένειες που σήμερα επηρεάζουν τόσο έντονα. Η ώρα δεν είναι τώρα. Δεν είναι εύκολο για μένα να δώσω περισσότερες πληροφορίες για τη Σελήνη και τις φάσεις της καθώς αποτελούν ενα από τα μέγιστα μυστήρια που αποκαλύπτονται στην τρίτη μύηση.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Εσωτερική Αστρολογία και Πλανήτες στον Ωροσκοπο

Στην Εσωτερική Αστρολογία οι πλανήτες λέγεται ότι κυβερνούν διαφορετικά κέντρα ενέργειας (τσάκρας) στο σώμα από αυτά που βλέπουμε να κυκλοφορούν συνήθως στο internet. Αν κάποιος από αυτούς τους πλανήτες βρίσκεται στον 1ο οίκο ή κοντά στον ωροσκόπο, είναι πιθανό να υποδηλώνει ένα σημείο ευαισθησίας στο χάρτη. Να υποδηλώνει δηλαδή εκείνο το κέντρο που είναι πιο «ανοικτό» προς τον κόσμο, που επηρεάζεται πιο εύκολα ή υπερφορτώνεται πιο εύκολα. Δεδομένου ότι ο ωροσκόπος θεωρείται γενικά ότι αντιστοιχεί στο αιθερικό πεδίο του ανθρώπου, είναι το μέσο επικοινωνίας του με τις ενέργειες και άρα ο πλανήτης που υπάρχει στον 1ο οίκο δίνει ένα στίγμα σχετικά με το ποιο κέντρο είναι ίσως πιο ευαίσθητο ή πιο ενεργοποιημένο. Η αντιστοιχία των κέντρων στην Εσωτερική Αστρολογία μας δίνει ότι:1. Ένας Πλούτωνας στον 1ο οίκο, υποδηλώνει υπερφόρτωση του κέντρου της κεφαλής και άρα πιθανούς πονοκεφάλους και λιποθυμίες.2. Μία Αφροδίτη στον 1ο οίκο, υποδηλώνει υπερφόρτωση του κέντρου Άτζνα (άνθρωποι που σκέφτονται πολύ) και πολλές ημικρανίες3. Ένας Κρόνος στον 1ο οίκο, υποδηλώνει υπερφόρτωση του κέντρου του λαιμού και άρα ενόχληση στις ωμοπλάτες και πόνους από υπερφόρτωση του4. Ένας Ήλιος ή ένας Δίας στον 1ο οίκο υποδηλώνει ευαισθητοποιημένο κέντρο καρδιάς, άρα άνθρωποι πολύ ευαίσθητοι στον πόνο των άλλων, που παίρνουν τα πράγματα πολύ συναισθηματικά5. Ένας Άρης ή ένας Ποσειδώνας στον 1ο οίκο υποδηλώνει ευαίσθητο στομάχι και συχνούς πόνους εκεί όταν υπάρχει υπερφόρτωση6. Ένας Ουρανός στον 1ο οίκο υποδηλώνει ευαισθησία στο Ιερό Κέντρο και άρα ζητήματα πόνου στη γεννητική περιοχή ή υπερδιέγερση της7. Ένας Ερμής ή μία Σελήνη στον 1ο οίκο υποδηλώνει ευαισθησία στο κέντρο βάσης και άρα σφίξιμο ή χαλάρωση του εντέρου στην περιοχή βάσης όταν υπάρχει «επίθεση» ενεργειών από τον έξω κόσμο…

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Το μυστήριο των 7 ακτίνων με τα κλειδιά της επιστήμης

