Ο Χριστός κατά τη Φιλοσοφία του Στάινερ

Κατά τη φιλοσοφία του Στάινερ ο Χριστός υπήρξε μία ανώτερη οντότητα του πνευματικού μας Ήλιου που άρχισε την κάθοδο του στη Γη τουλάχιστον 5000 χρόνια πριν την ενανθρώπιση του. Η σημασία της ενσάρκωσης του στο Φυσικό Πεδίο, είναι ιδιαίτερη, καθώς έφερε το Θείο στο Χτιστό. Ενώ ως τότε οι άνθρωποι για να έρθουν σε επαφή με το θείο, έπρεπε να φύγουν από τον υλικό κόσμο και να ανέλθουν στο αστρικό, γινόμενοι συχνά βορά άλλων δυνάμεων που έδρευαν εκεί, μετά την έλευση του Χριστού ο άνθρωπος μπορεί να βρει πλέον τον Θεό στην ίδια τη Γη και Σκοπός του δεν πρέπει να είναι να αφήσει τον «κακό υλικό κόσμο», αλλά αντίθετα να κάνει μαζί με τον εαυτό του και τη Γη «καθ’ ομοίωσιν» του Θείου. Συνεπώς κατά τη φιλοσοφία του Στάινερ οποιαδήποτε άποψη που δεν αναγνωρίζει την ενανθρώπιση του Χριστού και ισχυρίζεται ότι υπήρξε μόνο θεός και όχι άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι χριστιανική. Επιπλέον με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύεται ότι παρά τις προσμίξεις που δέχτηκε στη φιλοσοφία του ο Στάινερ στη ρίζα του δεν υπήρξε ποτέ Γνωστικός. Διότι οι Γνωστικοί απλά δε δέχονται ότι ο υλικός κόσμος έχει αξία, ούτε ότι ένα Ον υπεράνθρωπο θα καταδεχόταν να έρθει σ’ αυτό το βρώμικο υλικό κόσμο. Και γι’ αυτό ισχυρίστηκαν ότι ο Χριστός υπήρξε μόνο Θεός και όχι ταυτόχρονα άνθρωπος.

Η διδασκαλία του Χριστού υπήρξε διαφορετική από άλλες με βάση την άποψη του Στάινερ και για άλλους λόγους.

1. Η πίστη στο Χριστό είναι πίστη στην Ύπαρξη του. Δεν μπορεί να είναι κανείς πραγματικά χριστιανός, πιστεύοντας απλά τη διδασκαλία της Αγάπης, χωρίς να πιστεύει στο «γεγονός» της ύπαρξης του Χριστού.

2. Η διδασκαλία του Χριστού είναι διδασκαλία καρδιάς, όχι Νου. Ο Χριστός δεν ήταν φιλόσοφος, ο χριστιανός δεν ζητείται να φιλοσοφήσει, αλλά να βιώσει.

3. Η μύηση στο Χριστιανισμό δεν είναι για να εξηγηθεί το παρελθόν αλλά είναι μύηση τελεολογική. Ο πιστός προετοιμάζεται για το μέλλον, για την Ανάσταση και Δευτέρα Παρουσία τις οποίες προγεύεται τώρα, δεν ενημερώνεται για την τάξη του παρελθόντος.

4. Η έλευση του Χριστού διεύρυνε το μοίρασμα της Αγάπης και το έβγαλε έξω από τους όμαιμους και τους ομόθρησκους και τους ομόγλωσσους. Ο Χριστιανός αγαπά τους πάντες, δεν αγαπά μόνο όσους καλύπτει το Εγρηγορός της κάθε Φυλής, Θρησκείας ή Οικογένειας.

5. Ο Χριστός μετά την Ανάσταση του δεν εξαφανίστηκε από το χώρο της Γης. Παραμένει στο Αιθερικό της Πεδίο, συνεπώς είμαστε σε θέση να τον έχουμε διαρκώς μέσα μας και να συμμεριζόμαστε την παρουσία του. Με τον τρόπο αυτό ο Χριστιανός βιώνει διαρκή παρουσία Χριστού και δεν αναπολεί απλά μία ιστορία που συνέβη πριν 2000 χρόνια.

Τις παρατηρήσεις αυτές με την ευκαιρία των επερχόμενων γιορτών μπορεί όποιος συμμερίζεται την παρουσία του Χριστού να τις αξιολογήσει και να τοποθετηθεί απέναντι τους.

