Κατεβάστε το τελευταίο τεύχος του NewAgeAstrology Magazine σε PDF

 

Advertisements
Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

Το ηλεκτρονικό μας κατάστημα στο blurb.com

Στην ιστοσελίδα http://www.blurb.com/user/vpapadolias μπορείτε να βρείτε επιλεγμένες εκδόσεις μας που έχουν γίνει σε συνεργασία με την ιστοσελίδα blurb.com . Μεταξύ αυτών η πρώτη σειρά βιβλίων μας Μαθήματα Αστρολογίας Ι, ΙΙ και ΙΙΙ και τα τρία πρώτα τεύχη του NewAgeAstrology Magazine .

Σημαντικό στοιχείο: Αν θέλετε να πάρετε τα παραπάνω βιβλία σε PDF μπορείτε να το κάνετε σε σχετικά μειωμένο κόστος.

Posted in Εκδόσεις, Περιοδικό NewAgeAstrology | Σχολιάστε

Γιατί δεν μπορούμε να προοδεύσουμε στη ζωή μας;

Bάζουμε λέξεις πάνω στην δυσφορία και την ονομάζουμε ευφορία…
Κι έτσι εξασφαλίζουμε σίγουρα ότι η ζωή μας θα συνεχίσει να έχει εμπόδια…

Γιατί μάθαμε ότι κάθε φορά που κάθε φορά που καθόμαστε στα αυγά μας, παίρνουμε κάποιου είδους δευτερογενή επιβράβευση.

Κι έτσι η ασυνείδητη μας προτεραιότητα γίνεται το να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους (no matter what). Κι αυτό γίνεται πιο εύκολα όταν κάθεσαι στα αυγά σου. Όταν ακούς τα παραγγέλματα (των άλλων).

Κι έτσι ενώ νομίζουμε ότι η επιτυχία συνδυάζεται με τα χρήματα και τα αγαθά και την ευτυχία, στην πραγματικότητα μαθαίνουμε από την οικογένεια ότι κάθε ένας έχει μία προσωπική ιστορία αποτυχημένης προσπάθειας να φτάσει εκεί που θέλει. Έτσι η προσπάθεια για την επιτυχία συνδέεται υποσυνείδητα με την αποτυχία. Συνδυάζεται με πόνο, με μοναξιά, με επίκριση, με τον φθόνο του κόσμου. Κι έτσι ενώ νομίζουμε ότι θέλουμε την επιτυχία, στην πραγματικότητα τη φοβόμαστε.

Άλλωστε ο φόβος της επιτυχίας είναι στην πραγματικότητα ο φόβος της ανεξαρτησίας.

Και μήπως να μιλήσουμε για την ανασφάλεια του «Μ’ αγαπάς;»

Μ’ αγαπάς; Δηλαδή είμαι σημαντικός για σένα; Δηλαδή δεν έχω κίνδυνο να σε χάσω; Γιατί νιώθω ανασφάλεια αν είμαι σημαντικός για σένα. Γιατί νιώθω ανασφάλεια αν θα σε χάσω. Μπορείς να μου δείξεις με κάποιον τρόπο ότι είμαι σημαντικός για σένα; Μπορείς να μου δείξεις ότι δε θα σε χάσω; Μπορείς να μου δείξεις ότι θα είσαι εδώ για πάντα;

Αυτή είναι η αγάπη μέσα από την ανασφάλεια μας. Την πεποίθηση μας ότι δεν αξίζουμε την ευτυχία.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Φοβάμαι να θέλω.

Φοβάμαι να θέλω. Γιατι αν θέλω κάποιον τοτε αυτομάτως αποκλείω κάποιον άλλον και τοτε μπορει να τον χάσω. Άσε που για να θέλω πρέπει να έχω αναρωτηθεί τι θέλω άρα να έχω κάνει επιλογές. Καλύτερα να μη θέλω αλλα τα πράγματα να συμβαίνουν. Τοτε θα φταίνε οι άλλοι γι αυτα που γίνονται οχι εγω. Αλλα τότε η ζωή μου θα ειναι απαθής και βαρετή. Αλλα δε θα φταίω εγω γι αυτο αλλα οι άλλοι. Αφου ειναι δουλεια των άλλων να φέρνουν γεγονότα στη ζωή μου οχι δικια μου. Έτσι μπορώ εύκολα να τους κατηγορήσω να τους θυμώσω η να ασκησω βία εναντίον τους

Θέλησα κάποτε στη ζωή μου; Προσπάθησα να δείξω τι θέλω; Βεβαίως και θέλησα. Όμως όταν υπεστην στέρηση μικρός το μήνυμα ήταν ότι δεν γίνεται κάτι άμα το ζητήσω εγώ. Όχι, δεν τρώω το φαγητό μου για μένα. Δεν ντύνομαι για το σχολείο για μένα. Δεν μαζεύω το δωμάτιο μου για μένα. Το κάνω για τους άλλους. Καντο για τη μαμά καντο για τον μπαμπά. Οχι καντο για σενα. Έτσι το μήνυμα είναι ότι έχει σημασία να κάνεις τα πράγματα για τους άλλους. Όχι για σένα.

Κι έτσι μεγαλώνεις και μαθαίνεις. Να υπάρχεις για χάρη του άντρα σου των παιδιών σου της γυναίκας σου οχι για χάρη δικη σου. Να είσαι εκεί για τους φίλους, τους συναδέλφους, το δάσκαλο, τους μαθητές, αλλά όχι για σένα.

Ίσως να γίνεις αντιδραστικός και να προσπαθήσεις να ξεφύγεις. Αν είσαι τυχερός, ίσως τα καταφέρεις. Θα σου πουν ότι είσαι άκαρδος, ότι παράτησες τους δικούς σου, ότι έκανες κρυφή σχέση. Ενώ εσύ απλά προσπαθούσες να ξεφύγεις.

Κι ύστερα γνωρίζουμε κάποιον και ερωτευόμαστε. Και ευτυχώς ερωτευόμαστε. Γιατί για χάρη του, ξανακοιτάζουμε τον εαυτό μας. Για χάρη του αλλάζουμε τόσα πράγματα στη ζωή μας που πριν δεν μπορούσαμε. Για χάρη του χτενιζόμαστε, βαφόμαστε, ντυνόμαστε ωραία. Χάρις σε αυτόν ξανα-θεωρήσαμε τον εαυτό μας σημαντικό. Και για χάρη του φροντίζουμε τον εαυτό μας. Και ξανα-βλέπουμε το εδω και τωρα.

Όμως νομίζουμε οτι χάρις σε αυτόν έχουμε πάλι νόημα στη ζωή μας. Είναι αυτός που μας έβγαλε απ το βούρκο μας. Δεν καταλαβαίνουμε ότι είμαστε εμείς που το κάνουμε αυτό. Κι έτσι γαντζωνομαστε επάνω του. Και φοβόμαστε την εγκατάλειψη και τη μοναξιά. Και σταματάμε πάλι να κάνουμε τα πράγματα όπως τα θέλουμε. Αλλά τα κάνουμε για χάρη του. Και πάλι ζούμε για χάρη κάποιου άλλου.

Και στην τελική γιατί φοβόμαστε τη μοναξιά; Μήπως επειδή την έχουμε συνδέσει με τη θλίψη; Γιατί όταν είμαστε χαρούμενοι δεν επιλέγουμε τότε να είμαστε μόνοι; Γιατί δεν μπορεί να γιορτάζει κάποιος μια επιτυχία του χαρίζοντας μια ωραία μπύρα στον εαυτό του; Γιατί δεν μπορεί κάποιος να περνάει ωραία με τον εαυτό του ζωγραφίζοντας; Γιατί δεν καταφέρνουμε δίπλα στην ευτυχία της σχέσης να βάλουμε και την ευτυχία της μοναξιάς; Και συνδέουμε πάντα την ευτυχία με την ύπαρξη ενός άλλου;

Όμως, αν δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας δεν μπορούμε να προσφέρουμε στους άλλους γιατι ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ τι να προσφέρουμε στους άλλους. Είμαστε άδειοι. Αν όμως φροντίζουμε τον εαυτό μας, τότε το έξω γίνεται όλο και πιο ανακουφιστικό, αντί να είναι η καταπίεση και η απειλή μας. Γιατί δεν εξαρτόμαστε από αυτό, εξαρτόμαστε από μας. Να ο δρόμος λοιπόν για την ευτυχία και τη συμφιλίωση.

(η πορεία της σκέψης προς την αλλοτρίωση, ερεθίσματα από την ανθρωπιστική ψυχολογία)

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Η αγάπη και η περηφάνια ανθρώπων και αγγέλων

Πολύ συζήτηση και φιλολογία υπάρχει στον Εσωτερισμό για τα τάγματα των Αγγέλων, τις Ιεραρχίες και γενικά την ταξινόμηση των όντων σε κλίμακες με βάση το βαθμό εξέλιξης τους. Αν και δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι υπάρχουν πιο εξελιγμένες και λιγότερο εξελιγμένες συνειδησιακά οντότητες, είναι σημαντικό το τι συνέπειες πιστεύουν ότι συνεπάγεται αυτή η διαστρωμάτωση οι διάφορες σχολές σκέψης. Για παράδειγμα κυκλοφορεί ιδιαιτέρως στον ελληνικό χώρο τελευταία μία υποτίθεται χριστιανική άποψη που θεωρεί ότι οι Άγγελοι είναι ανώτερες οντότητες τις οποίες καλούμε σε βοήθεια όταν τις έχουμε ανάγκη. Και σε αντάλλαγμα αυτής της βοήθειας βέβαια προσφέρουμε και μεις σε αντάλλαγμα τιμή αλλά ενίοτε και λατρεία.