Το μυστήριο των 7 ακτίνων θα μπορούσε να εξηγηθεί με διάφορα κλειδιά, μεταξύ των οποίων όπως είχαμε δει στο παρελθόν το ψυχολογικό κλειδί. Ωστόσο θα μπορούσε να αποδοθεί και σε φυσικούς νόμους ή διεργασίες. Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να είναι η ένωση μέσω της αντίθεσης της 4ης ακτίνας, παρά η ένωση θετικού κι αρνητικού πόλου στον κόσμο του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού, τι άλλο θα μπορούσε να είναι η 7η ακτίνα, παρά η διαδικασία της σύντηξης όπως περιγράφεται στη σύγχρονη φυσική; Πώς αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί η 3η ακτίνα, παρά σαν διέγερση από το φως, που γεννά όλο τον υλικό κόσμο, ενώ η 6η ακτίνα σαν τη δράση και την αντίδραση, έναν από τους βασικούς νόμους του Νεύτωνα.Σε παρόμοια συμπεράσματα θα μπορούσαμε να καταλήξουμε, εάν ακολουθήσουμε τους 7 νόμους του Κυμβάλειου και να διαλογιστούμε πάνω στην πιθανότητα αντιστοίχισης τους με φυσικά – και κυρίως ηλεκτρικά – φαινόμενα.

1. Η Αρχή της Νοητικότητας (?)
2. Η Αρχή της Αντιστοιχίας (?)
3. Η Αρχή της Δόνησης (διέγερση ηλεκτρονίου από το φωτόνιο -> Φως)
4. Η Αρχή της Πολικότητας (ετεροπολικοί δεσμοί)
5. Η Αρχή του Ρυθμού (κυματικές συχνότητες, περιφορές ουρανίων σωμάτων)
6. Η Αρχή της Αιτίας και του Αποτελέσματος (δράση και αντίδραση, εφαρμογή των νόμων των Δυνάμεων)
7. Η Αρχή της Γέννησης ή Συγχώνευσης (σύντηξη, ραδιενεργή αντίδραση)

Φυσικά ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί πάντα να συλλάβει τους νόμους ως την πηγή τους. Γι’ αυτό και οι δύο πρώτες αρχές ίσως ακόμη να παραμένουν άφατες για τους περισσότερους… Γι’ αυτό και η Γένεση ξεκινάει από «εν αρχή ην ο Λόγος» αλλά η δημιουργία του κόσμου αρχίζει στο «και εγένετο Φως»…

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Ο Χριστός κατά τη Φιλοσοφία του Στάινερ

Κατά τη φιλοσοφία του Στάινερ ο Χριστός υπήρξε μία ανώτερη οντότητα του πνευματικού μας Ήλιου που άρχισε την κάθοδο του στη Γη τουλάχιστον 5000 χρόνια πριν την ενανθρώπιση του. Η σημασία της ενσάρκωσης του στο Φυσικό Πεδίο, είναι ιδιαίτερη, καθώς έφερε το Θείο στο Χτιστό. Ενώ ως τότε οι άνθρωποι για να έρθουν σε επαφή με το θείο, έπρεπε να φύγουν από τον υλικό κόσμο και να ανέλθουν στο αστρικό, γινόμενοι συχνά βορά άλλων δυνάμεων που έδρευαν εκεί, μετά την έλευση του Χριστού ο άνθρωπος μπορεί να βρει πλέον τον Θεό στην ίδια τη Γη και Σκοπός του δεν πρέπει να είναι να αφήσει τον «κακό υλικό κόσμο», αλλά αντίθετα να κάνει μαζί με τον εαυτό του και τη Γη «καθ’ ομοίωσιν» του Θείου. Συνεπώς κατά τη φιλοσοφία του Στάινερ οποιαδήποτε άποψη που δεν αναγνωρίζει την ενανθρώπιση του Χριστού και ισχυρίζεται ότι υπήρξε μόνο θεός και όχι άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι χριστιανική. Επιπλέον με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύεται ότι παρά τις προσμίξεις που δέχτηκε στη φιλοσοφία του ο Στάινερ στη ρίζα του δεν υπήρξε ποτέ Γνωστικός. Διότι οι Γνωστικοί απλά δε δέχονται ότι ο υλικός κόσμος έχει αξία, ούτε ότι ένα Ον υπεράνθρωπο θα καταδεχόταν να έρθει σ’ αυτό το βρώμικο υλικό κόσμο. Και γι’ αυτό ισχυρίστηκαν ότι ο Χριστός υπήρξε μόνο Θεός και όχι ταυτόχρονα άνθρωπος.