Καλές Γιορτές να έχουμε όλοι.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

H λειτουργία της συνείδησης στο Αστρικό Πεδίο κατά τον Ρούντολφ Στάινερ

H λειτουργία της συνείδησης στο Αστρικό Πεδίο κατά τον Ρούντολφ Στάινερ

Ένας τρόπος που μπορούμε να φανταστούμε τον τρόπο που λειτουργεί ο άνθρωπος στο αστρικό πεδίο είναι κατά τον Ρούντολφ Στάινερ ο οραματισμός της ανάπτυξης και του θανάτου ενός όντος. Παρατηρώντας προσεκτικά και σε βάθος το πώς αναπτύσσονται τα φύλλα ή τα άνθη ενός λουλουδιού ή το πώς κλείνουν τα μαραμένα άνθη και γερνά το λουλούδι εισερχόμαστε σε δύο καταστάσεις στις οποίες κατά τον Στάινερ νιώθουμε ένα συναίσθημα παρόμοιο με την ανατολή του ήλιου ή με την ανατολή της Σελήνης αντίστοιχα. Τα δύο αυτά συναισθήματα της επέκτασης του συναισθήματος και στη συνέχεια της αποταύτισης του συναισθήματος είναι βασικά για τη λειτουργία μας στο αστρικό πεδίο και είναι ο τρόπος που στο πεδίο εκείνο θα μπορούσαμε να έλξουμε ποιότητες ή να απομακρυνθούμε από αυτές. Αναπτυσσόμενοι μέσα από αυτές, διαπιστώνουμε ότι οι δράσεις στο πεδίο αυτό είναι αργές και παίρνουν χρόνο και δεν βασίζονται στη βούληση, αλλά στην υπομονή και στην σταδιακή επέκταση ή απομείωση. Κάνουμε έτσι το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να εισέλθουμε σε ένα άλλο κόσμο που ο ψυχικός παράγοντας δρα μέσω της συνάφειας και όχι μέσω της δύναμης. Η ψυχική επίδραση δε στα καθημερινά μας πράγματα, φαίνεται όταν κάποιοι άνθρωποι γύρω μας που έχουν προχωρήσει σε αυτά τα θέματα, φαίνεται να χρησιμοποιούν αυτή τη διαδικασία σταδιακής συνάφειας αντί τη συνηθισμένη σε μας δράση με βάση τη βούληση. Και στους ανθρώπους αυτούς συχνά μας φαίνεται ακατανόητο, γιατί αργούν να αντιδράσουν, αν αντιδράσουν, όταν πλήττονται τα συμφέροντα τους ή τους προσβάλλουν ή τους ανοίγεται μπροστά τους μία μεγάλη ευκαιρία. Η δράση απομακρύνει τις συνάφειες, τις αποκόπτει, έτσι όποιος βιάζεται να δράσει, χρησιμοποιεί περισσότερο τις δυνάμειες της προσωπικότητας παρά τις δυνάμεις της ψυχής του. Ο ψυχικός παράγοντας πάντα περιμένει την καταλληλότερη στιγμή που του υποδηλώνεται από τη στιγμή της μέγιστης συνάφειας άρα και του πιο εξασφαλισμένου συναινετικού αποτελέσματος.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

H Σημασία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ

Έχει ίσως ιδιαίτερη σημασία ότι η ετυμολογία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ δεν προέρχεται από την Αρχή (επικεφαλής) των Αγγέλων, αλλά από μία ενδιάμεση τάξη όντων μεταξύ των Αρχών (πνευμάτων του Χρόνου και των Εποχών) και των Αγγέλων (πνευμάτων ομάδων ανθρώπων και φυλών ή εθνών). Οι Μεγάλοι Αρχάγγελοι κατά τον Στάινερ, όπως ο Ραφαήλ, ο Γαβριήλ και πρωτίστως ο Μιχαήλ είναι όντα που ενώ αρχικά ήταν προστάτες εθνών και φυλών εξελίσσονται σταδιακά σε Αρχές, δηλαδή πνεύματα του Χρόνου που επηρεάζουν ολόκληρες εποχές για όλη την Ανθρωπότητα.

Τα πνεύματα του Χρόνου που αναφέρεται ο Στάινερ είναι ενταγμένα στην φιλοσοφία της Απόκρυφης Ιστορίας του που χωρίζει την ανθρώπινη ιστορία σε ζωδιακές εποχές διάρκειας 2480 χρόνων. Κάθε ζωδιακή εποχή χωρίζεται κατόπιν σε 7 περιόδους 354 ετών που εποπτεύεται από έναν Αρχάγγελο. Έτσι η εποχή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ ξεκίνησε πρόσφατα το 1879 περίοδο, που ο Μιχαήλ εξόρισε τον Αριμάν από το Αστρικό Πεδίο και τον έριξε στο Φυσικό Πεδίο (όπου τον βλέπουμε ενσαρκωμένο μέσα στον Ηλεκτρισμό και την Πληροφορία). Πριν από αυτή την εποχή ο Μιχαήλ είχε εποπτεύσει και άλλες εποχές, οι δύο τελευταίες εκ των οποίων ήταν η εποχή των μεγάλων φιλοσόφων παγκοσμίως (600πχ με 246 πχ), εποχή του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα και του Βούδα, αλλά και η εποχή από το 3.080 πχ. μέχρι το 2.700 που κατά τον Στάινερ ήταν η εποχή των πρώτων βασιλιάδων.