Στην πραγματικότητα ωστόσο η άποψη αυτή δεν είναι χριστιανική, αλλά γνωστική. Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, εάν δεν επισημαίναμε ότι ουσιαστικά είναι εωσφορική στην προέλευση της. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η διαφορά μεταξύ της Εωσφορικής και της εν Χριστώ θεώρησης της ζωής είναι η Περηφάνια. Είναι κάτι δύσκολο να καταλάβει ο θιασώτης της «εξέλιξης» ότι η εξέλιξη δεν γίνεται για να τελειοποιηθεί μόνο ο ίδιος ως άτομο ή οντότητα. Αυτό είναι μόνο το πρώτο στάδιο της πορείας. Στο δεύτερο στάδιο θα του ζητηθεί να χρησιμοποιήσει όλες αυτές τις ικανότητες που απέκτησε για να κάνει αυτό που ίσως πολλοί θα ήθελαν με κάθε τρόπο να αποφύγουν. Να βοηθήσει όλους αυτούς που έχει αφήσει πίσω του.

Ναι, αν πάλεψε μια ζωή να βγει από το γκέτο, τώρα θα αναγκαστεί να γυρίσει σε αυτό. Αν ξεκίνησε από το περιθώριο και την πορνεία και κατάφερε να φύγει από αυτά, τώρα θα αναγκαστεί να γυρίσει. Αν μεγάλωσε μέσα στον πόλεμο και κατάφερε να φύγει κι αυτός κι η οικογένεια του, τώρα πάλι θα του ζητηθεί να γυρίσει εκεί. Ο Ήρωας πάντα γυρίζει πίσω στη φυλή να ενσωματωθεί και πάλι σε αυτήν. Δεν μένει ποτέ αθάνατος, όσο κι αν παλέψει ενάντια στην ιδέα, όπως πάλεψε κι ο Χριστός αλλά και ο πιο σύγκρονος στην μεταμοντέρνα μυθολογία Νήο του Μάτριξ.

Γιατί το δίδαγμα της περαιτέρω εξέλιξης μετά την τελειοποίηση της μορφής είναι ότι τα δώρα που έχει κανείς δεν είναι δικά του, αλλά του εδόθησαν. Και εφόσον του εδόθησαν, μπορούν και να παρθούν πίσω. Και του εδόθησαν για κάποιο σκοπό. Κι ο σκοπός αυτός είναι η υπηρεσία. Σκοπός του θείου σχεδίου δεν είναι η Ιεραρχία και δυστυχώς εδώ ο τρόπος που επικοινωνούνται κάποια πράγματα στον εσωτερισμό αφήνουν λάθος εντυπώσεις. Σκοπός είναι η ένωση. Στο τέλος της ημέρας ο Σκοπός επιθυμεί να επιστρέψουν σπίτι ΟΛΑ τα παιδιά του όπως στην παραβολή του Ασώτου και όχι μόνο τα Εξελιγμένα. Συνεπώς αν μια οντότητα ή μία τάξη οντοτήτων είναι πιο εξελιγμένη από τις άλλες δεν το αποδεικνύει με το να έχει στην υπηρεσία της τις κατώτερες οντότητες. Το αποδεικνύει με τον να προσφέρει υπηρεσία στις κατώτερες οντότητες. Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά της αγαπητικής συμπεριφοράς.

Δεν επιβαλλόμαστε στον αδύναμο. Αντίθετα η ανωτερότητα μας αποδεικνύεται από το ότι υπηρετούμε τον αδύναμο. Κάνοντας αυτό που δεν μπορεί να κάνει εκείνος. Αυτό το λάθος δυστυχώς δεν κατανόησαν ποτέ εκείνες οι ιεραρχίες του υποτιθέμενου φωτός που αρνήθηκαν να υπηρετήσουν τον άνθρωπο. Δεν κατανόησαν ότι δεν υπηρετούν τον άνθρωπο ως αφέντη, αλλά ως αδύναμο. Όπως και οι άνθρωποι με τη σειρά τους δεν κατανοούν ότι δεν υπηρετούν τη φύση και τα ζώα, επειδή είναι αφέντες τους, αλλά επειδή ακριβώς είναι αδύναμα και πολύ εύκολα στην εξαφάνιση, αν ο άνθρωπος ασκήσει κυριαρχικά τις ικανότητες του.

Όπως λοιπόν οι διάφορες ταξιαρχίες υποτιθέμενων εξελιγμένων ταγμάτων αγγέλων απαιτούν υπακοή από τους αδύναμους ανθρώπους, ρουφώντας δύναμη από τις οργανωμένες επικλήσεις στο όνομα τους, σε αναλογία με την επίκληση των αρχαίων ειδωλολατρικών θεών, έτσι και οι άνθρωποι εν πνεύματι εωσφορικό, θεωρούν κτήμα τους τη φύση και χρησιμοποιούν τις εν ζωή υπάρξεις ως «αναλώσιμους πόρους». Δεν διαφέρουμε σε κάτι από τις εωσφορικές τάξεις των αγγέλων στην πραγματικότητα, καθώς από αυτές έχουμε εκπαιδευτεί να σκεφτόμαστε σαν κι αυτές.

Δίνοντας ανταλλάγματα υψηλές γνώσεις οι τάξεις αυτές ανέκαθεν προωθούσαν μία ελίτ ανθρώπων και την εκπαίδευαν να επιβάλλεται των υπολοίπων ανθρώπων, ώστε οι άνθρωποι να μαθαίνουν στην ιεραρχία και την υπακοή. Όμως η φύση του ανθρώπου δεν είναι αυτή. Είναι αγαπητική και γι’ αυτό στην ουσία της επαναστατική. Μην θαμπώνεστε λοιπόν από τη λάμψη της γνώσης ή τη λάμψη της ομορφιάς. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Εωσφόρος είναι πανέμορφος. Να αναρωτιέστε εάν ο Εωσφόρος ή το ανθρώπινο αντίστοιχο του θα ασχοληθεί ποτέ με την τελευταία κατσαρίδα του κόσμου. Τότε θα καταλάβετε αν αγαπά την ύπαρξη ή αν αγαπά τον εαυτό του.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Συμβουλευτική Αστρολογία – Πλανήτες και Τσάκρας

H Συμβουλευτική Αστρολογία είναι ένας κλάδος της Αστρολογίας που μεταξύ άλλων σκοπό έχει, όχι να μας δώσει έτοιμες λύσεις για το πώς δουλεύει το ωροσκόπιο μας και να προβλέψει με μηχανιστική ακρίβεια τι θα συμβεί στη ζωή μας, αλλά να «εκπαιδεύσει» τον «πελάτη» στο να χρησιμοποιεί ο ίδιος το ωροσκόπιο του σαν εργαλείο, ώστε μέσα από αυτό να έρθει σε επαφή με τα δικά του πρότυπα ζωής, τις δικές του συμφωνίες και τις δικές του «προκαταλήψεις».

Έτσι, μέσα από αυτή τη διαδικασία θα κατορθώσει να δημιουργήσει για τη ζωή του ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που να δίνει νόημα σε όσα του συμβαίνουν, ακόμη κι αυτά που με μια πρώτη ματιά δε φαίνονται λογικά. Η διαδικασία αυτή νοηματοδότησης της ζωής θα επιτρέψει την απελευθέρωση ενός μεγάλου μέρους ψυχικού δυναμικού, που αναλώνεται σε φόβο, άγχος και στρες και θα επιτρέψει στον άνθρωπο να θεραπεύσει από μόνος του κάποιες πληγές του ή τουλάχιστον θα μπορέσει να διαθέσει περισσότερη ψυχική ενέργεια και να αφοσιωθεί περισσότερο στο να λύσει κάποια προβλήματα με τη βοήθεια των ειδικών εκείνων που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι να τον βοηθήσουν.

Έτσι από κάποιο σημείο και μετά η Συμβουλευτική Αστρολογία είναι δυνατόν να γίνει και Θεραπευτική Αστρολογία, εφόσον όμως ασκείται από ανθρώπους που γνωρίζουν ζητήματα ψυχολογίας, ψυχοθεραπείας ή/και εναλλακτικής θεραπείας. Σίγουρα πάντως όχι από μας τους απλούς αστρολόγους, που έχουμε άποψη για το συμβουλευτικό χαρακτήρα της αστρολογίας και το ρόλο της στην αυτογνωσία, δεν έχουμε όμως την απαιτούμενη εκπαίδευση να διαχειριστούμε ψυχολογικά θέματα των πελατών μας.

Εκείνο που μπορούμε όμως στα πλαίσια του διαφωτιστικού μας ρόλου να κάνουμε ως αστρολόγοι – αρθρογράφοι – συγγραφείς είναι να αναδείξουμε τι σημαίνει Συμβουλευτική Αστρολογία αλλά και να αναδείξουμε κάποιες πρακτικές τεχνικές, που είναι δυνατόν να βοηθήσουν τους πελάτες μας στην καθημερινότητα τους. Μία τέτοια τεχνική, που συναντιέται συχνά στην αστρολογική βιβλιογραφία είναι η σύνδεση των αστρολογικών συμβόλων με τα ενεργειακά κέντρα του οργανισμού μας και η προσπάθεια γι’ αυτό που λέμε Eνεργειακή Κάθαρση.