Η διδασκαλία του Χριστού υπήρξε διαφορετική από άλλες με βάση την άποψη του Στάινερ και για άλλους λόγους.

1. Η πίστη στο Χριστό είναι πίστη στην Ύπαρξη του. Δεν μπορεί να είναι κανείς πραγματικά χριστιανός, πιστεύοντας απλά τη διδασκαλία της Αγάπης, χωρίς να πιστεύει στο «γεγονός» της ύπαρξης του Χριστού.

2. Η διδασκαλία του Χριστού είναι διδασκαλία καρδιάς, όχι Νου. Ο Χριστός δεν ήταν φιλόσοφος, ο χριστιανός δεν ζητείται να φιλοσοφήσει, αλλά να βιώσει.

3. Η μύηση στο Χριστιανισμό δεν είναι για να εξηγηθεί το παρελθόν αλλά είναι μύηση τελεολογική. Ο πιστός προετοιμάζεται για το μέλλον, για την Ανάσταση και Δευτέρα Παρουσία τις οποίες προγεύεται τώρα, δεν ενημερώνεται για την τάξη του παρελθόντος.

4. Η έλευση του Χριστού διεύρυνε το μοίρασμα της Αγάπης και το έβγαλε έξω από τους όμαιμους και τους ομόθρησκους και τους ομόγλωσσους. Ο Χριστιανός αγαπά τους πάντες, δεν αγαπά μόνο όσους καλύπτει το Εγρηγορός της κάθε Φυλής, Θρησκείας ή Οικογένειας.

5. Ο Χριστός μετά την Ανάσταση του δεν εξαφανίστηκε από το χώρο της Γης. Παραμένει στο Αιθερικό της Πεδίο, συνεπώς είμαστε σε θέση να τον έχουμε διαρκώς μέσα μας και να συμμεριζόμαστε την παρουσία του. Με τον τρόπο αυτό ο Χριστιανός βιώνει διαρκή παρουσία Χριστού και δεν αναπολεί απλά μία ιστορία που συνέβη πριν 2000 χρόνια.

Τις παρατηρήσεις αυτές με την ευκαιρία των επερχόμενων γιορτών μπορεί όποιος συμμερίζεται την παρουσία του Χριστού να τις αξιολογήσει και να τοποθετηθεί απέναντι τους.

Καλές Γιορτές να έχουμε όλοι.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