Σε αντίθεση με τον Μιχαήλ, ο προκάτοχος του στις ιστορικές εποχές Γαβριήλ σχετίζεται με τη Σελήνη (είναι προφανής η αντιστοιχία των 7 Αρχαγγελικών εποχών με τους 7 πλανήτες), που κατά τον Στάινερ σχετίζεται με το Αστρικό Πεδίο, το οποίο κατά τον Στάινερ αντιστοιχεί περίπου σε αυτό που η Θεοσοφία λέει Κάμα Μάνας. Ο Γαβριήλ επόπτευσε την περίοδο από το 1510 ως το 1879 περίπου, περίοδο που αναπτύχθηκε η δυτική επιστήμη και γενικά ο ορθολογισμός. Στην περίοδο που διανύουμε ο Μιχαήλ συνδέεται με τον Ήλιο και έχει σκοπό να ξεπεράσει το συγκεκριμένο νου, και να αναπτύξει στον άνθρωπο ιδιότητες όπως η διαίσθηση και η φαντασία.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι και οι αρχαγγελικές οντότητες κατά τον Στάινερ εξελίσσονται. Έτσι ο Μιχαήλ ξεκίνησε ως Άγγελος που εκπροσωπούσε τον Ιεχωβά που κατά τον Στάινερ είναι Αρχάγγελος που αποσύρθηκε στη Σελήνη για να επιτρέψει στη Γη να ανακτήσει μία σχετική σταθερότητα, που είχε χάσει κατά την Ατλάντια Εποχή της Υγρασίας που επικρατούσε η Σελήνη. Στη συνέχεια όμως συνδέθηκε η παρουσία του με τον Χριστό και εξελίχθηκε σε Αρχάγγελος, ενώ επίκειται η εξέλιξη του στις τάξεις των Αρχών, οπότε και θα αφήσει πίσω του την βαθμίδα των Αρχαγγέλων.

Είναι ενδιαφέρον ότι κατά τον Στάινερ υπάρχουν και ανθρώπινα όντα, τα οποία εφόσον ξεφύγουν από τον κύκλο της Μετενσάρκωσης είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε ομαδικά πνεύματα που να προστατεύουν φυλές ή ολόκληρες εποχές ανθρώπινης ιστορίας. Ένας τέτοιος άνθρωπος κατά τον Στάινερ υπονοείται ότι είναι ο Βούδας, που μάλλον επίκειται να διαδεχθεί τον Μιχαήλ στην θέση του, όταν αυτός εξελιχθεί στην τάξη των Αρχών (εδώ στην ουσία ο Στάινερ δημιουργεί τη δική του Ιεραρχία και Διαδοχή Δασκάλων σε αναλογία με άλλες Ιεραχίες όπως της Μπλαβάτσκυ ή του Θιβετανού).

Η σημασία των Πνευμάτων των Αρχών είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την ανθρώπινη εξέλιξη, γιατί επιτρέπει η πρόοδος να έρθει την ώρα που οι άνθρωποι είναι έτοιμοι και ώριμοι να την δεχτούν. Σε πολλά σημεία της διδασκαλίας του ο Στάινερ μιλά ακομπλεξάριστα για τον Εωσφόρο και τον Αριμάν, απομυθοποιώντας το Κακό, λέγοντας ότι Κακό δεν είναι παρά το Καλό που δεν έρχεται στην ώρα του. Όταν βιαζόμαστε για τη Γνώση, χωρίς να είμαστε έτοιμοι, όταν βιαζόμαστε για την ικανοποίηση των Παθών, όταν δεν ελέγχει το Εγώ τον Εαυτό μας, αλλά το Πάθος, τότε ακολουθούμε τον Λούσιφερ, ενώ όταν από την άλλη καθυστερούμε στην Εξέλιξη μας, μένουμε πίσω, είμαστε διστακτικοί ή αρνητικοί ή απαισιόδοξοι, γκρινιάρηδες, υλιστές ή γραπωνόμαστε από τα κεκτημένα τότε επηρεαζόμαστε περισσότερο από τον Αριμάν.

Όλα αυτά όμως εάν γίνονταν στην ώρα τους δε θα ήταν άσχημα, θα ήταν ωρ-αία (δηλαδή στην ώρα τους).Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της διδασκαλίας του Στάινερ για τον Μιχαήλ ήταν η μάχη του με το Δράκοντα. Ο Δράκοντας αυτός κατά τον Στάινερ είναι μία πολύ συγκεκριμένη οντότητα, ο Αριμάν, ο εκπρόσωπος του Υλισμού, αυτού που διακατέχει τους περισσότερους από μας στις περισσότερες εκφράσεις της ζωής μας. Κι άντε ο Υλισμός να έχει νόημα για τις καθημερινές μας διαδικασίες, αλλά ο θρίαμβος του Άριμαν έρχεται όταν ο Υλισμός εισέρχεται και στο χώρο της Πνευματικότητας.

Παρατηρούμε πώς οι πνευματικές δυνάμεις στην εποχή μας έχουν εμπορευματικοποιηθεί (πάρε ένα φίλτρο θα σε γιάνει). Πώς οι πνευματικές παρεμβάσεις μεταφράζονται σε υλισμό (οι αρχαίοι θεοί δεν ήταν πνεύματα ήταν εξωγήινοι, η ψυχή δεν έχει πνευματική διάσταση, δεν είναι παρά μία συχνότητα εγκλωβισμένης ενέργειας, κ.ο.κ.). Η τάση των ανθρώπων να φέρνουν τα πάντα στα μέτρα τους είναι μία κατεξοχήν επίδραση του Αριμάν. Ακόμη και την ιστορία την εξηγούμε πλέον όχι ως δημιουργία της πρωτοβουλίας του πνευματικού όντος του ανθρώπου, αλλά ως απρόσωπο μηχανισμό της οικονομίας ή των ιστορικών συνθηκών.