Για όσους δεν το γνωρίζουν ή δεν έχουν διαβάσει κάτι τέτοιο ως τώρα, οι ανατολικές παραδόσεις της Ινδίας ισχυρίζονται ότι στον οργανισμό μας υπάρχει μία πληθώρα ενεργειακών κέντρων, τα επτά ισχυρότερα εκ των οποίων είναι γνωστά ως τα Επτά Τσάκρας. Τα κέντρα αυτά έχουν γίνει πολύ της μόδας από τη δεκαετία του ’60 και μετά στις σχολές που ασχολούνται με τη Γιόγκα και το Διαλογισμό και υπάρχουν πολλές τεχνικές διαλογισμού που έχουν σα σκοπό να «καθαρίσουν» αυτά τα κέντρα, με σκοπό η συμπαντική ενέργεια να κυκλοφορεί ελεύθερα μέσα από το σώμα μας.

Δεν είμαι βέβαια σίγουρος πόσο για το δυτικό άνθρωπο είναι εύκολο να προχωρήσει στον οραματιστικό διαλογισμό αυτών των σχολών, προκειμένου να ενεργοποιήσει αυτά τα κέντρα, γι’ αυτό στην παρουσίαση του παρόντος άρθρου θα προσπαθήσουμε να μην μπούμε στην ποσειδώνια λογική του οραματισμού.

Πιστεύω προσωπικά ότι καθένας από μας είναι δυνατόν να νιώσει το λεγόμενο «μπλοκάρισμα» των κέντρων του με ένα καθαρά πρακτικό τρόπο, τέτοιο που να μη χρειάζεται ούτε «ομ» για να συγκεντρωθεί και να αφοσιωθεί στο κέντρο του, ούτε άλλες τεχνικές ποσειδώνιας προέλευσης. Το πιο συχνό ίσως μπλοκάρισμα είναι αυτό που νιώθει ο καθένας από μας στο λεγόμενο κέντρο βάσης, δηλαδή το σημείο της «ουράς» μας, αυτής που είχαμε ίσως κάποτε, αν πράγματι καταγόμαστε από τους πιθήκους.

Νομίζω ότι οι περισσότεροι από μας θα γνωρίζουν τι σημαίνουν νυκτερινοί πόνοι σε αυτό το σημείο, όταν έχουμε περάσει μία μέρα γεμάτη άγχος και τι σημαίνει να σηκώνεσαι τη νύχτα σφαδάζοντας από τους πόνους σε αυτό το σημείο. Δε νομίζω ότι χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη τεχνική γιόγκα για να καταλάβει λοιπόν κανείς τι σημαίνει μπλοκάρισμα στο  κέντρο βάσης. Και όσοι έχουν περάσει από μία διαδικασία αυτοπαρατήρησης θα έχουν βρει ότι ο μόνος τρόπος να «ανακουφιστεί» αυτό το κέντρο, είναι με τα πόδια ανοικτά είτε ύπτια είτε σε βαθύ κάθισμα με σκοπό να εκτονωθεί η δυσάρεστη πίεση που υπάρχει μέσα μας.

Η ενεργειακή κάθαρση αυτού του κέντρου λοιπόν περνάει καταρχήν από την σωματική του κάθαρση. Πριν μπούμε σε λογικές αιθερικής ενέργειας και άλλων μη υλικών πεδίων, η σωματική υγεία και κάθαρση αυτού του κέντρου είναι σημαντική, γιατί λειτουργεί όπως και σε όλα τα κέντρα αμφίδρομα στην ψυχική μας υγεία. Ένα καθαρό κέντρο βάσης, μας δίνει και μία αίσθηση σιγουριάς όλη την ημέρα, ενώ ένας συνεχής πόνος ή βάρος, μας αποπροσανατολίζει από όλη την καθημερινότητα.

Αστρολογικά δεν είναι τυχαίο ότι το κέντρο αυτό έχει συνδεθεί με γήινους πλανήτες. Και κυρίως τον Κρόνο. Είναι ο πλανήτης βάση του οργανισμού μας και αυτός που στρεσάρει, αλλά και προκαλεί εκκαθάριση των παλιών πραγμάτων από τη ζωή μας. Δεν είναι αστείο να πούμε ότι η κάθαρση του κέντρου βάσης είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματική, όταν συνοδεύεται από εσωτερική κάθαρση από πράγματα που δε θέλουμε πια ή μας είναι άχρηστα. Ακόμη κι όταν σωματικά αποφασίζουμε να ανακουφίσουμε αυτό το κέντρο, είναι πολύ χρήσιμο να δημιουργούμε νοητικές εικόνες από πράγματα άχρηστα που δε χρειαζόμαστε πια και θέλουμε να απαλλαγούμε. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που αρκετοί από μας διαλέγουμε την πρωινή στιγμή της κάθαρσης για να βάλουμε σε μία πρώτη σειρά τις σκέψεις της ημέρας, ενώ άλλοι αδυνατούν να το πράξουν, αν πρώτα δεν έχουν περάσει πρώτα από τη συγκεκριμένη πρωινή διαδικασία. Λόγω της διαδικασίας της απέκκρισης επίσης το κέντρο αυτό έχει συνδεθεί και με τον Πλούτωνα, ως στοιχείο αποβολής των άχρηστων πραγμάτων στη ζωή μας και ανανέωσης.

Το επόμενο κέντρο που μας ενδιαφέρει πηγαίνοντας από κάτω προς τα πάνω είναι το λεγόμενο σεξουαλικό κέντρο. Το πιο παρεξηγημένο από όλα και το πιο μεγάλο θύμα εκμετάλλευσης. Το σεξουαλικό μας κέντρο ίσως να μη γνωρίζουμε ότι δεν έχει χρήση αποκλειστικά σεξουαλική. Είναι το σημείο εκείνο της ενέργειας του «δούναι» και «λαβείν» στην καθημερινότητα μας για να επιτύχουμε τους σκοπούς της επιβίωσης. Το χρήμα για παράδειγμα και ο τρόπος που το χρησιμοποιούμε συνδέεται με αυτό το κέντρο. Το πόσο μοιραζόμαστε τα υπάρχοντα μας, ο τρόπος που πάμε να πείσουμε τους άλλους να πάνε με τα νερά μας, η πονηριά, η τσαχπινιά, αλλά και η αφοσίωση στο σύντροφο την ώρα της μάχης είναι στοιχεία αυτού του κέντρου.

Το έχουν συνδέσει άλλοτε με τον Άρη, άλλοτε με τον Πλούτωνα κι άλλοτε με τη Σελήνη. Ίσως έχει τμήματα από όλα αυτά τα στοιχεία, το σίγουρο είναι όμως ότι το κέντρο αυτό συνδέεται με το αρχέτυπο της «Πόρνης»*. Το αρχέτυπο αυτό δεν έχει να κάνει απαραίτητα με τη σεξουαλική δράση, αλλά γενικά με το πόσο είμαστε διατεθειμένοι να «ξεπουληθούμε» στη ζωή μας για να πετύχουμε το χρήμα, τα υλικά αγαθά ή τη σεξουαλική απόλαυση. Η κάθαρση αυτού του κέντρου (στην οποία ίσως έχουν μάθει από μάνα σε κόρη να είναι πιο ευαίσθητες οι γυναίκες) δεν είναι κάθαρση μόνο για λόγους υγείας. Συμβολίζει γενικότερα το πόσο «καθαρή στάση» θέλουμε να έχουμε απέναντι στους άλλους, το πόσο «αγνά» μέσα είμαστε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουμε για να πείσουμε.

Η κάθαρση αυτού του κέντρου λοιπόν ακόμη κι αν γίνεται στα πλαίσια ενός απλού λουτρού είναι καλό να συνοδεύεται από αντίστοιχες σκέψεις και προβληματισμούς. Για το πόσο θέλουμε στη ζωή μας να κρατάμε κάποιες ηθικές αρχές, αρχές κυρίως σε σχέση με την κόσμια συμπεριφορά, την αξιοπρεπή στάση και την τήρηση ορίων στο μέχρι πού δίνουμε και πόσα ζητάμε από τους άλλους να κάνουν για μας.

(από τα 4 βασικά αρχέτυπα κατά την Carolyn Myss).

Το τρίτο κέντρο ξεκινώντας από κάτω προς τα πάνω είναι το κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος έχει συνδεθεί αστρολογικά κυρίως με τον Ήλιο. Όχι όμως με τον γενναιόδωρο Ήλιο της φιλεύσπλαχνης συμπεριφοράς, αλλά κυρίως με τον Ήλιο της εσωτερικής ταυτότητας, της φιλοδοξίας, της αξιοπρέπειας και της αυτοεκτίμησης . Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος λοιπόν είναι το κέντρο της δικής μας αυτοεκτίμησης. Αυτό που μας λέει, αν μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας σε μία κατάσταση (δεν είναι τυχαίο ότι τόσο ο φόβος, όσο και η ικανοποίηση «χτυπάνε» στο ίδιο σημείο, στον αφαλό κοντά στο στομάχι). Το κέντρο αυτό μας βγάζει έξω από την ομάδα, από την αγέλη (όπου χρησιμοποιούμε κυρίως το δεύτερο κέντρο) και μας λέει, αν μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας.

Μπλοκάρισμα αυτού του κέντρου σημαίνει συνήθως πόνοι και αντιδράσεις στο σημείο, αυτό, ενώ δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η δίαιτα ως στρατηγική «καθαρής» τροφής συνδέεται τόσο με την ενεργειακή καθαρότητα αυτού του κέντρου, όσο και με τη δική μας αυτοεκτίμηση. Δεν είναι παράλογο το γεγονός ότι «φορτώνουμε» αυτό το κέντρο με κάθε είδους τροφή, όταν νιώθουμε ότι δεν είμαστε επαρκείς, ενώ αντίθετα, όταν νιώθουμε αυτοεκτίμηση, επιλέγουμε τι βάζουμε στο στομάχι μας.