H λειτουργία της συνείδησης στο Αστρικό Πεδίο κατά τον Ρούντολφ Στάινερ

H λειτουργία της συνείδησης στο Αστρικό Πεδίο κατά τον Ρούντολφ Στάινερ

Ένας τρόπος που μπορούμε να φανταστούμε τον τρόπο που λειτουργεί ο άνθρωπος στο αστρικό πεδίο είναι κατά τον Ρούντολφ Στάινερ ο οραματισμός της ανάπτυξης και του θανάτου ενός όντος. Παρατηρώντας προσεκτικά και σε βάθος το πώς αναπτύσσονται τα φύλλα ή τα άνθη ενός λουλουδιού ή το πώς κλείνουν τα μαραμένα άνθη και γερνά το λουλούδι εισερχόμαστε σε δύο καταστάσεις στις οποίες κατά τον Στάινερ νιώθουμε ένα συναίσθημα παρόμοιο με την ανατολή του ήλιου ή με την ανατολή της Σελήνης αντίστοιχα. Τα δύο αυτά συναισθήματα της επέκτασης του συναισθήματος και στη συνέχεια της αποταύτισης του συναισθήματος είναι βασικά για τη λειτουργία μας στο αστρικό πεδίο και είναι ο τρόπος που στο πεδίο εκείνο θα μπορούσαμε να έλξουμε ποιότητες ή να απομακρυνθούμε από αυτές. Αναπτυσσόμενοι μέσα από αυτές, διαπιστώνουμε ότι οι δράσεις στο πεδίο αυτό είναι αργές και παίρνουν χρόνο και δεν βασίζονται στη βούληση, αλλά στην υπομονή και στην σταδιακή επέκταση ή απομείωση. Κάνουμε έτσι το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να εισέλθουμε σε ένα άλλο κόσμο που ο ψυχικός παράγοντας δρα μέσω της συνάφειας και όχι μέσω της δύναμης. Η ψυχική επίδραση δε στα καθημερινά μας πράγματα, φαίνεται όταν κάποιοι άνθρωποι γύρω μας που έχουν προχωρήσει σε αυτά τα θέματα, φαίνεται να χρησιμοποιούν αυτή τη διαδικασία σταδιακής συνάφειας αντί τη συνηθισμένη σε μας δράση με βάση τη βούληση. Και στους ανθρώπους αυτούς συχνά μας φαίνεται ακατανόητο, γιατί αργούν να αντιδράσουν, αν αντιδράσουν, όταν πλήττονται τα συμφέροντα τους ή τους προσβάλλουν ή τους ανοίγεται μπροστά τους μία μεγάλη ευκαιρία. Η δράση απομακρύνει τις συνάφειες, τις αποκόπτει, έτσι όποιος βιάζεται να δράσει, χρησιμοποιεί περισσότερο τις δυνάμειες της προσωπικότητας παρά τις δυνάμεις της ψυχής του. Ο ψυχικός παράγοντας πάντα περιμένει την καταλληλότερη στιγμή που του υποδηλώνεται από τη στιγμή της μέγιστης συνάφειας άρα και του πιο εξασφαλισμένου συναινετικού αποτελέσματος.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

H Σημασία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ

Έχει ίσως ιδιαίτερη σημασία ότι η ετυμολογία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ δεν προέρχεται από την Αρχή (επικεφαλής) των Αγγέλων, αλλά από μία ενδιάμεση τάξη όντων μεταξύ των Αρχών (πνευμάτων του Χρόνου και των Εποχών) και των Αγγέλων (πνευμάτων ομάδων ανθρώπων και φυλών ή εθνών). Οι Μεγάλοι Αρχάγγελοι κατά τον Στάινερ, όπως ο Ραφαήλ, ο Γαβριήλ και πρωτίστως ο Μιχαήλ είναι όντα που ενώ αρχικά ήταν προστάτες εθνών και φυλών εξελίσσονται σταδιακά σε Αρχές, δηλαδή πνεύματα του Χρόνου που επηρεάζουν ολόκληρες εποχές για όλη την Ανθρωπότητα.

Τα πνεύματα του Χρόνου που αναφέρεται ο Στάινερ είναι ενταγμένα στην φιλοσοφία της Απόκρυφης Ιστορίας του που χωρίζει την ανθρώπινη ιστορία σε ζωδιακές εποχές διάρκειας 2480 χρόνων. Κάθε ζωδιακή εποχή χωρίζεται κατόπιν σε 7 περιόδους 354 ετών που εποπτεύεται από έναν Αρχάγγελο. Έτσι η εποχή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ ξεκίνησε πρόσφατα το 1879 περίοδο, που ο Μιχαήλ εξόρισε τον Αριμάν από το Αστρικό Πεδίο και τον έριξε στο Φυσικό Πεδίο (όπου τον βλέπουμε ενσαρκωμένο μέσα στον Ηλεκτρισμό και την Πληροφορία). Πριν από αυτή την εποχή ο Μιχαήλ είχε εποπτεύσει και άλλες εποχές, οι δύο τελευταίες εκ των οποίων ήταν η εποχή των μεγάλων φιλοσόφων παγκοσμίως (600πχ με 246 πχ), εποχή του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα και του Βούδα, αλλά και η εποχή από το 3.080 πχ. μέχρι το 2.700 που κατά τον Στάινερ ήταν η εποχή των πρώτων βασιλιάδων.