«Είμαστε ότι τρώμε» μας λένε σε άλλες περιπτώσεις, άρα υπονοούν ότι, αν αλλάξεις τι τρως, αλλάζει κι ο εαυτός σου. Κι έχει την ψευδαίσθηση ο ανθρωπάκος, ότι επειδή τρώει αυτά κι εκείνα, έχει κατακτήσει τον έλεγχο της ζωής του, έχει πιάσει τον παπά από τα γένια.

Η μάχη με το πνεύμα της σκλήρυνσης εκδηλώνεται ακόμη και σε ασθένειες της εποχής που έχουν έξαρση. Σε ένα λογοπαίγνιο του ο Στάινερ βλέπει την λεκτική ομοιότητα ανάμεσα στην Αρθρίτιδα (Arthritis) και τον Ahriman. Οι ασθένειες των Οστών, η Γηρασμένη Ανθρωπότητα, ένας κόσμος Συνταξιούχων μας δείχνει προς τα πού οδεύει μία Αριμανική Ανθρωπότητα.

Η διαγραφή του δέους από τη ζωή μας, η επιθυμία σε όλα να δίνουμε μία λογικοφανή εξήγηση, αντί απλά να σταθούμε απέναντι στο άγνωστο με θαυμασμό, είναι στην ουσία άρνηση της πνευματικότητας, είναι αλαζονεία ότι μπορούμε εμείς να τα εξηγήσουμε όλα, εμείς εδώ που ζούμε στην απειροελάχιστη γωνιά του Σύμπαντος, γίναμε πολύ μάγκες και έχουμε όλες τις απαντήσεις για τα δισεκατομμύρια αστέρια στο Σύμπαν.

Αυτή είναι η ταπεινότητα που πρέπει να ξανααποκτήσουμε, για να ανακτήσουμε την πνευματικότητα μας.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Διαδικτυακή Ημερίδα – Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των πλανητών στην Αστρολογία

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου σας προσκαλούμε σε διαδικτυακή ημερίδα με θέμα «Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία»
Στη διαδικτυακή ημερίδα συμμετέχουν ως εισηγητές:
1. Καίτη Μηνογιάννη – O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
2. Εσμεράλδα Δόσι – Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
3. Σοφία Πονήρη-Ξεναρίου – Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς απ τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με την θέση του στο γενέθλιο χάρτη.
4. Ευαγγελία Αθανασοπούλου – Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
5. Κατερίνα Καράμπελα – Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
6. Ελένη Κωστίκα – Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες ανάλογα με τη θέση της στο χάρτη μας
7. Βασίλης Παπαδολιάς – Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική Αστρολογία
H ημερίδα θα γίνει μέσω του καναλιού Zoom.Συμμετοχή μόνο με κράτηση θέσης (κόστος συμμετοχής €10).
Η κράτηση γίνεται με πληρωμή σε λογαριασμό τραπέζης ή στο Paypal.
Για περισσότερες πληροφορίες, πληρωμές ή κρατήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο vpapadolias@gmail.com (Βασίλης Παπαδολιάς)

Για όσους ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν αλλά δυσκολεύονται λόγω της διάρκειας της ημερίδας, να επισημάνουμε ότι μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα μέρος ζωντανά και το υπόλοιπο από τη μαγνητοσκόπηση που θα σταλεί στο email σας ή και να παρακολουθήσετε εξ’ ολοκλήρου την ημερίδα μαγνητοσκοπημένη.

Το πρόγραμμα της ημερίδας:

11:20 άνοιγμα του συνδέσμου για όσους θέλουν να παρακολουθήσουν ζωντανά
11:50 κλείσιμο συμμετοχών
12:00 Εισαγωγή, προσφώνηση
12:10 Esmeralda Dhosi – Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
12:55 Eleni Kostika – Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες
13:35 Μικρό διάλειμμα
13:45 Katerina Karabela – Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
14:30 Μικρό διάλειμμα
14:45 Sofia Poniri-Xenariou – Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς από τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με τη θέση του στο γενέθλιο χάρτη
15:30 Διάλειμμα 30′
16:00 Kate Minogianni – O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
16:45 Μικρό Διάλειμμα
17:00 Vassilis Papadolias – Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική Αστρολογία
17:45 Μικρό διάλειμμα
18:00 Evangelia Athanassopoulou – Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
18:45 Αποφώνηση

Posted in Εκδηλώσεις | Tagged | Σχολιάστε

Διαδικτυακή ημερίδα «Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία» – 11 Οκτωβρίου