Θα ήταν λοιπόν στα πλαίσια της κάθαρσης αυτού του κέντρου σημαντικό να δώσουμε σημασία στη διατροφή μας, όχι για λόγους υγείας μόνο, όπως αναφέρεται στα διάφορα διαιτολογικά πονήματα, αλλά ενθυμούμενοι κάθε φορά, ότι κάθε μπουκιά που βάζουμε στο στόμα μας, λέει (ή δε λέει) κάτι για την αυτοεκτίμηση μας. Κι αν σεβόμαστε τον εαυτό μας πραγματικά, πρέπει να γίνουμε και επιλεκτικοί σε αυτό που ονομάζουμε «διατροφή» μας.

Aς συνεχίσουμε τώρα την εξέταση των κέντρων με το κέντρο της Καρδιάς. Το κέντρο της Καρδιάς είναι το κέντρο που συσχετίζεται με τη συντροφικότητα. Τη συντροφικότητα όχι όμως στο επίπεδο της φυσικής επαφής (νιώθω ότι κοιμάμαι σε άδειο κρεβάτι) αλλά στο επίπεδο των συναισθημάτων. Η αίσθηση ότι κανείς δεν έχει να μοιραστεί τη ζωή του με κανέναν, δεν έχει κάποιον να βγει το βράδυ, να ανταλλάξει απόψεις, να πάρει ερεθίσματα και να δώσει ερεθίσματα.

Το κέντρο της Καρδιάς θα λέγαμε ότι είναι το κέντρο που αναζητούμε το άλλο μας μισό και γι’ αυτό θα αντιστοιχιζόταν πολύ εύκολα με την Αφροδίτη, αλλά και με τον 7ο οίκο όπως θα έλεγε ίσως και Jung. Είναι το κέντρο που αναζητούμε τον Άλλο, όπου ο Άλλος μπορεί να είναι ο Σύντροφος που μας συμπληρώνει αλλά παραδόξως μπορεί να είναι και ο εχθρός μας ή αυτός που ζηλεύουμε, γιατί στην ουσία κι αυτός μας συμπληρώνει.

Η κάθαρση του κέντρου αυτού – όπως και όλων των κέντρων πάνω από το ηλιακό πλέγμα – έχει να κάνει με λιγότερο σωματικές διαδικασίες κάθαρσης και περισσότερο με συναισθηματικές ή νοητικές. Έτσι για να υπάρξει κάθαρση σε αυτό το κέντρο, αυτό που χρειάζεται κυρίως είναι η Συγχώρεση. Μέσα από τη διαδικασία της Συγχώρεσης είναι που απαλλασσόμαστε από τα αρνητικά αισθήματα και καταφέρνουμε να κρατήσουμε καθαρό αυτό το κέντρο. Κι είναι σημαντικό να κρατηθεί καθαρό, γιατί η επιβάρυνση του με αρνητικά συναισθήματα είναι η πηγή των ψυχοσωματικών ασθενειών που γνωρίζουμε. Κατάθλιψη, μοναξιά, αυτολύπηση, παράνοια (όλοι είναι εχθροί μου, τους μισώ), και οι περισσότερες συναισθηματικές αρρώστιες είναι συνδεδεμένες με αυτό το κέντρο.

Για την κάθαρση στο κέντρο της Καρδιάς είναι ανάγκη επίσης να προσέχουμε τις Παρέες. Οι άνθρωποι κοντά στους οποίους είμαστε, με τους οποίους κυκλοφορούμε έχουν σημαντική επίδραση στην υγεία αυτού του κέντρου. Κι εδώ βεβαίως θα πρέπει να πούμε ότι πολύ συχνά κάποιοι άνθρωποι είναι χρήσιμοι για τις ανάγκες κάποιου κέντρου μας (π.χ. οικονομική ασφάλεια ή σεξουαλική απόλαυση) αλλά δεν είναι καλo;i για την ψυχική μας ισορροπία (π.χ. αισθανόμαστε ένα κενό). Αντίθετα, άλλοι άνθρωποι μας γεμίζουν συναισθηματικά, αλλά στα κατώτερα κέντρα μας δεν προσφέρουν κάποια ιδιαίτερη ευχαρίστηση (π.χ. μπορεί να μη στηρίζουν τον εγωισμό μας και την αυτοεκτίμηση μας).

Δεν είναι πάντα εύκολο θα πρέπει να πούμε να ικανοποιούμε τις ανάγκες όλων των κέντρων. Και υπό αυτή την έννοια και στο χάρτη τις απαιτήσεις όλων των πλανητών μας. Καθένας από μας μπορεί να είναι προσανατολισμένος να δίνει έμφαση σε συγκεκριμένα κέντρα (ίσως έτσι μεγάλωσε) και συνεπώς σε συγκεκριμένους πλανήτες στο χάρτη. Από την άλλη βλέποντας τους πλανήτες στο χάρτη, πιθανόν να μπορεί κανείς να κατανοήσει σε ποια κέντρα ο άνθρωπος είναι ισορροπημένος και σε ποια πρέπει να παλέψει να φέρει ισορροπία. Για παράδειγμα ένας άνθρωπος με Ήλιο με δύσκολες όψεις πιθανότατα θα έχει ζητούμενο στη ζωή του να επιτύχει την αναγνώριση και την αυτοεκτίμηση. Αν πάλι έχει χτυπημένη Αφροδίτη, ίσως να μην μπορεί να αγαπήσει εύκολα.

Οι παλιές μεταφυσικές σχολές έλεγαν ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται όταν αρχίζει να δίνει βαρύτητα στις ανάγκες των ανώτερων κέντρων, παρά στα κατώτερα. Δεν είμαι σίγουρος ότι στη σημερινή εποχή θα συμφωνούσαμε, ίσως να προτιμούσαμε απλά να υπάρχει μία ισορροπία, ωστόσο αυτό που ισχύει σίγουρα είναι ότι μεταξύ των κέντρων υπάρχει σίγουρα μία πολικότητα. Όπως θα δούμε και πιο κάτω το κέντρο της καρδιάς στέκει στη μέση των επτά κέντρων και αποτελεί το κρίσιμο σημείο που κανείς πρέπει να παίρνει αποφάσεις στη ζωή του. Αποφάσεις που έχουν κυρίως να κάνουν με τις σχέσεις.

Γιατί είμαι με κάποιον άνθρωπο; Γιατί συμβιώνω μαζί του; Γιατί με θαυμάζει και στηρίζει την αυτοπεποίθηση μου (ηλιακό κέντρο), γιατί μου προσφέρει υλική ασφάλεια ή ερωτική ευχαρίστηση (σεξουαλικό) ή γιατί μεγαλώσαμε μαζί και έχουμε τις ίδιες εμπειρίες ζωής (κέντρο βάσης); Π.χ. περάσαμε μαζί δύσκολες καταστάσεις;

Αυτοί είναι συνήθως προσανατολισμοί προς Εμένα, δηλαδή τι μου προσφέρει Εμένα ο άλλος άνθρωπος. Γι’ αυτό και θεωρούνται εγωιστικά κέντρα, χωρίς όμως με βάση τη σύγχρονη ψυχολογία να είναι πάντα αυτή η θεώρηση και η σωστή. Αντίθετα αν η θεώρηση είναι προς τα πάνω, δηλαδή προς τα κέντρα που θα δούμε στη συνέχεια ο σύντροφος δεν είναι εδώ για να ικανοποιήσει Εμένα, αλλά για να μου ανοίξει ορίζοντες προς το Άλλο, να μου γνωρίσει νέα πράγματα, να με εισάγει σε καταστάσεις που θα με βγάλουν από το Εγώ και θα με πάνε προς το Εμείς.

Το κέντρο της Καρδιάς λοιπόν και ο τομέας των Σχέσεων είναι στην πράξη το σημείο εκείνο που ο καθένας από μας πρέπει να πάρει κάποιες δύσκολες αποφάσεις στη ζωή του, να επιλέξει αυτό που λέγαμε παλιά το δρόμο της Αρετής ή της Κακίας. Βέβαια, η σύγχρονη ψυχολογία όπως είπαμε έχει ενστάσεις για μία τόσο δυαδική θεώρηση, αλλά όσο κι αν κανείς δει πιο σχετικά το δίλημμα, η αλήθεια είναι ότι όποιος έχει κάνει σοβαρές σχέσεις στη ζωή του γνωρίζει ότι είναι ένα δίλημμα υπαρκτό. Κι ότι δυστυχώς στον τομέα αυτό δεν μπορεί κανείς να ικανοποιήσει ταυτόχρονα όλα τα κέντρα του. Κάποια θα αναγκαστεί να τα παραμερίσει (με ότι συνέπειες έχει αυτό μακροχρόνια στον ίδιο αλλά και στην πορεία της σχέσης, ειδικά αν κάποια «ατίθασα» κέντρα μείνουν καιρό ανικανοποίητα).

Στον αστρολογικό χάρτη είναι πολύ ενδιαφέρον ότι η αντίθεση 1ου – 7ου οίκου στην ουσία συμβολίζει την αντίθεση 3ου και 4ου κέντρου, αυτοεκτίμησης και αγάπης. Η συμβολική αυτή τοποθέτηση μας λέει στην ουσία ότι οι μεγάλες μάχες για την ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή γίνονται μεταξύ αυτών των δύο κέντρων.