Σε αντίθεση με τον Μιχαήλ, ο προκάτοχος του στις ιστορικές εποχές Γαβριήλ σχετίζεται με τη Σελήνη (είναι προφανής η αντιστοιχία των 7 Αρχαγγελικών εποχών με τους 7 πλανήτες), που κατά τον Στάινερ σχετίζεται με το Αστρικό Πεδίο, το οποίο κατά τον Στάινερ αντιστοιχεί περίπου σε αυτό που η Θεοσοφία λέει Κάμα Μάνας. Ο Γαβριήλ επόπτευσε την περίοδο από το 1510 ως το 1879 περίπου, περίοδο που αναπτύχθηκε η δυτική επιστήμη και γενικά ο ορθολογισμός. Στην περίοδο που διανύουμε ο Μιχαήλ συνδέεται με τον Ήλιο και έχει σκοπό να ξεπεράσει το συγκεκριμένο νου, και να αναπτύξει στον άνθρωπο ιδιότητες όπως η διαίσθηση και η φαντασία.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι και οι αρχαγγελικές οντότητες κατά τον Στάινερ εξελίσσονται. Έτσι ο Μιχαήλ ξεκίνησε ως Άγγελος που εκπροσωπούσε τον Ιεχωβά που κατά τον Στάινερ είναι Αρχάγγελος που αποσύρθηκε στη Σελήνη για να επιτρέψει στη Γη να ανακτήσει μία σχετική σταθερότητα, που είχε χάσει κατά την Ατλάντια Εποχή της Υγρασίας που επικρατούσε η Σελήνη. Στη συνέχεια όμως συνδέθηκε η παρουσία του με τον Χριστό και εξελίχθηκε σε Αρχάγγελος, ενώ επίκειται η εξέλιξη του στις τάξεις των Αρχών, οπότε και θα αφήσει πίσω του την βαθμίδα των Αρχαγγέλων.

Είναι ενδιαφέρον ότι κατά τον Στάινερ υπάρχουν και ανθρώπινα όντα, τα οποία εφόσον ξεφύγουν από τον κύκλο της Μετενσάρκωσης είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε ομαδικά πνεύματα που να προστατεύουν φυλές ή ολόκληρες εποχές ανθρώπινης ιστορίας. Ένας τέτοιος άνθρωπος κατά τον Στάινερ υπονοείται ότι είναι ο Βούδας, που μάλλον επίκειται να διαδεχθεί τον Μιχαήλ στην θέση του, όταν αυτός εξελιχθεί στην τάξη των Αρχών (εδώ στην ουσία ο Στάινερ δημιουργεί τη δική του Ιεραρχία και Διαδοχή Δασκάλων σε αναλογία με άλλες Ιεραχίες όπως της Μπλαβάτσκυ ή του Θιβετανού).

Η σημασία των Πνευμάτων των Αρχών είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την ανθρώπινη εξέλιξη, γιατί επιτρέπει η πρόοδος να έρθει την ώρα που οι άνθρωποι είναι έτοιμοι και ώριμοι να την δεχτούν. Σε πολλά σημεία της διδασκαλίας του ο Στάινερ μιλά ακομπλεξάριστα για τον Εωσφόρο και τον Αριμάν, απομυθοποιώντας το Κακό, λέγοντας ότι Κακό δεν είναι παρά το Καλό που δεν έρχεται στην ώρα του. Όταν βιαζόμαστε για τη Γνώση, χωρίς να είμαστε έτοιμοι, όταν βιαζόμαστε για την ικανοποίηση των Παθών, όταν δεν ελέγχει το Εγώ τον Εαυτό μας, αλλά το Πάθος, τότε ακολουθούμε τον Λούσιφερ, ενώ όταν από την άλλη καθυστερούμε στην Εξέλιξη μας, μένουμε πίσω, είμαστε διστακτικοί ή αρνητικοί ή απαισιόδοξοι, γκρινιάρηδες, υλιστές ή γραπωνόμαστε από τα κεκτημένα τότε επηρεαζόμαστε περισσότερο από τον Αριμάν.