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου σας προσκαλούμε σε διαδικτυακή ημερίδα με θέμα «Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία»Στη διαδικτυακή ημερίδα συμμετέχουν ως εισηγητές:
1. Kate Minogianni – O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
2. Esmeralda Dhosi – Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
3. Sofia Poniri-Xenariou – Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς απ τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με την θέση του στο γενέθλιο χάρτη.
4. Evangelia Athanassopoulou – Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
5. Katerina Karabela – Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
6. Eleni Kostika – Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες ανάλογα με τη θέση της στο χάρτη μας
7. Vassilis Papadolias – Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική ΑστρολογίαH ημερίδα θα γίνει μέσω του καναλιού Zoom.
Συμμετοχή μόνο με κράτηση θέσης (κόστος συμμετοχής €10).
Η κράτηση γίνεται με πληρωμή σε λογαριασμό τραπέζης ή στο Paypal.
Για περισσότερες πληροφορίες, πληρωμές ή κρατήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο vpapadolias@gmail.com (Βασίλης Παπαδολιάς)

Η ημερίδα μπορεί να δοθεί και μαγνητοσκοπημένη.

Posted in Εκδηλώσεις | Tagged | Σχολιάστε

Η εσωτέρα θεραπευτική και οι επιδημίες του Αστρικού Σώματος

Εκτός από τις επιδημίες του Φυσικού Σώματος η Εσωτέρα Θεραπευτική μας λέει ότι υπάρχουν και επιδημίες του Αστρικού Σώματος. Ο συναισθηματικός μας κόσμος μολύνεται κι αυτός από μεταδοτικές ασθένειες που εξαπλώνονται ταχύτατα χωρίς να μπορούν να περιοριστούν – ιδιαίτερα που δεν αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι πρόκειται για επιδημία. Πάρτε για παράδειγμα το φόβο του πολέμου. Πως εξαπλώνεται ταχύτατα και ο πανικός οδηγεί να τρέχουν όλοι στα σούπερ μάρκετ η να κλέβουν τρόφιμα. Δείτε πως μεταδίδεται αστραπιαία το μίσος με τα λαϊκά δικαστήρια που καταδικάζουν υπολήψεις και λυντσάρουν κοινωνικά όσους στοχοποιούνται. Η μαζική μετάδοση ενός συναισθήματος είναι εκπληκτική και συχνά δεν αναγνωρίζουμε καν ποιος είναι ο αρχικός φορέας, αυτός που ξεκινά τη μετάδοση. Συχνά υπάρχουν και «εργαστήρια» διασποράς τέτοιων φόβων από αυτούς που έχουν συμφέροντα, ανάλογα με τις εταιρείες που δημιουργούν τους ιούς της σύγχρονης εποχής και τους δοκιμάζουν στην Αφρική να δούνε αν είναι καλά βιολογικά όπλα. Αυτές οι ασθένειες τυφλώνουν την κρίση, κρύβουν την αλήθεια, διαστρέφουν την πραγματικότητα και δεν καταλαβαίνουμε καν ότι εκείνη τη στιγμή κουβαλάμε ένα ιό του αστρικού σώματος μέσα μας. Ότι χρειαζόμαστε τα ίδια στοιχεία για να αντισταθούμε όπως και σε μια κανονική ίωση. Ξεκούραση, απομόνωση, φροντίδα και σωστή (συναισθηματική) τροφή. Διαφορετικά η ίωση δεν περνάει και ταλαιπωρεί τη ζωή μας, συχνά προκαλώντας στο τέλος και μια φυσική ασθένεια.

Εμπνευσμένο από την Εσωτέρα Θεραπευτική της Αλίκης Μπέιλη

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Τμήμα Συμβουλευτικής Αστρολογίας – Έναρξη Διαδικτυακών Μαθημάτων