Από πλευράς πλανητών στο κέντρο της Καρδιάς αντιστοιχίζεται συχνά και ο Ήλιος. Ο λόγος που γίνεται αυτή η αντιστοιχία είναι μάλλον ότι παρασυρόμαστε από την Ιατρική Αστρολογία, που αντιστοιχεί στον Ήλιο την καρδιά. Δεν είμαι σίγουρος ότι έχουμε να κάνουμε με το ίδιο πράγμα εδώ, όμως όπως είπαμε πριν κάποιες διαστάσεις των πλανητών συχνά μοιράζονται μεταξύ δύο κέντρων. Έτσι και ο Ήλιος, αν ειδωθεί ως πραγματικά γενναιόδωρος, ίσως μπορεί να θεωρηθεί εκπρόσωπος του κέντρου της Καρδιάς. Προσωπικά προτιμώ όμως την άποψη των σύγχρονων ψυχολόγων που λένε ότι, αν δεν έχεις χτίσει ισχυρή αυτοεκτίμηση, δεν μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά, γιατί βλέπεις τον άλλο όχι ως κάποιον που θέλεις να προσφέρεις, αλλά κάποιον που θέλεις να πάρεις. Στην ουσία για να λειτουργήσει λοιπόν το κέντρο της Καρδιάς, πρέπει να υπάρχει πρώτα ένα υγιές Ηλιακό Κέντρο. Από την άλλη βέβαια, αν δεν αναπτυχθεί εγκαίρως το κέντρο της Καρδιάς, το Ηλιακό Κέντρο μπορεί να γίνει υπερτροφικό.

Και η αλήθεια είναι ότι η λογική αυτή ισχύει και γενικά για τα κέντρα. Κάθε ανώτερο κέντρο για να λειτουργήσει σωστά πρέπει να έχουν αναπτυχθεί επαρκώς τα από κάτω του, αλλά παράλληλα, πρέπει και το ίδιο να έχει αναπτυχθεί εγκαίρως, ώστε η ενέργεια να διοχετεύεται προς τα πάνω και να μη γίνεται υπερτροφικό κάποιο από τα κατώτερα κέντρα. Η υπερτροφική ανάπτυξη οδηγεί σε ακρότητες όπως η αλαζονεία (3ο κέντρο) ή η απληστία (2ο κέντρο).

Προχωρώντας προς τα πάνω το επόμενο κέντρο που μας ενδιαφέρει είναι το κέντρο του Λαιμού. Παραδοσιακά σχετίζεται με τον Ερμή (εδώ δεν υπάρχουν πολλές διαφωνίες). Προσωπικά θα τολμούσα πάντως να προσθέσω επιπλέον και τον Ουρανό. Το κέντρο αυτό είναι το κέντρο της παρρησίας, το κέντρο που λέμε την άποψη μας, τη βγάζουμε από μέσα μας, επικοινωνούμε αυτό που νιώθουμε στους άλλους. Λειτουργεί υγιώς όταν κανείς δεν καταπιέζει αυτό που σκέπτεται και νιώθει την ελευθερία να το εκφράσει. Έχει κατεξοχήν να κάνει με την ελευθερία της έκφρασης και σχετίζεται με το κέντρο της καρδιάς γιατί είναι το όργανο εκείνο που επιτρέπει την έκφραση των συναισθημάτων, τα οποία ειδάλλως καταπιέζονται και στρέφονται προς τα κάτω κέντρα για ικανοποίηση (δεν ακούς τις σου λέω κι έτσι εγώ σε εκδικούμαι).

Η κάθαρση του κέντρου έχει να κάνει με τη δυνατότητα εξομολόγησης. Για να νιώσει κανείς ελεύθερος ενεργειακά, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να πει την αλήθεια και να μην την αποκρύπτει, ούτε να την παραλλάσει. Όμως το κέντρο του Λαιμού απαιτεί επίσης γνώση του Πώς λέγεται η αλήθεια. Η γλώσσα που χρησιμοποιούμε, το λεξιλόγιο παίζουν ρόλο στην υγεία του κέντρου. Το υβρεολόγιο, η ειρωνεία και άλλα τέτοια επιβαρυντικά λεκτικά σχήματα, απλά επιτρέπουν σε αρνητικά συναισθήματα που έχουμε στο κέντρο της Καρδιάς, που δεν καταφέραμε να αφήσουμε πίσω μας με τη συγχώρεση να αναδειχθούν ως Λόγος.

Υπό την έννοια αυτή στο Κέντρο αυτό θα μπορούσε να υπάρξει και σύνδεση του Χείρωνα καθώς έχει να κάνει συχνά με σφάλματα που κάνουμε στην επικοινωνία, πράγματα που λόγω ενοχών δεν μπορούμε να μοιραστούμε αλλά και την ανάγκη μας για επικοινωνία ως μέσο αποδοχής από τους άλλους. Επίσης σχετίζεται με το timing του λόγου (κι αυτό στοιχείο Χείρωνα) που έχει να κάνει με το πότε λέμε κάτι κι αν διαλέγουμε την κατάλληλη στιγμή λαμβάνοντας υπόψη την ψυχολογική κατάσταση των άλλων.

Δυστυχώς στην εποχή μας και κυρίως στο δυτικό κόσμο το κέντρο αυτό είναι από τις κυριότερες πηγές δεινών. Η υποκρισία στην οποία έχουμε μάθει κρατάει κλειστό το κέντρο αυτό σε πάρα πολλούς ανθρώπους, ειδικά στους «μορφωμένους» που έχουν εκπαιδευτεί να μετράνε τα λόγια τους για να πετύχουν στη ζωή τους. Και η ενοχή που μας έχει κληρονομήσει η χριστιανική θρησκεία έχει παίξει σε αυτό το ρόλο της.

Από την άλλη το κέντρο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί δίνει διέξοδο στην έκφραση των συναισθημάτων, που αλλιώς θα έπρεπε να κατευθυνθούν προς τα κάτω κέντρα. Εδώ υπάρχει το λεγόμενο καθρέφτισμα που λέγαμε με το ηλιακό κέντρο. Όταν το κέντρο του Λαιμού είναι υγιές, ο άνθρωπος έχει μάθει  να μην επιδιώκει στη ζωή του επιβολή με τη βία (ο Άρης που αναφέραμε στο 3ο κέντρο) αλλά με την πειθώ. Είναι μία στροφή πολύ σημαντική στον πολιτισμό, που έχει να κάνει και με την ανάπτυξη των κέντρων μας. Επίσης μαθαίνει να εργάζεται για το σύνολο που τον αποδέχεται, αντί για τον εαυτό του.*

Δεν είναι τυχαίο που και στην Εσωτερική Αστρολογία της Αλίκης Μπέιλη ο εσωτερικός κυβερνήτης του Κριού (του πολεμικού ζωδίου) δεν είναι ο Άρης, αλλά ο Ερμής. Ή το γεγονός ότι στην Εσωτερική Αστρολογία του Άλαν Λήο ο Ήλιος αντικαθίσταται από τον Ουρανό. Οι αντιστοιχία αυτή είναι που δείχνουν και τη στροφή από το 3ο κέντρο στο 5ο.

Το επόμενο κέντρο που μας ενδιαφέρει είναι το κέντρο Άτζνα ή αλλιώς το Τρίτο Μάτι. Αυτό ανέκαθεν θεωρούνταν το κέντρο της Διαίσθησης, αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτό το κέντρο που μας επιτρέπει να έχουμε ιδέες για το πώς θα διαχειριστούμε τα πράγματα. Είναι το κέντρο που κάνουμε τα μεγάλα σχέδια, το κέντρο που προγραμματίζουμε το μέλλον. Στο κέντρο Άτζνα είναι που λειτουργούν «οι συμβουλάτορες του μυαλού μας» και μας λένε: «Να κάνουμε αυτό;», «Γιατί δεν κάνουμε εκείνο;».

Το κέντρο αυτό συχνά μας βοηθάει να βρίσκουμε λύσεις, να κάνουμε σχέδια και να σχηματίζουμε πλάνα. Γι’ αυτό σχετίζεται με το Δία, αλλά στη βιβλιογραφία θα το βρει κανείς να σχετίζεται και με τον Ερμή, στην πιο διορατική του πλευρά. Το πρόβλημα με αυτό το κέντρο είναι ότι έχει μεγάλη αυταρέσκεια. Από ένα σημείο και μετά συνειδητοποιεί τη δύναμη που έχει στο να επιδρά στις καταστάσεις με τις ιδέες του και νομίζει ότι μπορεί να κατευθύνει τον κόσμο. Είναι το κέντρο των γκουρού, των θεωρητικών αστρολόγων, των μεταφυσικών, που δημιουργούν ομίλους γύρω τους.

Δρώντας σαν κάτοπτρο ενεργοποιεί το σεξουαλικό κέντρο είτε στον ίδιο τον γκουρού, που οι ιδέες του «εκφυλίζονται» σε απλό άλλοθι για να έχει «υποτακτικούς» και να τρέφεται από αυτούς (ενίοτε και οικονομικά ή σεξουαλικά – 2ο κέντρο), είτε σε ανθρώπους «πιστούς» που μαζεύονται γύρω από τον «δάσκαλο» για τα δικά τους συμφέροντα ή από τις δικές τους ανασφάλειες. Στην Εσωτερική Αστρολογία το δίπολο αυτό αναγνωρίζεται και ως δίπολο της 2ης με την 6η ακτίνα, ο δάσκαλος κι ο οπαδός (προσοχή, οπαδός όχι μαθητής).