Όλα αυτά όμως εάν γίνονταν στην ώρα τους δε θα ήταν άσχημα, θα ήταν ωρ-αία (δηλαδή στην ώρα τους).Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της διδασκαλίας του Στάινερ για τον Μιχαήλ ήταν η μάχη του με το Δράκοντα. Ο Δράκοντας αυτός κατά τον Στάινερ είναι μία πολύ συγκεκριμένη οντότητα, ο Αριμάν, ο εκπρόσωπος του Υλισμού, αυτού που διακατέχει τους περισσότερους από μας στις περισσότερες εκφράσεις της ζωής μας. Κι άντε ο Υλισμός να έχει νόημα για τις καθημερινές μας διαδικασίες, αλλά ο θρίαμβος του Άριμαν έρχεται όταν ο Υλισμός εισέρχεται και στο χώρο της Πνευματικότητας.

Παρατηρούμε πώς οι πνευματικές δυνάμεις στην εποχή μας έχουν εμπορευματικοποιηθεί (πάρε ένα φίλτρο θα σε γιάνει). Πώς οι πνευματικές παρεμβάσεις μεταφράζονται σε υλισμό (οι αρχαίοι θεοί δεν ήταν πνεύματα ήταν εξωγήινοι, η ψυχή δεν έχει πνευματική διάσταση, δεν είναι παρά μία συχνότητα εγκλωβισμένης ενέργειας, κ.ο.κ.). Η τάση των ανθρώπων να φέρνουν τα πάντα στα μέτρα τους είναι μία κατεξοχήν επίδραση του Αριμάν. Ακόμη και την ιστορία την εξηγούμε πλέον όχι ως δημιουργία της πρωτοβουλίας του πνευματικού όντος του ανθρώπου, αλλά ως απρόσωπο μηχανισμό της οικονομίας ή των ιστορικών συνθηκών.

«Είμαστε ότι τρώμε» μας λένε σε άλλες περιπτώσεις, άρα υπονοούν ότι, αν αλλάξεις τι τρως, αλλάζει κι ο εαυτός σου. Κι έχει την ψευδαίσθηση ο ανθρωπάκος, ότι επειδή τρώει αυτά κι εκείνα, έχει κατακτήσει τον έλεγχο της ζωής του, έχει πιάσει τον παπά από τα γένια.

Η μάχη με το πνεύμα της σκλήρυνσης εκδηλώνεται ακόμη και σε ασθένειες της εποχής που έχουν έξαρση. Σε ένα λογοπαίγνιο του ο Στάινερ βλέπει την λεκτική ομοιότητα ανάμεσα στην Αρθρίτιδα (Arthritis) και τον Ahriman. Οι ασθένειες των Οστών, η Γηρασμένη Ανθρωπότητα, ένας κόσμος Συνταξιούχων μας δείχνει προς τα πού οδεύει μία Αριμανική Ανθρωπότητα.

Η διαγραφή του δέους από τη ζωή μας, η επιθυμία σε όλα να δίνουμε μία λογικοφανή εξήγηση, αντί απλά να σταθούμε απέναντι στο άγνωστο με θαυμασμό, είναι στην ουσία άρνηση της πνευματικότητας, είναι αλαζονεία ότι μπορούμε εμείς να τα εξηγήσουμε όλα, εμείς εδώ που ζούμε στην απειροελάχιστη γωνιά του Σύμπαντος, γίναμε πολύ μάγκες και έχουμε όλες τις απαντήσεις για τα δισεκατομμύρια αστέρια στο Σύμπαν.