Το τμήμα που ξεκινάει μεθαύριο υπό τον τίτλο Διαδικτυακό Τμήμα Συμβουλευτικής Αστρολογίας είναι ένα τμήμα πολύ σημαντικό για όσους ζητούν μεγαλύτερη εμβάθυνση στο αντικείμενο της αστρολογίας πέρα από την απλή πρόβλεψη.
Μέσα από την υποενότητα της Ψυχολογικής Αστρολογίας θα ασχοληθούμε με αντικείμενα όπως: – Τι είναι οι μηχανισμοί άμυνας και πώς φαίνονται στο χάρτη; – Με ποιο τρόπο εξελίσσεται η συνειδητότητα και πώς απεικονίζεται αυτό στο χάρτη; – Μπορεί να δει κανείς στο χάρτη ρόλους και αξίες όπως τους ορίζει η κοινωνικη ψυχολογία;- Πώς επιλύονται οι ψυχικές συγκρούσεις και πότε οδηγούν σε παραβατική συμπεριφορά;- και αλλα ζητήματα
Στη συνέχεια στην ενότητα της Καρμικής Αστρολογίας θα ασχοληθούμε με στοιχεία όπως: – πώς μπορεί κανείς να εισπράξει αυτογνωσιακά στοιχεία καρμικότητας όπως οι Δεσμοί ή άλλες ενδείξεις καρμικές στο γενέθλιο χάρτη;- τι σημαίνει ο Δραγωνικός Χάρτης για τη συνειδητότητα μας και για τα σημαντικά γεγονότα της ζωής μας;- τι σημαίνουν οι αντίστροφοι οίκοι στην προσπάθεια μας για πνευματική πρόοδο;
Στην ενότητα της Εξελικτικής Προσέγγισης θα δούμε στοιχεία όπως:
– Μπορούμε να δούμε τη στόχευση της ψυχής στην πορεία της πάνω στη Γη;- Ποιοι είναι οι σύμμαχοι και ποιοι αντίπαλοι σε αυτή την προσπάθεια;- Πώς επηρεάζουν την εξέλιξη μας οι κυκλικές κινήσεις των πλανητών, κ.ά
Στην ενότητα της Ανθρωποσοφικής Προσέγγισης θα δούμε στοιχεία όπως:
– Από ποιες φάσεις ηλικιακές περνάει η συνειδητότητα και η ζωή μας;- Πού έχουμε δυνατά και πιο αδύναμα σημεία στην κλίμακα των αισθήσεων του Εγώ;- Ποιος δείχνει να είναι ο πνευματικός μας στόχος για τη ζωή μας στη Γη; κ.ά.
Τέλος στην Ενότητας της Εσωτερικής Αστρολογίας θα δούμε στοιχεία όπως:
– πώς μπορούμε να δούμε σαν ακτινική ενέργεια τα στοιχεία του χάρτη μας και πώς τα ερμηνεύουμε;- πώς τοποθετούμαστε σε παρελθόν, παρόν, μέλλον στην πορεία μας στο χρόνο;- ποια είναι η διαφορά προσέγγισης μας στα πράγματα, αν τη δούμε από τη σκοπιά του ανώτερου εαυτού σε σχέση με την προσωπικότητα;
Όλα αυτά σε έναν οκτάμηνο κύκλο σπουδών που αλλάζει την προοπτική του σπουδαστή για την αστρολογία και τον κάνει να συνειδητοποιήσει το απίστευτο βάθος της.
Τα μαθήματα μας ξεκινούν την Παρασκευή και υπάρχουν θέσεις ακόμη ελεύθερες. Για την εγγραφή σας θα πρέπει να γίνει η πληρωμή των διδάκτρων του πρώτου μήνας (40 ευρώ).

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Η ιστορική διάσταση της Ατομικοποίησης του Ανθρώπου.

Η ιστορική διάσταση της Ατομικοποίησης του Ανθρώπου.
Μέχρι πριν λίγο καιρό επηρεασμένος ίσως και από κάποια διαβάσματα πίστευα ότι το θέμα της Ατομικότητας του Ανθρώπου είναι λίγο πολύ ιστορικά λυμένο. Ναι μεν, ψυχολογικά πολλοί άνθρωποι ακόμη δεν έχουν καταφέρει να ατομικοποιηθούν, πλην όμως αυτή είναι απλώς μία φάση ψυχολογικής εξέλιξης του καθενός μας. Δεν έχει να κάνει με κάποια ιστορική κατάκτηση του Ανθρώπου. Είναι ζήτημα που μένει να λυθεί στο Μέσα μας, όχι στο Έξω μας.
Να, όμως που έτυχε να μπω και στη φιλοσοφία της Ανθρωποσοφίας και να ακούσω την άποψη ότι λάθος πίστευα ότι ιστορικά η Ατομικοποίηση του Ατόμου ήταν ζήτημα κατακτημένο (κάποια εκατομμύρια χρόνια πριν κατά την Θεοσοφία). Γιατί ο Στάινερ λέει ότι πολύ πρόσφατα, κατά την ίδιο από την εποχή του Χριστού, ο άνθρωπος άρχισε πραγματικά σε ιστορικό χρόνο να μπορεί να λέει ότι είναι ατομικοποιημένος.
Στην αρχή δεν το καταλάβαινα αυτό, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Δηλαδή πριν την εποχή εκείνη οι άνθρωποι δεν έπαιρναν ατομικές αποφάσεις; Δεν είχαν ατομική ευθύνη;
Έτυχε λίγο καιρό μετά να δω μία εκπομπή για το πώς η Ανθρωποσοφία διαφοροποιεί τον άνθρωπο από το ζώο και ο καθηγητής Jeff Green (δεν έχει σχέση με τον Jeff Green της Εξελικτικής Αστρολογίας) προσπάθησε να δώσει με πρακτικό τρόπο να καταλάβουμε τις διαφορές. Έλεγε λοιπόν ότι στο σκύλο μας, αναγνωρίζουμε κάποια δικαιώματα των ζώων. Για παράδειγμα το δικαίωμα του να μην πονάει, που είναι βασικό δικαίωμα για τα ζώα. Πλην όμως την ίδια στιγμή θεωρούμε ότι έχουμε κάποια δικαιώματα πάνω του. Να αποφασίζουμε εμείς, εάν θα αναπαραχθεί, να είμαστε ιδιοκτήτες του και να αποφασίζουμε ακόμη και για την υγεία ή/και την ευθανασία του. Μπορούμε να κάνουμε τα ίδια πράγματα με τους ανθρώπους; Όχι βέβαια. Γιατί οι άνθρωποι έχουν αυτό που λέμε ατομικά δικαιώματα. Δηλαδή, αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους, την οικογένεια τους και βεβαίως δεν μπορεί να αποφασίσει άλλος για τον θάνατο τους.
Για να σκεφτούμε όμως όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα ως ατομικά δικαιώματα υπήρχαν ανέκαθεν; O John Locke πατέρας του Φιλελευθερισμού, που διακήρυξε για πρώτη φορά ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον του έζησε μόλις τον 17ο αιώνα. Και μέχρι το 1861 στην Αμερική, κάποια υποτίθεται ανθρώπινα όντα ήταν ιδιοκτησία άλλων, αποφάσιζαν άλλοι, αν επιτρεπόταν να αναπαραχθούν και αποφάσιζαν κι άλλοι για την ευθανασία τους. Λέγονταν μαύροι σκλάβοι του Νότου.
Αλλά και πιο πριν να πάμε την εποχή του Φεουδαρχισμού θα δούμε νόμους που καθόριζαν με ποιους επιτρεπόταν να παντρευτεί ο δουλοπάροικος και ποιους όχι, ενώ ακόμη και σήμερα η στράτευση των ανθρώπων είναι υποχρεωτική και σε καιρό πολέμου αποφασίζει άλλος για την υγεία και την ευθανασία τους.
Εάν ακολουθήσουμε λοιπόν αυτή τη λογική, βλέπουμε ότι ο Στάινερ δεν έκανε και πολύ λάθος όταν είπε ότι η κατάκτηση της ατομικότητας στον άνθρωπο είναι πολύ πρόσφατη ιστορική κατάκτηση. Κι ότι για να φτάσουμε σε αυτήν απαιτείται κοινωνιολογικά να απαλλαγούμε από κάθε έθιμο, νομοθεσία ή υποχρέωση που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως αναλώσιμο ζωικό είδος, είτε αυτό είναι εργατικό δυναμικό, είτε αναλώσιμο είδος για τους πολέμους. Η πνευματική μας εξέλιξη δεν είναι μόνο ζήτημα ατομικής ψυχολογικής δουλειάς, αλλά και δράσης μέσα στον κόσμο, έτσι ώστε οι συνθήκες που απαγορεύουν στον άνθρωπο να αποφασίζει αυτός για το μέλλον του να περιθωριοποιηθούν.
Μόνο τότε μπορούμε να μιλάμε για πραγματικά ατομικοποιημένο άνθρωπο, που αποφασίζει με ελευθερία αλλά και ευθύνη για το μέλλον του.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Η χρησιμότητα του Νου στο διασκορπισμό της Πλάνης