Για να υπάρξει κάθαρση αυτού του κέντρου, πρέπει να περιοριστεί η μεγαλομανία. Στην ουσία όμως πρέπει να υπάρχει κάθαρση του νου. Σιωπή, σιγή. Είμαστε στο στάδιο που αναφέρεται στη μεταφυσική ότι για να υπάρξει γνώση, πρέπει ο νους να ησυχάσει. Να μη νομίζει ότι μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Να ανέλθουμε πιο πάνω από τις ιδέες που μεγαλώσαμε, τις ιδεολογίες μας, τις αντιλήψεις μας, αυτά που εμείς νομίζουμε ως σωστά, και να δούμε ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Στην ψυχολογία εδώ έχουμε τα γνωστικά σχήματα που πρέπει να αλλαχτούν, τις πεποιθήσεις.

Στην πράξη το 6ο κέντρο ησυχάζει όταν αρχίσει να λειτουργεί το 7ο κέντρο, το κέντρο της Κεφαλής. Είναι το κέντρο αυτό που πια ο νους δε μιλάει μέσα μας. Το κέντρο που μας ρωτάνε «τι σκέφτεσαι;» και λέμε «τίποτα». Αυτό το τίποτα, το άδειασμα του μυαλού είναι ο στόχος του 7ου κέντρου, καθώς μέσα από τη σιωπή μπορούμε μόνο να ακούσουμε πραγματικά τις ανάγκες μας χωρίς «παρεμβολές». Ο ψυχολόγος όταν παρουσιαζόμαστε μπροστά του λέγοντας τα προβλήματα μας συχνά μας ρωτάει «εσύ τι θέλεις;» ή «εσύ πώς νιώθεις γι’ αυτό;». Αν όλη η φλυαρία για το τι θέλει η γυναίκα, τα παιδιά, ο εργοδότης, η μάνα, ο πατέρας, οι γείτονες, τα εγγόνια, σταματήσει, μένει το «εσύ τι θέλεις» ή «εσύ πώς νιώθεις;», μία ερώτηση που μπορεί να απαντηθεί μόνο στον ενεστώτα, μόνο στο εδώ και τώρα και άρα μόνο εφόσον ο άνθρωπος επιστρέψει στο κέντρο του και επιτύχει αυτοεπίγνωση.

Από αυτή την άποψη το 7ο κέντρο συνιστά την ίδια ατομικοποίηση που συνιστά το 3ο κέντρο για τα τρία κατώτερα κέντρα. Είναι το σημείο της αίσθησης της ατομικής ανάγκης (χρειάζομαι αυτό το πράγμα στη ζωή μου), όπως στο 3ο κέντρο έχουμε το σημείο του ατομικού θέλω και της ανάληψης της ατομικής ευθύνης (γι’ αυτό που θέλω). Μόνο που το 7ο κέντρο εκφράζει ανάγκες υπαρξιακές κι όχι απλά ανάγκες αυτοεκτίμησης.

Άλλη αντιστοιχία του 7ου κέντρου είναι το 1ο κέντρο και υπό την έννοια αυτή προσωπικά θα το αντιστοιχούσα και αυτό στον Κρόνο. Γιατί στην ουσία ο κύκλος αρχίζει και τελειώνει με τον Κρόνο. Με αυτόν συνοψίζουμε: Πού έφτασα; Τι έκανα; Τι κατάφερα; Πού ήμουν λάθος; Κι αν η κάθαρση του 1ου κέντρου απαιτεί να βάλουμε σε τάξη τις πρακτικές εκκρεμότητες της ζωής για να «ξεκινήσουμε» τη μέρα, στο 7ο κέντρο έχουμε να «συνοψίσουμε» τη μέρα και γι’ αυτό θα συνέδεα το κέντρο αυτό και με τη διαδικασία του διαλογισμού, που πρακτικά για μας τους απλούς ανθρώπους δεν είναι παρά η διαδικασία που προηγείται του ύπνου.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι πυθαγόρειοι δίδασκαν το διαλογισμό του ύπνου, όπου πριν να αφεθούμε στην αγκαλιά του Μορφέα, συνοψίζαμε τη μέρα, έβγαιναν τα συμπεράσματα και μετά το μυαλό άδειαζε για να υποδεχτεί τον Ύπνο. Αυτή η διαδικασία είναι και η διαδικασία κάθαρσης αυτού του κέντρου. Το άδειασμα, η άφεση ή μη προσκόλληση στη μέρα, η εμπιστοσύνη. Γιατί στην ουσία τι άλλο είναι η άφεση στον Ύπνο, παρά εμπιστοσύνη, ειδικά που δεν ξέρει κανείς καμιά φορά αν θα ξυπνήσει την άλλη μέρα το πρωί.

Και είναι στη διαδικασία του Ύπνου που θα λέγαμε ότι το 7ο κέντρο επικοινωνεί με το 8ο, που αρκετοί εναλλακτικοί «θεραπευτές» ισχυρίζονται ότι υπάρχει στην εποχή μας. Αυτό, που το συνδέουν με τον Ποσειδώνα, και που έχει να κάνει με τα αρχέτυπα, τα όνειρα, την τράπεζα πληροφοριών, το συλλογικό ασυνείδητο, εκεί που πηγαίνουμε στον ύπνο μας για να τραβήξουμε πληροφορίες, αλλά και για να αποφασίσουμε ποιο ρόλο θέλουμε να παίξουμε αύριο, ποια ανάγκη θέλουμε να ικανοποιήσουμε.

Με τη λογική αυτή η ροή της ενέργειας μπορεί να είναι και αντίστροφη. Από πάνω προς τα κάτω ένα όνειρο μπορεί να ξεκινήσει από το 8ο κέντρο, να κατέλθει στον εγκέφαλο ως ανάγκη στο 7ο κέντρο, να μετατραπεί σε σχέδιο στο 6ο κέντρο και να το μοιραστούμε με τους άλλους στο 5ο κέντρο. Στο κέντρο της Καρδιάς το Όνειρο θα φύγει από τη μικρή μας «συνομωτική» ομάδα και θα απλωθεί σε όλο τον Κόσμο. Εκεί θα πρέπει να αγγίξει απλούς ανθρώπους, άρα δε θα αρκέσει να είναι μία καλή ιδέα, θα χρειαστεί συναίσθημα. Θα επιλέξει ήρωες (3ο κέντρο) που θέλουν να αυτοεπιβεβαιωθούν για να το στηρίξουν. Θα δώσει λόγο συμμετοχής (συμφέρον) σε αυτούς που πάντα ακολουθούν το νικητή (2ο κέντρο). Και στο τέλος θα μετατραπεί από όνειρο σε τυπικό ή εθιμικό δίκαιο ενσωματωμένο στην καθημερινότητα (Κρόνος στο 1ο κέντρο).

Μία διαδικασία ροής ενέργειας που για να γίνεται ανεμπόδιστα όμως θα πρέπει τα κέντρα να φροντίζουμε να είναι επαρκώς ισχυρά αλλά και επαρκώς ανοικτά, για να μην κατακρατούν για τον εαυτό τους την ενέργεια και γίνονται υπερτροφικά. Οι διαδικασίες της κάθαρσης που περιγράψαμε δεν έχουν σκοπό να αντικαταστήσουν κάποια μεταφυσική πρακτική ή μαθησιακή ατραπό, αλλά να δείξουν ότι σε όλα τα πράγματα μπορεί να υπάρξει μία προσέγγιση με την κοινή λογική και ότι αυτή και μόνο αρκεί μερικές φορές για να επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος.

Τελειώνοντας θα θέλαμε να πούμε ότι ότι οι πλανητικές συνδέσεις που αναφέραμε στα κέντρα δε θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ως οι μόνες σωστές. Πολλοί μελετητές έχουν διατυπώσει διαφορετικές απόψεις για το ποιοι πλανήτες κυβερνούν τα τσάκρα και τις απόψεις αυτές αξίζει επίσης να τις διαβάσει κανείς επιλεκτικά, ώστε να διαμορφώσει δική του άποψη. Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι πλανήτες και κυρίως αυτοί που στο χάρτη κυβερνούν δύο ζώδια, αλλά και ο Ήλιος και η Σελήνη και παρουσιάζονται έτσι με δύο φύσεις, είναι δυνατόν να αντιστοιχηθούν σε δύο τσάκρα.

Ο Άρης για παράδειγμα που τον αντιστοιχίσαμε στο σεξουαλικό κέντρο θα πρέπει να πούμε ότι αντιστοιχίζεται από πολλούς μελετητές και στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Εκεί όμως εμφανίζεται περισσότερο η διεκδικητική πλευρά του Άρη, όπως συνήθως εκφράζεται στον Κριό και που στηρίζει την αυτοεκτίμηση του ατόμου (δεν είναι τυχαίο όμως ότι και ο Ήλιος έχει έξαρση στον Κριό).  Παρομοίως η Αφροδίτη, που την Ουράνια διάσταση της αντιστοιχίσαμε στο Κέντρο της Καρδιάς, θα λέγαμε θα μπορούσε μέσω της Πάνδημου διάστασης της να αντιστοιχίζεται επίσης και στο σεξουαλικό κέντρο, καθώς η φύση της στο ζώδιο του Ταύρου έχει κατεξοχήν να κάνει με τη φυσική επαφή, τη χρήση του χρήματος αλλά και τη χρήση της σεξουαλικότητας.