Αυτή είναι η ταπεινότητα που πρέπει να ξανααποκτήσουμε, για να ανακτήσουμε την πνευματικότητα μας.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Διαδικτυακή Ημερίδα – Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των πλανητών στην Αστρολογία

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου σας προσκαλούμε σε διαδικτυακή ημερίδα με θέμα «Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία»
Στη διαδικτυακή ημερίδα συμμετέχουν ως εισηγητές:
1. Καίτη Μηνογιάννη – O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
2. Εσμεράλδα Δόσι – Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
3. Σοφία Πονήρη-Ξεναρίου – Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς απ τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με την θέση του στο γενέθλιο χάρτη.
4. Ευαγγελία Αθανασοπούλου – Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
5. Κατερίνα Καράμπελα – Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
6. Ελένη Κωστίκα – Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες ανάλογα με τη θέση της στο χάρτη μας
7. Βασίλης Παπαδολιάς – Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική Αστρολογία
H ημερίδα θα γίνει μέσω του καναλιού Zoom.Συμμετοχή μόνο με κράτηση θέσης (κόστος συμμετοχής €10).
Η κράτηση γίνεται με πληρωμή σε λογαριασμό τραπέζης ή στο Paypal.
Για περισσότερες πληροφορίες, πληρωμές ή κρατήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο vpapadolias@gmail.com (Βασίλης Παπαδολιάς)

Για όσους ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν αλλά δυσκολεύονται λόγω της διάρκειας της ημερίδας, να επισημάνουμε ότι μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα μέρος ζωντανά και το υπόλοιπο από τη μαγνητοσκόπηση που θα σταλεί στο email σας ή και να παρακολουθήσετε εξ’ ολοκλήρου την ημερίδα μαγνητοσκοπημένη.

Το πρόγραμμα της ημερίδας:

11:20 άνοιγμα του συνδέσμου για όσους θέλουν να παρακολουθήσουν ζωντανά
11:50 κλείσιμο συμμετοχών
12:00 Εισαγωγή, προσφώνηση
12:10 Esmeralda Dhosi – Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
12:55 Eleni Kostika – Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες
13:35 Μικρό διάλειμμα
13:45 Katerina Karabela – Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
14:30 Μικρό διάλειμμα
14:45 Sofia Poniri-Xenariou – Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς από τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με τη θέση του στο γενέθλιο χάρτη
15:30 Διάλειμμα 30′
16:00 Kate Minogianni – O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
16:45 Μικρό Διάλειμμα
17:00 Vassilis Papadolias – Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική Αστρολογία
17:45 Μικρό διάλειμμα
18:00 Evangelia Athanassopoulou – Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
18:45 Αποφώνηση

Posted in Εκδηλώσεις | Tagged | Σχολιάστε

Διαδικτυακή ημερίδα «Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία» – 11 Οκτωβρίου

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου σας προσκαλούμε σε διαδικτυακή ημερίδα με θέμα «Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία»Στη διαδικτυακή ημερίδα συμμετέχουν ως εισηγητές:
1. Kate Minogianni – O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
2. Esmeralda Dhosi – Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
3. Sofia Poniri-Xenariou – Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς απ τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με την θέση του στο γενέθλιο χάρτη.
4. Evangelia Athanassopoulou – Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
5. Katerina Karabela – Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
6. Eleni Kostika – Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες ανάλογα με τη θέση της στο χάρτη μας
7. Vassilis Papadolias – Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική ΑστρολογίαH ημερίδα θα γίνει μέσω του καναλιού Zoom.
Συμμετοχή μόνο με κράτηση θέσης (κόστος συμμετοχής €10).
Η κράτηση γίνεται με πληρωμή σε λογαριασμό τραπέζης ή στο Paypal.
Για περισσότερες πληροφορίες, πληρωμές ή κρατήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο vpapadolias@gmail.com (Βασίλης Παπαδολιάς)

Η ημερίδα μπορεί να δοθεί και μαγνητοσκοπημένη.

Posted in Εκδηλώσεις | Tagged | Σχολιάστε