Η χρησιμότητα του Νου στο διασκορπισμό της Πλάνης

(σε ελεύθερη μετάφραση από τη σελίδα ( Glamor – A World Problem (Alice Bailey) – Daily Quote )

Αυτό που λέμε «Φώτιση» και το φως της γνώσης μπορούν να θεωρηθούν στην πραγματικότητα συνώνυμες έννοιες και πολλές πλάνες μπορούν να διασκορπιστούν, αν μπουν στο φως του καλά ενημερωμένου νου, γιατί ο νους είναι προορισμένος να περιορίζει το συναίσθημα, μέσω της παρουσίασης των πραγματικών γεγονότων (facts).

Το πρόβλημα είναι να αποφασίσει κανείς να χρησιμοποιήσει το μυαλό του για να αξιολογήσει μία κατάσταση και να δει τα πράγματα ψυχρά και ψύχραιμα. Οι πλάνες συνήθως δημιουργούνται από συναισθήματα και το αντίστροφο και το συναίσθημα είναι τόσο έντονο, όταν υπάρχει γοητεία στο περιβάλλον, που είναι αδύνατο να μπει κανείς κάτω από το φως της γνώσης με ευκολία και αποτελεσματικότητα.

Η «Φώτιση» και η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας είναι επίσης συνώνυμες έννοιες, αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε εδώ ότι όταν λέμε εδώ αλήθεια, δεν εννοούμε τη μεταφυσική αλήθεια, αλλά την απτή και δυνατή στην επίγνωσης της αλήθεια, την αλήθεια που μπορεί να εκφραστεί συγκεκριμένα και με όρους σαφείς. Όταν συμβαίνει αυτό και καλείται αυτή η αλήθεια, δεν υπάρχει περιθώριο γοητείας πλέον, ακόμη κι αν είναι για λίγο διάστημα.

Η περαιτέρω δυσκολία όμως έγκειται στο γεγονός ότι στην πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι δε θέλουν την πραγματική αλήθεια. Γιατί αυτό σημαίνει ότι τελικά θα πρέπει να απεμπλακούν από την αγαπημένη γοητεία τους (στμ: την εξιδανίκευση τους) και θα πρέπει να αποκτήσουν την ικανότητα να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να τα παραδεχτούν. Κι αυτό για την περηφάνια του μυαλού (στμ: ελάττωμα του μυαλού αυτό αυτή τη φορά, όχι του συναισθήματος) δεν είναι επιτρεπτό.

Έτσι, η Ταπεινότητα καταλήγει να είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες στο να γνωρίζεται η πραγματική αλήθεια, όταν δηλαδή το μυαλό «καθρεφτίζει» αυτό που ήδη γνωρίζει το φως της ψυχής. Τότε, η αποφασιστική αντιμετώπιση της πραγματικής ζωής και η στεγνή αναγνώριση της αλήθειας, ψυχρά, ψύχραιμα, και χωρίς πάθη, θα επιτρέψει την πλημμύρα της φώτισης και θα διασκορπίσει τελείως την πλάνη.