Συνεπώς οι πλανητικές αντιστοιχίες που προτείνουμε δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως αποκλειστικές, αλλά πάντα να γίνεται προσπάθεια για κριτική σκέψη. Φυσικά κάποιες αντιστοιχίες απλά δεν κολλάνε. Σε κάποιες άλλες όμως υπάρχει περιθώριο να δει κανείς τα πράγματα από άλλη σκοπιά.

Σε κάθε περίπτωση ελπίζουμε η πραγματεία αυτή να σταθεί χρήσιμη στις αναζητήσεις σας.

Πρώτη δημοσίευση: Astrology.gr, 2011 (στο παρόν κείμενο υπάρχουν επεμβάσεις και διορθώσεις σε σχέση με την αρχική έκδοση, η οποία είχε και κάποια λάθη)

Posted in Άρθρα | Tagged , | Σχολιάστε

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το transpersonal επίπεδο

Ξεκινώντας την παρουσίαση της Transpersonal Astrology αναφερθήκαμε στην ύπαρξη τεσσάρων επιπέδων – πλαισίων ερμηνείας ενός αστρολογικού χάρτη. Τα τρία από αυτά τα είδαμε ήδη, βλέποντας μάλιστα και σχετικά παραδείγματα της ερμηνείας, όπως γίνεται, όταν βασίζεται στο ένα ή το άλλο επίπεδο. Αυτό που μας μένει για να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση είναι να δούμε το τέταρτο επίπεδο – πλαίσιο, αυτό που ο Rudhyar ονόμαζε transpersonal. Θεωρούμε ότι δεν υπάρχει επιτυχημένη ελληνική μετάφραση για τον όρο (υπερ-ατομικός ίσως) και γι’ αυτό θα τον χρησιμοποιήσουμε ως έχει.

Το τέταρτο λοιπόν επίπεδο ερμηνείας είναι το επίπεδο που κατά το Rudhyar ανέρχεται πάνω από το ατομικό και επαναφέρει το άτομο σε ένα προσανατολισμό και πάλι στραμμένο στη συλλογικότητα. Σε μία συλλογικότητα όμως πολύ διαφορετική από αυτή του 2ου επιπέδου, όπου Κρόνος και Σελήνη επέβαλαν την ομοιομορφία του νόμου και της σιωπής. Στο 4ο επίπεδο η συλλογικότητα είναι μία συλλογικότητα διαφοροποίησης, με σεβασμό στην ατομικότητα των μελών αλλά και αμοιβαία αναγνώριση ότι πάνω από όλα είναι το γενικό συμφέρον.

Μία τέτοιου είδους συλλογικότητα δε γίνεται εύκολα κατανοητή με την πρώτη ματιά και γι’ αυτό δεν είναι και εύκολα αναγνωρίσιμη ως πλαίσιο ερμηνείας. Όπως έλεγε και ο Rudhyar είναι πολύ εύκολο να παρερμηνεύσει κάποιος άνθρωπος την επιστροφή στο 2ο επίπεδο της υπακοής και της συμμόρφωσης ως άνοδο στο επίπεδο της transpersonal. Τα δύο αυτά όμως δεν έχουν στην πράξη καμία σχέση.

Ίσως να μπορούσαμε να κατανοήσουμε καλύτερα την transpersonal προσέγγιση, αν φέρναμε στο μυαλό μας ομάδες διασήμων, που για κάποιο συγκεκριμένο λόγο αναγκάζονται να συνεργαστούν για ένα κοινό στόχο. Το παράδειγμα αυτό είναι πολύ κοντινό στο τι σημαίνει πραγματικά transpersonal προσέγγιση. Τι θα συμβεί, αν πάρουμε καμιά δεκαριά διάσημους, γνωστούς για την έπαρση τους, την επίδραση τους στα μέσα ενημέρωσης, με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ικανούς με μία τους λέξη να κάνουν ρεζίλι μία κυβέρνηση και τους βάλουμε σε ένα δωμάτιο, όπου θα είναι υποχρεωμένοι να συνεργαστούν για ένα πραγματικά ανώτερο στόχο;

Προφανώς πολύ γρήγορα θα τσακωθούν μεταξύ τους. Πολύ σύντομα θα φτάσουν στο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» και πολλοί θα αποχωρήσουν από το «δωμάτιο». Όμως κάποιοι θα μείνουν πίσω, «καταπίνοντας» τις τυχόν θεωρούμενες «προσβολές» και αναγνωρίζοντας ότι στο βωμό του ανώτερου στόχου «πρέπει» να θυσιάσουν τον υπερτροφικό εγωισμό τους.

Στο μυαλό μου έρχεται το παράδειγμα ενός παλαιοτέρου συνεδρίου του Νταβός για την αντιμετώπιση της φτώχειας στα παλαιστινιακά (αν δεν κάνω λάθος) εδάφη. Μετά από λόγους και ομιλίες και διαφωνίες πολλές, σηκώθηκε από τις θέσεις των ακροατών η Σάρον Στόουν και απευθύνθηκε στους παρευρισκομένους και τους (πολιτικούς) ομιλητές λέγοντας «όλα αυτά είναι άχρηστα (bullshit) και απλά διαιωνίζουν την κατάσταση. Εγώ έχω να πω ότι προσφέρω 10.000 δολάρια αυτή τη στιγμή και γυρίζω και σας ρωτάω. Ποιος είναι μαζί μου;» και σε λίγα λεπτά της ώρας είχαν μαζευτεί μερικά εκατομμύρια δολάρια.

Αυτή είναι η λειτουργικότητα της πραγματικής ηγεσίας, που στο σύγχρονο management αναγνωρίζει ότι δεν έχει απέναντι της στρατιωτάκια – εργάτες που συναρμολογούν σε γραμμή παραγωγής, αλλά προσωπικότητες φτασμένες και φτιαγμένες με προσπάθεια και αυτοδημιούργητες, που η συμμετοχή τους σε μία συλλογική προσπάθεια απαιτεί σεβασμό στην ατομικότητα τους και έμφαση στο φιλότιμο.
Αυτή είναι και η διαφορά του 4ου από το 2ο επίπεδο συλλογικότητας. Η transpersonal συλλογικότητα είναι η συλλογικότητα των διάσημων ποδοσφαιριστών μίας ομάδας, που αν και έχουν επίγνωση ότι μπορούν με μία λευκή απεργία μίας εβδομάδας να ξηλώσουν προπονητή και διοίκηση, υποτάσσουν εθελοντικά τον εγωισμό τους στην κοινή προσπάθεια.
Είναι η συλλογικότητα των χάκερς που, αν και μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος είναι ο πιο «μάγκας» προγραμματιστής, καταφέρνουν και χτίζουν προγράμματα – διαμάντια μέσα από συλλογικές διαδικασίες open source. Είναι για να μιλήσουμε και λίγο πιο κοντά στη δική μας καθημερινότητα η συλλογικότητα των αστρολόγων, που αν και καθένας είναι φίρμα και δε θέλει να ξέρει τον άλλον, όταν έρθει η ώρα για ένα σημαντικό έργο, κάθονται στο τραπέζι και συζητούν.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά μη νομίσει βεβαίως κανείς ότι βλογάμε τα γένια μας. Απλά με τα παραδείγματα αυτά επισημαίνουμε ότι η transpersonal συλλογικότητα είναι ένα δίκτυο ανεξάρτητων κόμβων (αν δανειστούμε όρους κυβερνητικής) κι όχι ένα ιεραρχικό δίκτυο με κεντρικό server. Κάθε κόμβος μπορεί να επιβιώσει από μόνος του χωρίς κανένα πρόβλημα και το έχει αποδείξει, αλλά αναγνωρίζει ότι η συνεργασία με τους άλλους κόμβους μπορεί να φέρει παρόλα αυτά ένα καλύτερο αποτέλεσμα, αρκεί δύο ώρες την εβδομάδα να μη λειτουργεί κανείς για την πάρτη του.

Η σημασία των πλανητών

Αστρολογικά μιλώντας στο επίπεδο αυτό η σημασία των πλανητών διαφοροποιείται και πάλι. Κατά το Rudhyar επιστρέφει η Σελήνη για να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στον Ήλιο, δείχνοντας ότι υπάρχουν κοινές ανάγκες, κοινά συμφέροντα, που υπάρχει η ανάγκη να ικανοποιηθούν. Συχνά η Σελήνη μπορεί να είναι και οι ανάγκες του απλού κόσμου, που καλείται μία ομάδα «επιλέκτων» να ανταποκριθεί. Συγγενεύει όμως και με το Νερό ως σύμβολο ενός παγκόσμιου ρευστού διαδικτύου, που σαν τα νερά του ωκεανού παρασύρεται από τα ρεύματα και ρίχνει το βάρος του άλλοτε δω κι άλλοτε εκεί.
Σε ένα τέτοιο κόσμο δεν υπάρχει κεντρικός Ήλιος, αλλά πολλοί Ήλιοι, καθένας αρχηγός στο χώρο του, που συντηρούν όμως συνολικά ένα σύστημα κατανεμημένης εξουσίας.

Οι άλλοι πλανήτες στο επίπεδο αυτό αλλάζουν επίσης ρόλο και σημασία. Ο Άρης και ο Δίας που στο 3ο επίπεδο υπήρξαν θετικοί πλανήτες, εδώ γίνονται κακεργέτες, γιατί προωθούν τη διάλυση και την αλαζονεία. Ο Πλούτωνας και ο Ποσειδώνας κατά το Rudhyar έρχονται να αποτελέσουν την ανώτερη οκτάβα των πλανητών αυτών, ο μεν πρώτος βάζοντας χαλινάρι στον Άρη («καταπίνει» το θυμό) ο δε δεύτερος δείχνοντας στο Δία, ότι ο διανοουμενισμός του και οι φαεινές ιδέες του δεν είναι τίποτα, αν δεν εξυπηρετούν την παγκόσμια Ανάγκη.

Ο Κρόνος καλείται κι αυτός να αλλάξει συμπεριφορά και να γίνει περισσότερο Ουρανός. Εκεί που υπήρχαν κεντρικές δομές, τώρα δημιουργούνται αποκεντρωμένες. Εκεί που υπήρχε κεντρική κυβέρνηση, τώρα υπάρχουν περιφερειακά συμβούλια. Ίσως η αναλογία του διαδικτύου των κόμβων που περιγράψαμε πιο πάνω να είναι το καλύτερο παράδειγμα για την μετεξέλιξη που απαιτείται για να δουλέψει ο νέος «Κρόνος».

Και δεν είναι τυχαίο ότι τα ζευγάρια που αναφέραμε (Άρης / Πλούτωνας, Δίας / Ποσειδώνας, Κρόνος / Ουρανός) είναι ζευγάρια πλανητών όπου ο ένας είναι νεοανακαλυφθείς και αντικατέστησε το δεύτερο στη νυκτερινή διακυβέρνηση του. Δεν είναι τυχαίο ότι παραδοσιακά ο Άρης κυβερνούσε Άρη και Σκορπιό, ο Δίας Τοξότη και Ιχθύς και ο Κρόνος Αιγόκερω και Υδροχόο, με τα δεύτερα ζώδια σε κάθε ζευγάρι να έχουν πλέον κυβερνήτες τους Πλούτωνα, Ποσειδώνα και Ουρανό αντίστοιχα.

Σημαντική αναδεικνύεται επίσης και η συμβολή του Ερμή στο transpersonal πλαίσιο αναφοράς, καθώς αναλαμβάνει όχι πλέον να στηρίξει το προσωπικό αίτημα ατομικοποίησης αλλά τη συλλογική «δικτύωση» και τα «πρωτόκολλα» επικοινωνίας, ενώ η Αφροδίτη αναδεικνύεται σε εκπρόσωπο των «αρχών» και των «όρων χρήσης» των πόρων που μοιράζονται μεταξύ των «χρηστών».

Από τα παραπάνω συνάγουμε ότι το transpersonal επίπεδο είναι ένα πλαίσιο αναφοράς υπαρκτό, που όμως αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς δε βιώνεται ως τέτοιο από τους περισσότερους ακόμη από μας. Συνήθως βιώνεται ως δομή του 2ου επιπέδου.
Γιατί οι περισσότεροι «χρήστες» για παράδειγμα μίας ιστοσελίδας δεν αντιμετωπίζουν τους «όρους χρήσης» ως εθελοντική αυτοδέσμευση σε κανόνες και αξίες, αλλά ως νόμους, που αν παραβιαστούν, θα σημάνουν τον εξοβελισμό τους από την «κοινωνία» της σελίδας. Ενώ για κάποιους «απείθαρχους» που ψάχνουν ακόμη τη μετάβαση στην ατομικοποίηση αποτελούν και πρόκληση για παραβίαση και «γκρέμισμα» της ιστοσελίδας – δομής, που είναι «αναχρονιστική» και «φασιστική».

Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι ο κυβερνοχώρος, το σύγχρονο management στελεχών (κυρίως σε επιχειρήσεις που διακινούν «πληροφορία» όπως η πληροφορική, οι χρηματιστηριακές, κλπ), οι συλλογικές προσπάθειες διασήμων ή μεγάλων αθλητών είναι μερικά πλαίσια όπου θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισχύει η transpersonal λογική κι όπου θα μπορούσαμε να αποτολμήσουμε την ερμηνεία βασισμένοι στους κανόνες αυτού του πλαισίου αναφοράς.

Η αλήθεια είναι όμως ότι η ανθρωπότητα δε βρίσκεται ακόμη στο σημείο να μπορέσει να κατακτήσει αυτό το επίπεδο με σταθερότητα. Τα περισσότερα τέτοια πλαίσια είναι συνήθως εύθραυστα και επιρρεπή στο να γυρίσω πίσω είτε στη «φασιστική» επιβολή ενός υπευθύνου που βάζει την ατομικότητα του πάνω από όλα (π.χ. ενός επιχειρηματία τύπου Σόρος) είτε σε μία δημοσιοϋπαλληλική και με παντελή έλλειψη καινοτομίας λογική (όπως συμβαίνει δυστυχώς μετά από λίγα χρόνια στις περισσότερες καινοτόμες επιχειρήσεις τύπου Microsoft που καταλήγουν πολυεθνικοί γίγαντες).

Θα λέγαμε λοιπόν ότι ακόμη το πλαίσιο αυτό είναι προς διαμόρφωση και με πολύ επιφύλαξη θα πρέπει να το χρησιμοποιούμε ως πλαίσιο αναφοράς. Είναι σημαντικό όμως όταν το βλέπουμε μπροστά μας να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και γι’ αυτό και η περιγραφή που κάναμε στην δημοσίευση που διαβάσατε.

Ανακεφαλαίωση

Συνοψίζοντας τώρα τις παρουσιάσεις για την Transpersonal Astrology θα ξαναγυρίσουμε στο αρχικό αίτημα του Rudhyar που ήταν να δώσει ένα πλαίσιο στο οποίο οι πλανήτες θα μπορούσαν να ερμηνευτούν πιο ευέλικτα από την παλιά καθιερωμένη σημασία τους. Αυτό θα μας επέτρεπε να κατανοήσουμε ότι η ερμηνεία των αστρολογικών συμβόλων θα πρέπει να είναι πιο «σχετική» και να μας προσανατολίσει, πριν αρχίσουμε την ερμηνεία ενός γενέθλιου χάρτη, να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το πλαίσιο ερμηνείας. Το πλαίσιο αυτό δεν είναι παρά το περιβάλλον που ζουν οι πρωταγωνιστές των γεγονότων και το οποίο επηρεάζει τους «ρόλους» των πλανητών και διαφοροποιεί την ερμηνεία τους.

Το αίτημα αυτό προσπάθησε να το απαντήσει ο Rudhyar με την καθιέρωση της αστρολογίας της μεταμόρφωσης, μία πολυεπίπεδης προσέγγισης της Αστρολογίας (a multilevel approach). Αν και η αφετηρία του Rudhyar ήταν πιο μεταφυσική, εμείς στην παρουσίαση μας προσπαθήσαμε να δείξουμε ότι τα επίπεδα αναφοράς μπορούν να ερμηνευτούν με πολλούς τρόπους, μεταξύ των οποίων ως πολιτιστικά πλαίσια.

Επιπλέον καθώς πολλές θεωρίες αστρολογικές λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία η προσέγγιση αυτή μπορεί να πάρει και άλλες προεκτάσεις. Μπορούμε για παράδειγμα να εξετάσουμε με βάση τη μελέτη που έχουμε κάνει σε άλλες δημοσιεύσεις μας, ο κάθε άνθρωπος στο κάθε επίπεδο ποια ενεργειακά του κέντρα (τα λεγόμενα τσάκρας) λειτουργεί με μεγαλύτερη ένταση και να δούμε από μία τελείως διαφορετική σκοπιά το ζήτημα των επιπέδων αναφοράς, όχι σαν πολιτιστικό πλαίσιο, αλλά σαν ενεργειακή κατάσταση του ατόμου, του οποίου κάνουμε το χάρτη. Κι ανάλογα με το ποια κέντρα έχει ανεπτυγμένα να διαφέρει και η ερμηνεία μας.

Αυτό θα μπορούσε να είναι και ένας άλλος τρόπος ανάγνωσης αυτού που κάποτε είχε αναφέρει στην Εσωτερική Αστρολογία της η Alice Bailey ότι δηλαδή στο μέλλον ο αστρολόγος θα πρέπει να είναι διορατικός, να «διαβάζει» την αύρα του ατόμου για να βλέπει την «εξέλιξη» του, μία άλλη λέξη κατά πολλούς για την ενεργειακή του κατάσταση. Ίσως να μη χρειάζεται πράγματι να είναι διορατικός, ίσως όμως είναι απαιτούμενο να κατέχει κάποιες γνώσεις εναλλακτικής ιατρικής, για να μπορεί να κάνει μία τέτοια διάγνωση.

Η λογική των πλαισίων αναφοράς λοιπόν δεν πρέπει να περιοριστεί στο συγκεκριμένο υπόδειγμα (model) που παρουσιάσαμε, αλλά να αποτελέσει αφορμή για γενικότερη σκέψη για το πώς λειτουργούν τελικά οι αστρολογικές επιδράσεις και με ποιον τρόπο θα πρέπει να γίνεται η σωστή ερμηνεία τους.

Περισσότερα γι’ αυτά όμως θα πούμε πλέον μέσα από τη σειρά των άρθρων μας για τη Συμβουλευτική Αστρολογία. Προς το παρόν κλείνουμε τον κύκλο της Transpersonal Αστρολογίας, επιφυλασσόμενοι για τυχόν έκτακτες δημοσιεύσεις, εάν δοθούν οι κατάλληλες αφορμές.

Πρώτη δημοσίευση Astrology.gr , 2011

Δείτε επίσης:

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology
Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το βιολογικό και το πολιτισμικό επίπεδο
Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το ατομικό επίπεδο

Posted in Άρθρα | Tagged , | Σχολιάστε