Αυτό που λέμε «Φώτιση» και το φως της γνώσης μπορούν να θεωρηθούν στην πραγματικότητα συνώνυμες έννοιες και πολλές πλάνες μπορούν να διασκορπιστούν, αν μπουν στο φως του καλά ενημερωμένου νου, γιατί ο νους είναι προορισμένος να περιορίζει το συναίσθημα, μέσω της παρουσίασης των πραγματικών γεγονότων (facts).

Το πρόβλημα είναι να αποφασίσει κανείς να χρησιμοποιήσει το μυαλό του για να αξιολογήσει μία κατάσταση και να δει τα πράγματα ψυχρά και ψύχραιμα. Οι πλάνες συνήθως δημιουργούνται από συναισθήματα και το αντίστροφο και το συναίσθημα είναι τόσο έντονο, όταν υπάρχει γοητεία στο περιβάλλον, που είναι αδύνατο να μπει κανείς κάτω από το φως της γνώσης με ευκολία και αποτελεσματικότητα.

Η «Φώτιση» και η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας είναι επίσης συνώνυμες έννοιες, αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε εδώ ότι όταν λέμε εδώ αλήθεια, δεν εννοούμε τη μεταφυσική αλήθεια, αλλά την απτή και δυνατή στην επίγνωσης της αλήθεια, την αλήθεια που μπορεί να εκφραστεί συγκεκριμένα και με όρους σαφείς. Όταν συμβαίνει αυτό και καλείται αυτή η αλήθεια, δεν υπάρχει περιθώριο γοητείας πλέον, ακόμη κι αν είναι για λίγο διάστημα.

Η περαιτέρω δυσκολία όμως έγκειται στο γεγονός ότι στην πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι δε θέλουν την πραγματική αλήθεια. Γιατί αυτό σημαίνει ότι τελικά θα πρέπει να απεμπλακούν από την αγαπημένη γοητεία τους (στμ: την εξιδανίκευση τους) και θα πρέπει να αποκτήσουν την ικανότητα να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να τα παραδεχτούν. Κι αυτό για την περηφάνια του μυαλού (στμ: ελάττωμα του μυαλού αυτό αυτή τη φορά, όχι του συναισθήματος) δεν είναι επιτρεπτό.

Έτσι, η Ταπεινότητα καταλήγει να είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες στο να γνωρίζεται η πραγματική αλήθεια, όταν δηλαδή το μυαλό «καθρεφτίζει» αυτό που ήδη γνωρίζει το φως της ψυχής. Τότε, η αποφασιστική αντιμετώπιση της πραγματικής ζωής και η στεγνή αναγνώριση της αλήθειας, ψυχρά, ψύχραιμα, και χωρίς πάθη, θα επιτρέψει την πλημμύρα της φώτισης και θα διασκορπίσει τελείως την πλάνη.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Τα είδη της ψυχής κατά την Εσωτερική Αστρολογία

Τα είδη της ψυχής κατά την Εσωτερική Ψυχολογία
Υπάρχουν περισσότερα από ένα πράγματα για τα οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο ψυχή.

  1. Είναι η ζωοποιός ψυχή, το άθροισμα των ψυχών του κάθε ατόμου και κυττάρου που συνιστούν αυτό που λέμε αιθερικο διπλό. Είναι αυτό που ενώνει όλες τις ζωές του κόσμου σε ένα. Σκοπός της ψυχής αυτής να εξελίξει τη μορφή, να την κάνει όλο και πιο «νοήμονα» δηλαδή ευαίσθητη στα ερεθίσματα.
  2. Είναι το σύνολο των σκέψεων, συναισθημάτων και εμπειριών μας που αποθηκεύονται στο αστρικό και νοητικό σώμα κι είναι αυτό που εννοούμε όταν λέμε «τι ψυχή θα παραδόσεις» . Ονομάζεται αλλιώς και προσωπική ψυχή. Συχνά την λέμε καταχρηστικά και Προσωπικοτητα.
  3. Είναι η πνευματική ψυχή, αυτή που σχετίζεται με την αίσθηση του Εγώ υπάρχω. Ανεξάρτητα και πέρα από το ποιος είμαι, πώς με λένε, πώς μεγάλωσα, αν είμαι ευτυχισμένος. Αν τα βάλουμε όλα αυτά στην άκρη, όλα αυτά που είναι πράγματα προσωρινά και συχνά επίκτητα από το περιβάλλον, μένει μια σκέτη αίσθηση ύπαρξης. Στο κενό. Αυτή η αίσθηση της αυτεπίγνωσης είναι η ανώτερη διάσταση της ψυχής.
    Ο συνδυασμός συνύπαρξης και αλληλεπίδρασης των τριών παραπάνω ειδών ψυχής ονομάζεται Άνθρωπος.
    Σε ελεύθερη απόδοση από την Εσωτερική Ψυχολογία Ι
Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε