Συμβουλευτική Αστρολογία – Πλανήτες και Τσάκρας

H Συμβουλευτική Αστρολογία είναι ένας κλάδος της Αστρολογίας που μεταξύ άλλων σκοπό έχει, όχι να μας δώσει έτοιμες λύσεις για το πώς δουλεύει το ωροσκόπιο μας και να προβλέψει με μηχανιστική ακρίβεια τι θα συμβεί στη ζωή μας, αλλά να «εκπαιδεύσει» τον «πελάτη» στο να χρησιμοποιεί ο ίδιος το ωροσκόπιο του σαν εργαλείο, ώστε μέσα από αυτό να έρθει σε επαφή με τα δικά του πρότυπα ζωής, τις δικές του συμφωνίες και τις δικές του «προκαταλήψεις».

Έτσι, μέσα από αυτή τη διαδικασία θα κατορθώσει να δημιουργήσει για τη ζωή του ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που να δίνει νόημα σε όσα του συμβαίνουν, ακόμη κι αυτά που με μια πρώτη ματιά δε φαίνονται λογικά. Η διαδικασία αυτή νοηματοδότησης της ζωής θα επιτρέψει την απελευθέρωση ενός μεγάλου μέρους ψυχικού δυναμικού, που αναλώνεται σε φόβο, άγχος και στρες και θα επιτρέψει στον άνθρωπο να θεραπεύσει από μόνος του κάποιες πληγές του ή τουλάχιστον θα μπορέσει να διαθέσει περισσότερη ψυχική ενέργεια και να αφοσιωθεί περισσότερο στο να λύσει κάποια προβλήματα με τη βοήθεια των ειδικών εκείνων που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι να τον βοηθήσουν.

Έτσι από κάποιο σημείο και μετά η Συμβουλευτική Αστρολογία είναι δυνατόν να γίνει και Θεραπευτική Αστρολογία, εφόσον όμως ασκείται από ανθρώπους που γνωρίζουν ζητήματα ψυχολογίας, ψυχοθεραπείας ή/και εναλλακτικής θεραπείας. Σίγουρα πάντως όχι από μας τους απλούς αστρολόγους, που έχουμε άποψη για το συμβουλευτικό χαρακτήρα της αστρολογίας και το ρόλο της στην αυτογνωσία, δεν έχουμε όμως την απαιτούμενη εκπαίδευση να διαχειριστούμε ψυχολογικά θέματα των πελατών μας.

Εκείνο που μπορούμε όμως στα πλαίσια του διαφωτιστικού μας ρόλου να κάνουμε ως αστρολόγοι – αρθρογράφοι – συγγραφείς είναι να αναδείξουμε τι σημαίνει Συμβουλευτική Αστρολογία αλλά και να αναδείξουμε κάποιες πρακτικές τεχνικές, που είναι δυνατόν να βοηθήσουν τους πελάτες μας στην καθημερινότητα τους. Μία τέτοια τεχνική, που συναντιέται συχνά στην αστρολογική βιβλιογραφία είναι η σύνδεση των αστρολογικών συμβόλων με τα ενεργειακά κέντρα του οργανισμού μας και η προσπάθεια γι’ αυτό που λέμε Eνεργειακή Κάθαρση.

Για όσους δεν το γνωρίζουν ή δεν έχουν διαβάσει κάτι τέτοιο ως τώρα, οι ανατολικές παραδόσεις της Ινδίας ισχυρίζονται ότι στον οργανισμό μας υπάρχει μία πληθώρα ενεργειακών κέντρων, τα επτά ισχυρότερα εκ των οποίων είναι γνωστά ως τα Επτά Τσάκρας. Τα κέντρα αυτά έχουν γίνει πολύ της μόδας από τη δεκαετία του ’60 και μετά στις σχολές που ασχολούνται με τη Γιόγκα και το Διαλογισμό και υπάρχουν πολλές τεχνικές διαλογισμού που έχουν σα σκοπό να «καθαρίσουν» αυτά τα κέντρα, με σκοπό η συμπαντική ενέργεια να κυκλοφορεί ελεύθερα μέσα από το σώμα μας.

Δεν είμαι βέβαια σίγουρος πόσο για το δυτικό άνθρωπο είναι εύκολο να προχωρήσει στον οραματιστικό διαλογισμό αυτών των σχολών, προκειμένου να ενεργοποιήσει αυτά τα κέντρα, γι’ αυτό στην παρουσίαση του παρόντος άρθρου θα προσπαθήσουμε να μην μπούμε στην ποσειδώνια λογική του οραματισμού.

Πιστεύω προσωπικά ότι καθένας από μας είναι δυνατόν να νιώσει το λεγόμενο «μπλοκάρισμα» των κέντρων του με ένα καθαρά πρακτικό τρόπο, τέτοιο που να μη χρειάζεται ούτε «ομ» για να συγκεντρωθεί και να αφοσιωθεί στο κέντρο του, ούτε άλλες τεχνικές ποσειδώνιας προέλευσης. Το πιο συχνό ίσως μπλοκάρισμα είναι αυτό που νιώθει ο καθένας από μας στο λεγόμενο κέντρο βάσης, δηλαδή το σημείο της «ουράς» μας, αυτής που είχαμε ίσως κάποτε, αν πράγματι καταγόμαστε από τους πιθήκους.

Νομίζω ότι οι περισσότεροι από μας θα γνωρίζουν τι σημαίνουν νυκτερινοί πόνοι σε αυτό το σημείο, όταν έχουμε περάσει μία μέρα γεμάτη άγχος και τι σημαίνει να σηκώνεσαι τη νύχτα σφαδάζοντας από τους πόνους σε αυτό το σημείο. Δε νομίζω ότι χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη τεχνική γιόγκα για να καταλάβει λοιπόν κανείς τι σημαίνει μπλοκάρισμα στο  κέντρο βάσης. Και όσοι έχουν περάσει από μία διαδικασία αυτοπαρατήρησης θα έχουν βρει ότι ο μόνος τρόπος να «ανακουφιστεί» αυτό το κέντρο, είναι με τα πόδια ανοικτά είτε ύπτια είτε σε βαθύ κάθισμα με σκοπό να εκτονωθεί η δυσάρεστη πίεση που υπάρχει μέσα μας.

Η ενεργειακή κάθαρση αυτού του κέντρου λοιπόν περνάει καταρχήν από την σωματική του κάθαρση. Πριν μπούμε σε λογικές αιθερικής ενέργειας και άλλων μη υλικών πεδίων, η σωματική υγεία και κάθαρση αυτού του κέντρου είναι σημαντική, γιατί λειτουργεί όπως και σε όλα τα κέντρα αμφίδρομα στην ψυχική μας υγεία. Ένα καθαρό κέντρο βάσης, μας δίνει και μία αίσθηση σιγουριάς όλη την ημέρα, ενώ ένας συνεχής πόνος ή βάρος, μας αποπροσανατολίζει από όλη την καθημερινότητα.

Αστρολογικά δεν είναι τυχαίο ότι το κέντρο αυτό έχει συνδεθεί με γήινους πλανήτες. Και κυρίως τον Κρόνο. Είναι ο πλανήτης βάση του οργανισμού μας και αυτός που στρεσάρει, αλλά και προκαλεί εκκαθάριση των παλιών πραγμάτων από τη ζωή μας. Δεν είναι αστείο να πούμε ότι η κάθαρση του κέντρου βάσης είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματική, όταν συνοδεύεται από εσωτερική κάθαρση από πράγματα που δε θέλουμε πια ή μας είναι άχρηστα. Ακόμη κι όταν σωματικά αποφασίζουμε να ανακουφίσουμε αυτό το κέντρο, είναι πολύ χρήσιμο να δημιουργούμε νοητικές εικόνες από πράγματα άχρηστα που δε χρειαζόμαστε πια και θέλουμε να απαλλαγούμε. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που αρκετοί από μας διαλέγουμε την πρωινή στιγμή της κάθαρσης για να βάλουμε σε μία πρώτη σειρά τις σκέψεις της ημέρας, ενώ άλλοι αδυνατούν να το πράξουν, αν πρώτα δεν έχουν περάσει πρώτα από τη συγκεκριμένη πρωινή διαδικασία. Λόγω της διαδικασίας της απέκκρισης επίσης το κέντρο αυτό έχει συνδεθεί και με τον Πλούτωνα, ως στοιχείο αποβολής των άχρηστων πραγμάτων στη ζωή μας και ανανέωσης.

Το επόμενο κέντρο που μας ενδιαφέρει πηγαίνοντας από κάτω προς τα πάνω είναι το λεγόμενο σεξουαλικό κέντρο. Το πιο παρεξηγημένο από όλα και το πιο μεγάλο θύμα εκμετάλλευσης. Το σεξουαλικό μας κέντρο ίσως να μη γνωρίζουμε ότι δεν έχει χρήση αποκλειστικά σεξουαλική. Είναι το σημείο εκείνο της ενέργειας του «δούναι» και «λαβείν» στην καθημερινότητα μας για να επιτύχουμε τους σκοπούς της επιβίωσης. Το χρήμα για παράδειγμα και ο τρόπος που το χρησιμοποιούμε συνδέεται με αυτό το κέντρο. Το πόσο μοιραζόμαστε τα υπάρχοντα μας, ο τρόπος που πάμε να πείσουμε τους άλλους να πάνε με τα νερά μας, η πονηριά, η τσαχπινιά, αλλά και η αφοσίωση στο σύντροφο την ώρα της μάχης είναι στοιχεία αυτού του κέντρου.

Το έχουν συνδέσει άλλοτε με τον Άρη, άλλοτε με τον Πλούτωνα κι άλλοτε με τη Σελήνη. Ίσως έχει τμήματα από όλα αυτά τα στοιχεία, το σίγουρο είναι όμως ότι το κέντρο αυτό συνδέεται με το αρχέτυπο της «Πόρνης»*. Το αρχέτυπο αυτό δεν έχει να κάνει απαραίτητα με τη σεξουαλική δράση, αλλά γενικά με το πόσο είμαστε διατεθειμένοι να «ξεπουληθούμε» στη ζωή μας για να πετύχουμε το χρήμα, τα υλικά αγαθά ή τη σεξουαλική απόλαυση. Η κάθαρση αυτού του κέντρου (στην οποία ίσως έχουν μάθει από μάνα σε κόρη να είναι πιο ευαίσθητες οι γυναίκες) δεν είναι κάθαρση μόνο για λόγους υγείας. Συμβολίζει γενικότερα το πόσο «καθαρή στάση» θέλουμε να έχουμε απέναντι στους άλλους, το πόσο «αγνά» μέσα είμαστε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουμε για να πείσουμε.

Η κάθαρση αυτού του κέντρου λοιπόν ακόμη κι αν γίνεται στα πλαίσια ενός απλού λουτρού είναι καλό να συνοδεύεται από αντίστοιχες σκέψεις και προβληματισμούς. Για το πόσο θέλουμε στη ζωή μας να κρατάμε κάποιες ηθικές αρχές, αρχές κυρίως σε σχέση με την κόσμια συμπεριφορά, την αξιοπρεπή στάση και την τήρηση ορίων στο μέχρι πού δίνουμε και πόσα ζητάμε από τους άλλους να κάνουν για μας.

(από τα 4 βασικά αρχέτυπα κατά την Carolyn Myss).

Το τρίτο κέντρο ξεκινώντας από κάτω προς τα πάνω είναι το κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος έχει συνδεθεί αστρολογικά κυρίως με τον Ήλιο. Όχι όμως με τον γενναιόδωρο Ήλιο της φιλεύσπλαχνης συμπεριφοράς, αλλά κυρίως με τον Ήλιο της εσωτερικής ταυτότητας, της φιλοδοξίας, της αξιοπρέπειας και της αυτοεκτίμησης . Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος λοιπόν είναι το κέντρο της δικής μας αυτοεκτίμησης. Αυτό που μας λέει, αν μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας σε μία κατάσταση (δεν είναι τυχαίο ότι τόσο ο φόβος, όσο και η ικανοποίηση «χτυπάνε» στο ίδιο σημείο, στον αφαλό κοντά στο στομάχι). Το κέντρο αυτό μας βγάζει έξω από την ομάδα, από την αγέλη (όπου χρησιμοποιούμε κυρίως το δεύτερο κέντρο) και μας λέει, αν μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας.

Μπλοκάρισμα αυτού του κέντρου σημαίνει συνήθως πόνοι και αντιδράσεις στο σημείο, αυτό, ενώ δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η δίαιτα ως στρατηγική «καθαρής» τροφής συνδέεται τόσο με την ενεργειακή καθαρότητα αυτού του κέντρου, όσο και με τη δική μας αυτοεκτίμηση. Δεν είναι παράλογο το γεγονός ότι «φορτώνουμε» αυτό το κέντρο με κάθε είδους τροφή, όταν νιώθουμε ότι δεν είμαστε επαρκείς, ενώ αντίθετα, όταν νιώθουμε αυτοεκτίμηση, επιλέγουμε τι βάζουμε στο στομάχι μας.

Θα ήταν λοιπόν στα πλαίσια της κάθαρσης αυτού του κέντρου σημαντικό να δώσουμε σημασία στη διατροφή μας, όχι για λόγους υγείας μόνο, όπως αναφέρεται στα διάφορα διαιτολογικά πονήματα, αλλά ενθυμούμενοι κάθε φορά, ότι κάθε μπουκιά που βάζουμε στο στόμα μας, λέει (ή δε λέει) κάτι για την αυτοεκτίμηση μας. Κι αν σεβόμαστε τον εαυτό μας πραγματικά, πρέπει να γίνουμε και επιλεκτικοί σε αυτό που ονομάζουμε «διατροφή» μας.

Aς συνεχίσουμε τώρα την εξέταση των κέντρων με το κέντρο της Καρδιάς. Το κέντρο της Καρδιάς είναι το κέντρο που συσχετίζεται με τη συντροφικότητα. Τη συντροφικότητα όχι όμως στο επίπεδο της φυσικής επαφής (νιώθω ότι κοιμάμαι σε άδειο κρεβάτι) αλλά στο επίπεδο των συναισθημάτων. Η αίσθηση ότι κανείς δεν έχει να μοιραστεί τη ζωή του με κανέναν, δεν έχει κάποιον να βγει το βράδυ, να ανταλλάξει απόψεις, να πάρει ερεθίσματα και να δώσει ερεθίσματα.

Το κέντρο της Καρδιάς θα λέγαμε ότι είναι το κέντρο που αναζητούμε το άλλο μας μισό και γι’ αυτό θα αντιστοιχιζόταν πολύ εύκολα με την Αφροδίτη, αλλά και με τον 7ο οίκο όπως θα έλεγε ίσως και Jung. Είναι το κέντρο που αναζητούμε τον Άλλο, όπου ο Άλλος μπορεί να είναι ο Σύντροφος που μας συμπληρώνει αλλά παραδόξως μπορεί να είναι και ο εχθρός μας ή αυτός που ζηλεύουμε, γιατί στην ουσία κι αυτός μας συμπληρώνει.

Η κάθαρση του κέντρου αυτού – όπως και όλων των κέντρων πάνω από το ηλιακό πλέγμα – έχει να κάνει με λιγότερο σωματικές διαδικασίες κάθαρσης και περισσότερο με συναισθηματικές ή νοητικές. Έτσι για να υπάρξει κάθαρση σε αυτό το κέντρο, αυτό που χρειάζεται κυρίως είναι η Συγχώρεση. Μέσα από τη διαδικασία της Συγχώρεσης είναι που απαλλασσόμαστε από τα αρνητικά αισθήματα και καταφέρνουμε να κρατήσουμε καθαρό αυτό το κέντρο. Κι είναι σημαντικό να κρατηθεί καθαρό, γιατί η επιβάρυνση του με αρνητικά συναισθήματα είναι η πηγή των ψυχοσωματικών ασθενειών που γνωρίζουμε. Κατάθλιψη, μοναξιά, αυτολύπηση, παράνοια (όλοι είναι εχθροί μου, τους μισώ), και οι περισσότερες συναισθηματικές αρρώστιες είναι συνδεδεμένες με αυτό το κέντρο.

Για την κάθαρση στο κέντρο της Καρδιάς είναι ανάγκη επίσης να προσέχουμε τις Παρέες. Οι άνθρωποι κοντά στους οποίους είμαστε, με τους οποίους κυκλοφορούμε έχουν σημαντική επίδραση στην υγεία αυτού του κέντρου. Κι εδώ βεβαίως θα πρέπει να πούμε ότι πολύ συχνά κάποιοι άνθρωποι είναι χρήσιμοι για τις ανάγκες κάποιου κέντρου μας (π.χ. οικονομική ασφάλεια ή σεξουαλική απόλαυση) αλλά δεν είναι καλo;i για την ψυχική μας ισορροπία (π.χ. αισθανόμαστε ένα κενό). Αντίθετα, άλλοι άνθρωποι μας γεμίζουν συναισθηματικά, αλλά στα κατώτερα κέντρα μας δεν προσφέρουν κάποια ιδιαίτερη ευχαρίστηση (π.χ. μπορεί να μη στηρίζουν τον εγωισμό μας και την αυτοεκτίμηση μας).

Δεν είναι πάντα εύκολο θα πρέπει να πούμε να ικανοποιούμε τις ανάγκες όλων των κέντρων. Και υπό αυτή την έννοια και στο χάρτη τις απαιτήσεις όλων των πλανητών μας. Καθένας από μας μπορεί να είναι προσανατολισμένος να δίνει έμφαση σε συγκεκριμένα κέντρα (ίσως έτσι μεγάλωσε) και συνεπώς σε συγκεκριμένους πλανήτες στο χάρτη. Από την άλλη βλέποντας τους πλανήτες στο χάρτη, πιθανόν να μπορεί κανείς να κατανοήσει σε ποια κέντρα ο άνθρωπος είναι ισορροπημένος και σε ποια πρέπει να παλέψει να φέρει ισορροπία. Για παράδειγμα ένας άνθρωπος με Ήλιο με δύσκολες όψεις πιθανότατα θα έχει ζητούμενο στη ζωή του να επιτύχει την αναγνώριση και την αυτοεκτίμηση. Αν πάλι έχει χτυπημένη Αφροδίτη, ίσως να μην μπορεί να αγαπήσει εύκολα.

Οι παλιές μεταφυσικές σχολές έλεγαν ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται όταν αρχίζει να δίνει βαρύτητα στις ανάγκες των ανώτερων κέντρων, παρά στα κατώτερα. Δεν είμαι σίγουρος ότι στη σημερινή εποχή θα συμφωνούσαμε, ίσως να προτιμούσαμε απλά να υπάρχει μία ισορροπία, ωστόσο αυτό που ισχύει σίγουρα είναι ότι μεταξύ των κέντρων υπάρχει σίγουρα μία πολικότητα. Όπως θα δούμε και πιο κάτω το κέντρο της καρδιάς στέκει στη μέση των επτά κέντρων και αποτελεί το κρίσιμο σημείο που κανείς πρέπει να παίρνει αποφάσεις στη ζωή του. Αποφάσεις που έχουν κυρίως να κάνουν με τις σχέσεις.

Γιατί είμαι με κάποιον άνθρωπο; Γιατί συμβιώνω μαζί του; Γιατί με θαυμάζει και στηρίζει την αυτοπεποίθηση μου (ηλιακό κέντρο), γιατί μου προσφέρει υλική ασφάλεια ή ερωτική ευχαρίστηση (σεξουαλικό) ή γιατί μεγαλώσαμε μαζί και έχουμε τις ίδιες εμπειρίες ζωής (κέντρο βάσης); Π.χ. περάσαμε μαζί δύσκολες καταστάσεις;

Αυτοί είναι συνήθως προσανατολισμοί προς Εμένα, δηλαδή τι μου προσφέρει Εμένα ο άλλος άνθρωπος. Γι’ αυτό και θεωρούνται εγωιστικά κέντρα, χωρίς όμως με βάση τη σύγχρονη ψυχολογία να είναι πάντα αυτή η θεώρηση και η σωστή. Αντίθετα αν η θεώρηση είναι προς τα πάνω, δηλαδή προς τα κέντρα που θα δούμε στη συνέχεια ο σύντροφος δεν είναι εδώ για να ικανοποιήσει Εμένα, αλλά για να μου ανοίξει ορίζοντες προς το Άλλο, να μου γνωρίσει νέα πράγματα, να με εισάγει σε καταστάσεις που θα με βγάλουν από το Εγώ και θα με πάνε προς το Εμείς.

Το κέντρο της Καρδιάς λοιπόν και ο τομέας των Σχέσεων είναι στην πράξη το σημείο εκείνο που ο καθένας από μας πρέπει να πάρει κάποιες δύσκολες αποφάσεις στη ζωή του, να επιλέξει αυτό που λέγαμε παλιά το δρόμο της Αρετής ή της Κακίας. Βέβαια, η σύγχρονη ψυχολογία όπως είπαμε έχει ενστάσεις για μία τόσο δυαδική θεώρηση, αλλά όσο κι αν κανείς δει πιο σχετικά το δίλημμα, η αλήθεια είναι ότι όποιος έχει κάνει σοβαρές σχέσεις στη ζωή του γνωρίζει ότι είναι ένα δίλημμα υπαρκτό. Κι ότι δυστυχώς στον τομέα αυτό δεν μπορεί κανείς να ικανοποιήσει ταυτόχρονα όλα τα κέντρα του. Κάποια θα αναγκαστεί να τα παραμερίσει (με ότι συνέπειες έχει αυτό μακροχρόνια στον ίδιο αλλά και στην πορεία της σχέσης, ειδικά αν κάποια «ατίθασα» κέντρα μείνουν καιρό ανικανοποίητα).

Στον αστρολογικό χάρτη είναι πολύ ενδιαφέρον ότι η αντίθεση 1ου – 7ου οίκου στην ουσία συμβολίζει την αντίθεση 3ου και 4ου κέντρου, αυτοεκτίμησης και αγάπης. Η συμβολική αυτή τοποθέτηση μας λέει στην ουσία ότι οι μεγάλες μάχες για την ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή γίνονται μεταξύ αυτών των δύο κέντρων.

Από πλευράς πλανητών στο κέντρο της Καρδιάς αντιστοιχίζεται συχνά και ο Ήλιος. Ο λόγος που γίνεται αυτή η αντιστοιχία είναι μάλλον ότι παρασυρόμαστε από την Ιατρική Αστρολογία, που αντιστοιχεί στον Ήλιο την καρδιά. Δεν είμαι σίγουρος ότι έχουμε να κάνουμε με το ίδιο πράγμα εδώ, όμως όπως είπαμε πριν κάποιες διαστάσεις των πλανητών συχνά μοιράζονται μεταξύ δύο κέντρων. Έτσι και ο Ήλιος, αν ειδωθεί ως πραγματικά γενναιόδωρος, ίσως μπορεί να θεωρηθεί εκπρόσωπος του κέντρου της Καρδιάς. Προσωπικά προτιμώ όμως την άποψη των σύγχρονων ψυχολόγων που λένε ότι, αν δεν έχεις χτίσει ισχυρή αυτοεκτίμηση, δεν μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά, γιατί βλέπεις τον άλλο όχι ως κάποιον που θέλεις να προσφέρεις, αλλά κάποιον που θέλεις να πάρεις. Στην ουσία για να λειτουργήσει λοιπόν το κέντρο της Καρδιάς, πρέπει να υπάρχει πρώτα ένα υγιές Ηλιακό Κέντρο. Από την άλλη βέβαια, αν δεν αναπτυχθεί εγκαίρως το κέντρο της Καρδιάς, το Ηλιακό Κέντρο μπορεί να γίνει υπερτροφικό.

Και η αλήθεια είναι ότι η λογική αυτή ισχύει και γενικά για τα κέντρα. Κάθε ανώτερο κέντρο για να λειτουργήσει σωστά πρέπει να έχουν αναπτυχθεί επαρκώς τα από κάτω του, αλλά παράλληλα, πρέπει και το ίδιο να έχει αναπτυχθεί εγκαίρως, ώστε η ενέργεια να διοχετεύεται προς τα πάνω και να μη γίνεται υπερτροφικό κάποιο από τα κατώτερα κέντρα. Η υπερτροφική ανάπτυξη οδηγεί σε ακρότητες όπως η αλαζονεία (3ο κέντρο) ή η απληστία (2ο κέντρο).

Προχωρώντας προς τα πάνω το επόμενο κέντρο που μας ενδιαφέρει είναι το κέντρο του Λαιμού. Παραδοσιακά σχετίζεται με τον Ερμή (εδώ δεν υπάρχουν πολλές διαφωνίες). Προσωπικά θα τολμούσα πάντως να προσθέσω επιπλέον και τον Ουρανό. Το κέντρο αυτό είναι το κέντρο της παρρησίας, το κέντρο που λέμε την άποψη μας, τη βγάζουμε από μέσα μας, επικοινωνούμε αυτό που νιώθουμε στους άλλους. Λειτουργεί υγιώς όταν κανείς δεν καταπιέζει αυτό που σκέπτεται και νιώθει την ελευθερία να το εκφράσει. Έχει κατεξοχήν να κάνει με την ελευθερία της έκφρασης και σχετίζεται με το κέντρο της καρδιάς γιατί είναι το όργανο εκείνο που επιτρέπει την έκφραση των συναισθημάτων, τα οποία ειδάλλως καταπιέζονται και στρέφονται προς τα κάτω κέντρα για ικανοποίηση (δεν ακούς τις σου λέω κι έτσι εγώ σε εκδικούμαι).

Η κάθαρση του κέντρου έχει να κάνει με τη δυνατότητα εξομολόγησης. Για να νιώσει κανείς ελεύθερος ενεργειακά, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να πει την αλήθεια και να μην την αποκρύπτει, ούτε να την παραλλάσει. Όμως το κέντρο του Λαιμού απαιτεί επίσης γνώση του Πώς λέγεται η αλήθεια. Η γλώσσα που χρησιμοποιούμε, το λεξιλόγιο παίζουν ρόλο στην υγεία του κέντρου. Το υβρεολόγιο, η ειρωνεία και άλλα τέτοια επιβαρυντικά λεκτικά σχήματα, απλά επιτρέπουν σε αρνητικά συναισθήματα που έχουμε στο κέντρο της Καρδιάς, που δεν καταφέραμε να αφήσουμε πίσω μας με τη συγχώρεση να αναδειχθούν ως Λόγος.

Υπό την έννοια αυτή στο Κέντρο αυτό θα μπορούσε να υπάρξει και σύνδεση του Χείρωνα καθώς έχει να κάνει συχνά με σφάλματα που κάνουμε στην επικοινωνία, πράγματα που λόγω ενοχών δεν μπορούμε να μοιραστούμε αλλά και την ανάγκη μας για επικοινωνία ως μέσο αποδοχής από τους άλλους. Επίσης σχετίζεται με το timing του λόγου (κι αυτό στοιχείο Χείρωνα) που έχει να κάνει με το πότε λέμε κάτι κι αν διαλέγουμε την κατάλληλη στιγμή λαμβάνοντας υπόψη την ψυχολογική κατάσταση των άλλων.

Δυστυχώς στην εποχή μας και κυρίως στο δυτικό κόσμο το κέντρο αυτό είναι από τις κυριότερες πηγές δεινών. Η υποκρισία στην οποία έχουμε μάθει κρατάει κλειστό το κέντρο αυτό σε πάρα πολλούς ανθρώπους, ειδικά στους «μορφωμένους» που έχουν εκπαιδευτεί να μετράνε τα λόγια τους για να πετύχουν στη ζωή τους. Και η ενοχή που μας έχει κληρονομήσει η χριστιανική θρησκεία έχει παίξει σε αυτό το ρόλο της.

Από την άλλη το κέντρο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί δίνει διέξοδο στην έκφραση των συναισθημάτων, που αλλιώς θα έπρεπε να κατευθυνθούν προς τα κάτω κέντρα. Εδώ υπάρχει το λεγόμενο καθρέφτισμα που λέγαμε με το ηλιακό κέντρο. Όταν το κέντρο του Λαιμού είναι υγιές, ο άνθρωπος έχει μάθει  να μην επιδιώκει στη ζωή του επιβολή με τη βία (ο Άρης που αναφέραμε στο 3ο κέντρο) αλλά με την πειθώ. Είναι μία στροφή πολύ σημαντική στον πολιτισμό, που έχει να κάνει και με την ανάπτυξη των κέντρων μας. Επίσης μαθαίνει να εργάζεται για το σύνολο που τον αποδέχεται, αντί για τον εαυτό του.*

Δεν είναι τυχαίο που και στην Εσωτερική Αστρολογία της Αλίκης Μπέιλη ο εσωτερικός κυβερνήτης του Κριού (του πολεμικού ζωδίου) δεν είναι ο Άρης, αλλά ο Ερμής. Ή το γεγονός ότι στην Εσωτερική Αστρολογία του Άλαν Λήο ο Ήλιος αντικαθίσταται από τον Ουρανό. Οι αντιστοιχία αυτή είναι που δείχνουν και τη στροφή από το 3ο κέντρο στο 5ο.

Το επόμενο κέντρο που μας ενδιαφέρει είναι το κέντρο Άτζνα ή αλλιώς το Τρίτο Μάτι. Αυτό ανέκαθεν θεωρούνταν το κέντρο της Διαίσθησης, αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτό το κέντρο που μας επιτρέπει να έχουμε ιδέες για το πώς θα διαχειριστούμε τα πράγματα. Είναι το κέντρο που κάνουμε τα μεγάλα σχέδια, το κέντρο που προγραμματίζουμε το μέλλον. Στο κέντρο Άτζνα είναι που λειτουργούν «οι συμβουλάτορες του μυαλού μας» και μας λένε: «Να κάνουμε αυτό;», «Γιατί δεν κάνουμε εκείνο;».

Το κέντρο αυτό συχνά μας βοηθάει να βρίσκουμε λύσεις, να κάνουμε σχέδια και να σχηματίζουμε πλάνα. Γι’ αυτό σχετίζεται με το Δία, αλλά στη βιβλιογραφία θα το βρει κανείς να σχετίζεται και με τον Ερμή, στην πιο διορατική του πλευρά. Το πρόβλημα με αυτό το κέντρο είναι ότι έχει μεγάλη αυταρέσκεια. Από ένα σημείο και μετά συνειδητοποιεί τη δύναμη που έχει στο να επιδρά στις καταστάσεις με τις ιδέες του και νομίζει ότι μπορεί να κατευθύνει τον κόσμο. Είναι το κέντρο των γκουρού, των θεωρητικών αστρολόγων, των μεταφυσικών, που δημιουργούν ομίλους γύρω τους.

Δρώντας σαν κάτοπτρο ενεργοποιεί το σεξουαλικό κέντρο είτε στον ίδιο τον γκουρού, που οι ιδέες του «εκφυλίζονται» σε απλό άλλοθι για να έχει «υποτακτικούς» και να τρέφεται από αυτούς (ενίοτε και οικονομικά ή σεξουαλικά – 2ο κέντρο), είτε σε ανθρώπους «πιστούς» που μαζεύονται γύρω από τον «δάσκαλο» για τα δικά τους συμφέροντα ή από τις δικές τους ανασφάλειες. Στην Εσωτερική Αστρολογία το δίπολο αυτό αναγνωρίζεται και ως δίπολο της 2ης με την 6η ακτίνα, ο δάσκαλος κι ο οπαδός (προσοχή, οπαδός όχι μαθητής).

Για να υπάρξει κάθαρση αυτού του κέντρου, πρέπει να περιοριστεί η μεγαλομανία. Στην ουσία όμως πρέπει να υπάρχει κάθαρση του νου. Σιωπή, σιγή. Είμαστε στο στάδιο που αναφέρεται στη μεταφυσική ότι για να υπάρξει γνώση, πρέπει ο νους να ησυχάσει. Να μη νομίζει ότι μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Να ανέλθουμε πιο πάνω από τις ιδέες που μεγαλώσαμε, τις ιδεολογίες μας, τις αντιλήψεις μας, αυτά που εμείς νομίζουμε ως σωστά, και να δούμε ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Στην ψυχολογία εδώ έχουμε τα γνωστικά σχήματα που πρέπει να αλλαχτούν, τις πεποιθήσεις.

Στην πράξη το 6ο κέντρο ησυχάζει όταν αρχίσει να λειτουργεί το 7ο κέντρο, το κέντρο της Κεφαλής. Είναι το κέντρο αυτό που πια ο νους δε μιλάει μέσα μας. Το κέντρο που μας ρωτάνε «τι σκέφτεσαι;» και λέμε «τίποτα». Αυτό το τίποτα, το άδειασμα του μυαλού είναι ο στόχος του 7ου κέντρου, καθώς μέσα από τη σιωπή μπορούμε μόνο να ακούσουμε πραγματικά τις ανάγκες μας χωρίς «παρεμβολές». Ο ψυχολόγος όταν παρουσιαζόμαστε μπροστά του λέγοντας τα προβλήματα μας συχνά μας ρωτάει «εσύ τι θέλεις;» ή «εσύ πώς νιώθεις γι’ αυτό;». Αν όλη η φλυαρία για το τι θέλει η γυναίκα, τα παιδιά, ο εργοδότης, η μάνα, ο πατέρας, οι γείτονες, τα εγγόνια, σταματήσει, μένει το «εσύ τι θέλεις» ή «εσύ πώς νιώθεις;», μία ερώτηση που μπορεί να απαντηθεί μόνο στον ενεστώτα, μόνο στο εδώ και τώρα και άρα μόνο εφόσον ο άνθρωπος επιστρέψει στο κέντρο του και επιτύχει αυτοεπίγνωση.

Από αυτή την άποψη το 7ο κέντρο συνιστά την ίδια ατομικοποίηση που συνιστά το 3ο κέντρο για τα τρία κατώτερα κέντρα. Είναι το σημείο της αίσθησης της ατομικής ανάγκης (χρειάζομαι αυτό το πράγμα στη ζωή μου), όπως στο 3ο κέντρο έχουμε το σημείο του ατομικού θέλω και της ανάληψης της ατομικής ευθύνης (γι’ αυτό που θέλω). Μόνο που το 7ο κέντρο εκφράζει ανάγκες υπαρξιακές κι όχι απλά ανάγκες αυτοεκτίμησης.

Άλλη αντιστοιχία του 7ου κέντρου είναι το 1ο κέντρο και υπό την έννοια αυτή προσωπικά θα το αντιστοιχούσα και αυτό στον Κρόνο. Γιατί στην ουσία ο κύκλος αρχίζει και τελειώνει με τον Κρόνο. Με αυτόν συνοψίζουμε: Πού έφτασα; Τι έκανα; Τι κατάφερα; Πού ήμουν λάθος; Κι αν η κάθαρση του 1ου κέντρου απαιτεί να βάλουμε σε τάξη τις πρακτικές εκκρεμότητες της ζωής για να «ξεκινήσουμε» τη μέρα, στο 7ο κέντρο έχουμε να «συνοψίσουμε» τη μέρα και γι’ αυτό θα συνέδεα το κέντρο αυτό και με τη διαδικασία του διαλογισμού, που πρακτικά για μας τους απλούς ανθρώπους δεν είναι παρά η διαδικασία που προηγείται του ύπνου.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι πυθαγόρειοι δίδασκαν το διαλογισμό του ύπνου, όπου πριν να αφεθούμε στην αγκαλιά του Μορφέα, συνοψίζαμε τη μέρα, έβγαιναν τα συμπεράσματα και μετά το μυαλό άδειαζε για να υποδεχτεί τον Ύπνο. Αυτή η διαδικασία είναι και η διαδικασία κάθαρσης αυτού του κέντρου. Το άδειασμα, η άφεση ή μη προσκόλληση στη μέρα, η εμπιστοσύνη. Γιατί στην ουσία τι άλλο είναι η άφεση στον Ύπνο, παρά εμπιστοσύνη, ειδικά που δεν ξέρει κανείς καμιά φορά αν θα ξυπνήσει την άλλη μέρα το πρωί.

Και είναι στη διαδικασία του Ύπνου που θα λέγαμε ότι το 7ο κέντρο επικοινωνεί με το 8ο, που αρκετοί εναλλακτικοί «θεραπευτές» ισχυρίζονται ότι υπάρχει στην εποχή μας. Αυτό, που το συνδέουν με τον Ποσειδώνα, και που έχει να κάνει με τα αρχέτυπα, τα όνειρα, την τράπεζα πληροφοριών, το συλλογικό ασυνείδητο, εκεί που πηγαίνουμε στον ύπνο μας για να τραβήξουμε πληροφορίες, αλλά και για να αποφασίσουμε ποιο ρόλο θέλουμε να παίξουμε αύριο, ποια ανάγκη θέλουμε να ικανοποιήσουμε.

Με τη λογική αυτή η ροή της ενέργειας μπορεί να είναι και αντίστροφη. Από πάνω προς τα κάτω ένα όνειρο μπορεί να ξεκινήσει από το 8ο κέντρο, να κατέλθει στον εγκέφαλο ως ανάγκη στο 7ο κέντρο, να μετατραπεί σε σχέδιο στο 6ο κέντρο και να το μοιραστούμε με τους άλλους στο 5ο κέντρο. Στο κέντρο της Καρδιάς το Όνειρο θα φύγει από τη μικρή μας «συνομωτική» ομάδα και θα απλωθεί σε όλο τον Κόσμο. Εκεί θα πρέπει να αγγίξει απλούς ανθρώπους, άρα δε θα αρκέσει να είναι μία καλή ιδέα, θα χρειαστεί συναίσθημα. Θα επιλέξει ήρωες (3ο κέντρο) που θέλουν να αυτοεπιβεβαιωθούν για να το στηρίξουν. Θα δώσει λόγο συμμετοχής (συμφέρον) σε αυτούς που πάντα ακολουθούν το νικητή (2ο κέντρο). Και στο τέλος θα μετατραπεί από όνειρο σε τυπικό ή εθιμικό δίκαιο ενσωματωμένο στην καθημερινότητα (Κρόνος στο 1ο κέντρο).

Μία διαδικασία ροής ενέργειας που για να γίνεται ανεμπόδιστα όμως θα πρέπει τα κέντρα να φροντίζουμε να είναι επαρκώς ισχυρά αλλά και επαρκώς ανοικτά, για να μην κατακρατούν για τον εαυτό τους την ενέργεια και γίνονται υπερτροφικά. Οι διαδικασίες της κάθαρσης που περιγράψαμε δεν έχουν σκοπό να αντικαταστήσουν κάποια μεταφυσική πρακτική ή μαθησιακή ατραπό, αλλά να δείξουν ότι σε όλα τα πράγματα μπορεί να υπάρξει μία προσέγγιση με την κοινή λογική και ότι αυτή και μόνο αρκεί μερικές φορές για να επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος.

Τελειώνοντας θα θέλαμε να πούμε ότι ότι οι πλανητικές συνδέσεις που αναφέραμε στα κέντρα δε θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ως οι μόνες σωστές. Πολλοί μελετητές έχουν διατυπώσει διαφορετικές απόψεις για το ποιοι πλανήτες κυβερνούν τα τσάκρα και τις απόψεις αυτές αξίζει επίσης να τις διαβάσει κανείς επιλεκτικά, ώστε να διαμορφώσει δική του άποψη. Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι πλανήτες και κυρίως αυτοί που στο χάρτη κυβερνούν δύο ζώδια, αλλά και ο Ήλιος και η Σελήνη και παρουσιάζονται έτσι με δύο φύσεις, είναι δυνατόν να αντιστοιχηθούν σε δύο τσάκρα.

Ο Άρης για παράδειγμα που τον αντιστοιχίσαμε στο σεξουαλικό κέντρο θα πρέπει να πούμε ότι αντιστοιχίζεται από πολλούς μελετητές και στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Εκεί όμως εμφανίζεται περισσότερο η διεκδικητική πλευρά του Άρη, όπως συνήθως εκφράζεται στον Κριό και που στηρίζει την αυτοεκτίμηση του ατόμου (δεν είναι τυχαίο όμως ότι και ο Ήλιος έχει έξαρση στον Κριό).  Παρομοίως η Αφροδίτη, που την Ουράνια διάσταση της αντιστοιχίσαμε στο Κέντρο της Καρδιάς, θα λέγαμε θα μπορούσε μέσω της Πάνδημου διάστασης της να αντιστοιχίζεται επίσης και στο σεξουαλικό κέντρο, καθώς η φύση της στο ζώδιο του Ταύρου έχει κατεξοχήν να κάνει με τη φυσική επαφή, τη χρήση του χρήματος αλλά και τη χρήση της σεξουαλικότητας.

Συνεπώς οι πλανητικές αντιστοιχίες που προτείνουμε δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως αποκλειστικές, αλλά πάντα να γίνεται προσπάθεια για κριτική σκέψη. Φυσικά κάποιες αντιστοιχίες απλά δεν κολλάνε. Σε κάποιες άλλες όμως υπάρχει περιθώριο να δει κανείς τα πράγματα από άλλη σκοπιά.

Σε κάθε περίπτωση ελπίζουμε η πραγματεία αυτή να σταθεί χρήσιμη στις αναζητήσεις σας.

Πρώτη δημοσίευση: Astrology.gr, 2011 (στο παρόν κείμενο υπάρχουν επεμβάσεις και διορθώσεις σε σχέση με την αρχική έκδοση, η οποία είχε και κάποια λάθη)

Advertisements
Posted in Άρθρα | Tagged , | Σχολιάστε

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το transpersonal επίπεδο

Ξεκινώντας την παρουσίαση της Transpersonal Astrology αναφερθήκαμε στην ύπαρξη τεσσάρων επιπέδων – πλαισίων ερμηνείας ενός αστρολογικού χάρτη. Τα τρία από αυτά τα είδαμε ήδη, βλέποντας μάλιστα και σχετικά παραδείγματα της ερμηνείας, όπως γίνεται, όταν βασίζεται στο ένα ή το άλλο επίπεδο. Αυτό που μας μένει για να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση είναι να δούμε το τέταρτο επίπεδο – πλαίσιο, αυτό που ο Rudhyar ονόμαζε transpersonal. Θεωρούμε ότι δεν υπάρχει επιτυχημένη ελληνική μετάφραση για τον όρο (υπερ-ατομικός ίσως) και γι’ αυτό θα τον χρησιμοποιήσουμε ως έχει.

Το τέταρτο λοιπόν επίπεδο ερμηνείας είναι το επίπεδο που κατά το Rudhyar ανέρχεται πάνω από το ατομικό και επαναφέρει το άτομο σε ένα προσανατολισμό και πάλι στραμμένο στη συλλογικότητα. Σε μία συλλογικότητα όμως πολύ διαφορετική από αυτή του 2ου επιπέδου, όπου Κρόνος και Σελήνη επέβαλαν την ομοιομορφία του νόμου και της σιωπής. Στο 4ο επίπεδο η συλλογικότητα είναι μία συλλογικότητα διαφοροποίησης, με σεβασμό στην ατομικότητα των μελών αλλά και αμοιβαία αναγνώριση ότι πάνω από όλα είναι το γενικό συμφέρον.

Μία τέτοιου είδους συλλογικότητα δε γίνεται εύκολα κατανοητή με την πρώτη ματιά και γι’ αυτό δεν είναι και εύκολα αναγνωρίσιμη ως πλαίσιο ερμηνείας. Όπως έλεγε και ο Rudhyar είναι πολύ εύκολο να παρερμηνεύσει κάποιος άνθρωπος την επιστροφή στο 2ο επίπεδο της υπακοής και της συμμόρφωσης ως άνοδο στο επίπεδο της transpersonal. Τα δύο αυτά όμως δεν έχουν στην πράξη καμία σχέση.

Ίσως να μπορούσαμε να κατανοήσουμε καλύτερα την transpersonal προσέγγιση, αν φέρναμε στο μυαλό μας ομάδες διασήμων, που για κάποιο συγκεκριμένο λόγο αναγκάζονται να συνεργαστούν για ένα κοινό στόχο. Το παράδειγμα αυτό είναι πολύ κοντινό στο τι σημαίνει πραγματικά transpersonal προσέγγιση. Τι θα συμβεί, αν πάρουμε καμιά δεκαριά διάσημους, γνωστούς για την έπαρση τους, την επίδραση τους στα μέσα ενημέρωσης, με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ικανούς με μία τους λέξη να κάνουν ρεζίλι μία κυβέρνηση και τους βάλουμε σε ένα δωμάτιο, όπου θα είναι υποχρεωμένοι να συνεργαστούν για ένα πραγματικά ανώτερο στόχο;

Προφανώς πολύ γρήγορα θα τσακωθούν μεταξύ τους. Πολύ σύντομα θα φτάσουν στο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» και πολλοί θα αποχωρήσουν από το «δωμάτιο». Όμως κάποιοι θα μείνουν πίσω, «καταπίνοντας» τις τυχόν θεωρούμενες «προσβολές» και αναγνωρίζοντας ότι στο βωμό του ανώτερου στόχου «πρέπει» να θυσιάσουν τον υπερτροφικό εγωισμό τους.

Στο μυαλό μου έρχεται το παράδειγμα ενός παλαιοτέρου συνεδρίου του Νταβός για την αντιμετώπιση της φτώχειας στα παλαιστινιακά (αν δεν κάνω λάθος) εδάφη. Μετά από λόγους και ομιλίες και διαφωνίες πολλές, σηκώθηκε από τις θέσεις των ακροατών η Σάρον Στόουν και απευθύνθηκε στους παρευρισκομένους και τους (πολιτικούς) ομιλητές λέγοντας «όλα αυτά είναι άχρηστα (bullshit) και απλά διαιωνίζουν την κατάσταση. Εγώ έχω να πω ότι προσφέρω 10.000 δολάρια αυτή τη στιγμή και γυρίζω και σας ρωτάω. Ποιος είναι μαζί μου;» και σε λίγα λεπτά της ώρας είχαν μαζευτεί μερικά εκατομμύρια δολάρια.

Αυτή είναι η λειτουργικότητα της πραγματικής ηγεσίας, που στο σύγχρονο management αναγνωρίζει ότι δεν έχει απέναντι της στρατιωτάκια – εργάτες που συναρμολογούν σε γραμμή παραγωγής, αλλά προσωπικότητες φτασμένες και φτιαγμένες με προσπάθεια και αυτοδημιούργητες, που η συμμετοχή τους σε μία συλλογική προσπάθεια απαιτεί σεβασμό στην ατομικότητα τους και έμφαση στο φιλότιμο.
Αυτή είναι και η διαφορά του 4ου από το 2ο επίπεδο συλλογικότητας. Η transpersonal συλλογικότητα είναι η συλλογικότητα των διάσημων ποδοσφαιριστών μίας ομάδας, που αν και έχουν επίγνωση ότι μπορούν με μία λευκή απεργία μίας εβδομάδας να ξηλώσουν προπονητή και διοίκηση, υποτάσσουν εθελοντικά τον εγωισμό τους στην κοινή προσπάθεια.
Είναι η συλλογικότητα των χάκερς που, αν και μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος είναι ο πιο «μάγκας» προγραμματιστής, καταφέρνουν και χτίζουν προγράμματα – διαμάντια μέσα από συλλογικές διαδικασίες open source. Είναι για να μιλήσουμε και λίγο πιο κοντά στη δική μας καθημερινότητα η συλλογικότητα των αστρολόγων, που αν και καθένας είναι φίρμα και δε θέλει να ξέρει τον άλλον, όταν έρθει η ώρα για ένα σημαντικό έργο, κάθονται στο τραπέζι και συζητούν.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά μη νομίσει βεβαίως κανείς ότι βλογάμε τα γένια μας. Απλά με τα παραδείγματα αυτά επισημαίνουμε ότι η transpersonal συλλογικότητα είναι ένα δίκτυο ανεξάρτητων κόμβων (αν δανειστούμε όρους κυβερνητικής) κι όχι ένα ιεραρχικό δίκτυο με κεντρικό server. Κάθε κόμβος μπορεί να επιβιώσει από μόνος του χωρίς κανένα πρόβλημα και το έχει αποδείξει, αλλά αναγνωρίζει ότι η συνεργασία με τους άλλους κόμβους μπορεί να φέρει παρόλα αυτά ένα καλύτερο αποτέλεσμα, αρκεί δύο ώρες την εβδομάδα να μη λειτουργεί κανείς για την πάρτη του.

Η σημασία των πλανητών

Αστρολογικά μιλώντας στο επίπεδο αυτό η σημασία των πλανητών διαφοροποιείται και πάλι. Κατά το Rudhyar επιστρέφει η Σελήνη για να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στον Ήλιο, δείχνοντας ότι υπάρχουν κοινές ανάγκες, κοινά συμφέροντα, που υπάρχει η ανάγκη να ικανοποιηθούν. Συχνά η Σελήνη μπορεί να είναι και οι ανάγκες του απλού κόσμου, που καλείται μία ομάδα «επιλέκτων» να ανταποκριθεί. Συγγενεύει όμως και με το Νερό ως σύμβολο ενός παγκόσμιου ρευστού διαδικτύου, που σαν τα νερά του ωκεανού παρασύρεται από τα ρεύματα και ρίχνει το βάρος του άλλοτε δω κι άλλοτε εκεί.
Σε ένα τέτοιο κόσμο δεν υπάρχει κεντρικός Ήλιος, αλλά πολλοί Ήλιοι, καθένας αρχηγός στο χώρο του, που συντηρούν όμως συνολικά ένα σύστημα κατανεμημένης εξουσίας.

Οι άλλοι πλανήτες στο επίπεδο αυτό αλλάζουν επίσης ρόλο και σημασία. Ο Άρης και ο Δίας που στο 3ο επίπεδο υπήρξαν θετικοί πλανήτες, εδώ γίνονται κακεργέτες, γιατί προωθούν τη διάλυση και την αλαζονεία. Ο Πλούτωνας και ο Ποσειδώνας κατά το Rudhyar έρχονται να αποτελέσουν την ανώτερη οκτάβα των πλανητών αυτών, ο μεν πρώτος βάζοντας χαλινάρι στον Άρη («καταπίνει» το θυμό) ο δε δεύτερος δείχνοντας στο Δία, ότι ο διανοουμενισμός του και οι φαεινές ιδέες του δεν είναι τίποτα, αν δεν εξυπηρετούν την παγκόσμια Ανάγκη.

Ο Κρόνος καλείται κι αυτός να αλλάξει συμπεριφορά και να γίνει περισσότερο Ουρανός. Εκεί που υπήρχαν κεντρικές δομές, τώρα δημιουργούνται αποκεντρωμένες. Εκεί που υπήρχε κεντρική κυβέρνηση, τώρα υπάρχουν περιφερειακά συμβούλια. Ίσως η αναλογία του διαδικτύου των κόμβων που περιγράψαμε πιο πάνω να είναι το καλύτερο παράδειγμα για την μετεξέλιξη που απαιτείται για να δουλέψει ο νέος «Κρόνος».

Και δεν είναι τυχαίο ότι τα ζευγάρια που αναφέραμε (Άρης / Πλούτωνας, Δίας / Ποσειδώνας, Κρόνος / Ουρανός) είναι ζευγάρια πλανητών όπου ο ένας είναι νεοανακαλυφθείς και αντικατέστησε το δεύτερο στη νυκτερινή διακυβέρνηση του. Δεν είναι τυχαίο ότι παραδοσιακά ο Άρης κυβερνούσε Άρη και Σκορπιό, ο Δίας Τοξότη και Ιχθύς και ο Κρόνος Αιγόκερω και Υδροχόο, με τα δεύτερα ζώδια σε κάθε ζευγάρι να έχουν πλέον κυβερνήτες τους Πλούτωνα, Ποσειδώνα και Ουρανό αντίστοιχα.

Σημαντική αναδεικνύεται επίσης και η συμβολή του Ερμή στο transpersonal πλαίσιο αναφοράς, καθώς αναλαμβάνει όχι πλέον να στηρίξει το προσωπικό αίτημα ατομικοποίησης αλλά τη συλλογική «δικτύωση» και τα «πρωτόκολλα» επικοινωνίας, ενώ η Αφροδίτη αναδεικνύεται σε εκπρόσωπο των «αρχών» και των «όρων χρήσης» των πόρων που μοιράζονται μεταξύ των «χρηστών».

Από τα παραπάνω συνάγουμε ότι το transpersonal επίπεδο είναι ένα πλαίσιο αναφοράς υπαρκτό, που όμως αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς δε βιώνεται ως τέτοιο από τους περισσότερους ακόμη από μας. Συνήθως βιώνεται ως δομή του 2ου επιπέδου.
Γιατί οι περισσότεροι «χρήστες» για παράδειγμα μίας ιστοσελίδας δεν αντιμετωπίζουν τους «όρους χρήσης» ως εθελοντική αυτοδέσμευση σε κανόνες και αξίες, αλλά ως νόμους, που αν παραβιαστούν, θα σημάνουν τον εξοβελισμό τους από την «κοινωνία» της σελίδας. Ενώ για κάποιους «απείθαρχους» που ψάχνουν ακόμη τη μετάβαση στην ατομικοποίηση αποτελούν και πρόκληση για παραβίαση και «γκρέμισμα» της ιστοσελίδας – δομής, που είναι «αναχρονιστική» και «φασιστική».

Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι ο κυβερνοχώρος, το σύγχρονο management στελεχών (κυρίως σε επιχειρήσεις που διακινούν «πληροφορία» όπως η πληροφορική, οι χρηματιστηριακές, κλπ), οι συλλογικές προσπάθειες διασήμων ή μεγάλων αθλητών είναι μερικά πλαίσια όπου θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισχύει η transpersonal λογική κι όπου θα μπορούσαμε να αποτολμήσουμε την ερμηνεία βασισμένοι στους κανόνες αυτού του πλαισίου αναφοράς.

Η αλήθεια είναι όμως ότι η ανθρωπότητα δε βρίσκεται ακόμη στο σημείο να μπορέσει να κατακτήσει αυτό το επίπεδο με σταθερότητα. Τα περισσότερα τέτοια πλαίσια είναι συνήθως εύθραυστα και επιρρεπή στο να γυρίσω πίσω είτε στη «φασιστική» επιβολή ενός υπευθύνου που βάζει την ατομικότητα του πάνω από όλα (π.χ. ενός επιχειρηματία τύπου Σόρος) είτε σε μία δημοσιοϋπαλληλική και με παντελή έλλειψη καινοτομίας λογική (όπως συμβαίνει δυστυχώς μετά από λίγα χρόνια στις περισσότερες καινοτόμες επιχειρήσεις τύπου Microsoft που καταλήγουν πολυεθνικοί γίγαντες).

Θα λέγαμε λοιπόν ότι ακόμη το πλαίσιο αυτό είναι προς διαμόρφωση και με πολύ επιφύλαξη θα πρέπει να το χρησιμοποιούμε ως πλαίσιο αναφοράς. Είναι σημαντικό όμως όταν το βλέπουμε μπροστά μας να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και γι’ αυτό και η περιγραφή που κάναμε στην δημοσίευση που διαβάσατε.

Ανακεφαλαίωση

Συνοψίζοντας τώρα τις παρουσιάσεις για την Transpersonal Astrology θα ξαναγυρίσουμε στο αρχικό αίτημα του Rudhyar που ήταν να δώσει ένα πλαίσιο στο οποίο οι πλανήτες θα μπορούσαν να ερμηνευτούν πιο ευέλικτα από την παλιά καθιερωμένη σημασία τους. Αυτό θα μας επέτρεπε να κατανοήσουμε ότι η ερμηνεία των αστρολογικών συμβόλων θα πρέπει να είναι πιο «σχετική» και να μας προσανατολίσει, πριν αρχίσουμε την ερμηνεία ενός γενέθλιου χάρτη, να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το πλαίσιο ερμηνείας. Το πλαίσιο αυτό δεν είναι παρά το περιβάλλον που ζουν οι πρωταγωνιστές των γεγονότων και το οποίο επηρεάζει τους «ρόλους» των πλανητών και διαφοροποιεί την ερμηνεία τους.

Το αίτημα αυτό προσπάθησε να το απαντήσει ο Rudhyar με την καθιέρωση της αστρολογίας της μεταμόρφωσης, μία πολυεπίπεδης προσέγγισης της Αστρολογίας (a multilevel approach). Αν και η αφετηρία του Rudhyar ήταν πιο μεταφυσική, εμείς στην παρουσίαση μας προσπαθήσαμε να δείξουμε ότι τα επίπεδα αναφοράς μπορούν να ερμηνευτούν με πολλούς τρόπους, μεταξύ των οποίων ως πολιτιστικά πλαίσια.

Επιπλέον καθώς πολλές θεωρίες αστρολογικές λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία η προσέγγιση αυτή μπορεί να πάρει και άλλες προεκτάσεις. Μπορούμε για παράδειγμα να εξετάσουμε με βάση τη μελέτη που έχουμε κάνει σε άλλες δημοσιεύσεις μας, ο κάθε άνθρωπος στο κάθε επίπεδο ποια ενεργειακά του κέντρα (τα λεγόμενα τσάκρας) λειτουργεί με μεγαλύτερη ένταση και να δούμε από μία τελείως διαφορετική σκοπιά το ζήτημα των επιπέδων αναφοράς, όχι σαν πολιτιστικό πλαίσιο, αλλά σαν ενεργειακή κατάσταση του ατόμου, του οποίου κάνουμε το χάρτη. Κι ανάλογα με το ποια κέντρα έχει ανεπτυγμένα να διαφέρει και η ερμηνεία μας.

Αυτό θα μπορούσε να είναι και ένας άλλος τρόπος ανάγνωσης αυτού που κάποτε είχε αναφέρει στην Εσωτερική Αστρολογία της η Alice Bailey ότι δηλαδή στο μέλλον ο αστρολόγος θα πρέπει να είναι διορατικός, να «διαβάζει» την αύρα του ατόμου για να βλέπει την «εξέλιξη» του, μία άλλη λέξη κατά πολλούς για την ενεργειακή του κατάσταση. Ίσως να μη χρειάζεται πράγματι να είναι διορατικός, ίσως όμως είναι απαιτούμενο να κατέχει κάποιες γνώσεις εναλλακτικής ιατρικής, για να μπορεί να κάνει μία τέτοια διάγνωση.

Η λογική των πλαισίων αναφοράς λοιπόν δεν πρέπει να περιοριστεί στο συγκεκριμένο υπόδειγμα (model) που παρουσιάσαμε, αλλά να αποτελέσει αφορμή για γενικότερη σκέψη για το πώς λειτουργούν τελικά οι αστρολογικές επιδράσεις και με ποιον τρόπο θα πρέπει να γίνεται η σωστή ερμηνεία τους.

Περισσότερα γι’ αυτά όμως θα πούμε πλέον μέσα από τη σειρά των άρθρων μας για τη Συμβουλευτική Αστρολογία. Προς το παρόν κλείνουμε τον κύκλο της Transpersonal Αστρολογίας, επιφυλασσόμενοι για τυχόν έκτακτες δημοσιεύσεις, εάν δοθούν οι κατάλληλες αφορμές.

Πρώτη δημοσίευση Astrology.gr , 2011

Δείτε επίσης:

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology
Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το βιολογικό και το πολιτισμικό επίπεδο
Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το ατομικό επίπεδο

Posted in Άρθρα | Tagged , | Σχολιάστε

H Αστρολογία στη Βίβλο.

Άρθρο της πολύ καλής συναδέλφου Έλεν Γαρυφάλλου

Από την Γένεση μέχρι την Αποκάλυψη υπάρχουν σε διάφορα σημεία αστρολογικές αναφορές στη Βίβλο (έκδοση του βασιλέως Ιακώβου), ακόμα κι αν δεν υπάρχει καμία λέξη με το όνομα Αστρολογία. Όπως έχω ξαναγράψει μόνο η λέξη Αστρολόγοι είναι που υπάρχει σε μερικά σημεία και ενώ η αναφορά σε αστρολόγους δεν είναι κολακευτική, μπορεί να φαίνεται ότι η Αστρολογία ΔΕΝ δίνει αφορμή για προειδοποίηση η καταδίκη!

Πράγματι αστρολογικά σύμβολα αναφέρονται σε όλη τη Βίβλο και ένας ευνοϊκός ζπαινιγμός για την Αστρολογία υπάρχει στις πρώτες παραγράφους της Γένεσης.» Και ο Θεός είπε, αφήστε να υπάρχουν φώτα στο ουράνιο στερέωμα για να χωρίζουν τη μέρα από τη νύχτα. Και αφήστε τα να είναι τα ΣΗΜΑΔΙΑ, οι εποχές, οι ημέρες και τα χρόνια… και αυτό έγινε».

Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τη λέξη ΦΩΤΑ εννοούσε τον Ήλιο, τη Σελήνη, τα άστρα και τα λόγια «αφήστε τα να είναι τα ΣΗΜΑΔΙΑ» αφορούσε μια αστρολογική περιγραφή. Πιο κάτω στο βιβλίο της Γένεσης μας λέει «και ο Θεός είδε ότι είχε φτιάξει και ευχαριστήθηκε». Έτσι η Αστρολογία δείχνει να είναι χρήσιμη και καλή ακόμα κι αν οι περισσότεροι «αστρολόγοι» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Θυμήθηκα αυτό το απόσπασμα από τη Γένεση σε δύο αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης, όπου αναφέρεται η ερώτηση που έκαναν οι Απόστολοι στον Ιησού σχετικά με τη Δευτέρα Παρουσία.

Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο αναφέρεται: «Πες μας πότε θα συμβούν όλα αυτά και από ποιο σημάδι θα τα καταλάβουμε». Και στο κατά Λουκά «και ποιο σημάδι θα υπάρχει όταν έρθουν αυτά». Και ο Ιησούς απάντησε στο κατά Λουκά «θα υπάρχουν σημάδια στον Ήλιο τη Σελήνη και τα άστρα». Και πάλι στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο είπε «και τότε θα
εμφανιστεί στον ουρανό το σημάδι Πατρός και Υιού».

Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσετε το Άλφα και το Ωμέγα των αναφορών της αστρολογίας στη Βίβλο. Είδα το πρώτο κεφάλαιο στο πρώτο βιβλίο (Γένεσις) και τώρα είδα το τελευταίο κεφάλαιο από το τελευταίο βιβλίο (Αποκάλυψη): «Είμαι η ρίζα και ο απόγονος του Δαβίδ και το λαμπερό και το πρωινό αστέρι». Όσοι έχουν κάποιες αστρονομικές γνώσεις ξέρουν «το λαμπερό και το πρωινό αστέρι» αναφέρεται στην Αφροδίτη που συμβολίζει την αγάπη και τη φιλία. Αν το δούμε αστρολογικά διαπιστώνουμε ότι ο Ιησούς είπε «Είμαι η αγάπη και είμαι ο φίλος σας».

Πριν από την άφιξη του τηλεσκοπίου και του σχίσματος αστρολογίας και αστρονομίας οι δύο μελέτες ήταν μία. Όποιος σπούδαζε τη μία, σπούδαζε και την άλλη. Σαν αποτέλεσμα μερικές βιβλικές αναφορές, όπως αυτή που προανέφερα, απαιτούν στοιχειώδεις γνώσεις της αστρονομίας και της Αστρολογίας, μερικές όμως όχι. Αν ξέρετε βασικά στοιχεία Αστρολογίας μπορείτε να τα εφαρμόσετε καθώς θα διαβάζετε τη Βίβλο και τότε για
σας, θα ανοίξει μια εντελώς καινούργια προοπτική.

Για παράδειγμα η ιστορία του Ιεζεκιήλ και του τροχού ξαφνικά απόκτησε αλληγορική αστρολογική έννοια. Οι αστερισμοί του ζωδιακού είναι ένας «τροχός» στον ουρανό και η γη είναι μια σφαίρα (η τροχός) που περιστρέφεται γύρω από αυτόν τον τροχό (Ιεζεκιήλ 1:16) «ένας τροχός στη μέση ενός τροχού». Οι αστερισμοί του ζωδιακού δεν μετακινούνται, αλλά μάλλον εμφανίζονται σαν να κινούνται εξαιτίας της περιφοράς της γης γύρω από τον άξονά της. Ιεζεκιήλ 1:17 «ήταν πάνω στις τέσσερις πλευρές τους
και δεν γύριζαν όταν πήγαιναν».

Τα τέσσερα σταθερά ζώδια του ζωδιακού είναι το ζώδιο της γης, ο Ταύρος, συμβολίζεται με έναν Ταύρο, το ζώδιο της φωτιάς ο Λέων, συμβολίζεται με ένα λιοντάρι, ζώδιο του νερού ο Σκορπιός, συμβολίζεται με ένα Σκορπιό, και ένα από τα ζώδια του αέρα ο Υδροχόος συμβολίζεται από πρόσωπο με μια υδρία που τρέχει νερό. Ο Ιεζεκιήλ 1:10 περιγράφει τα παρακάτω «Όσον αφορά την ομοιότητα στο πρόσωπό τους και οι τέσσερις είχαν το πρόσωπο ενός ανθρώπου και το πρόσωπο ενός λιονταριού, στη δεξιά πλευρά και οι τέσσερις είχαν το πρόσωπο ενός βοδιού, στην αριστερή πλευρά και οι τέσσερις είχαν το
πρόσωπο ενός αετού.

Στην Αστρολογία ο Ταύρος αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη φύση, ο Λέων το Εγώ, ο Υδροχόος την ανθρώπινη πλευρά. Ο Υδροχόος συχνά αναφέρεται σαν ανθρωπιστικό ζώδιο. Ο Σκορπιός είναι το ζώδιο της μεταμόρφωσης και της αναγέννησης κι έτσι αντιπροσωπεύει την μεταμόρφωση της ανθρώπινης φύσης σε πνευματική φύση, για το λόγο αυτό έχει δύο σύμβολα: τον Αετό και το Σκορπιό. Όλοι οι ΣΩΣΤΟΙ ΑΣΤΡΟΛΟΓΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ. (Υπάρχει μεγάλη αναφορά στη βίβλο για σκορπιούς και αετούς!).

Ο Ιεζεκιήλ είδε στον αετό -που αφορά- την πνευματική ζωή που έζησε. Στον Ιεζεκιήλ 23: Ο θεός αναθέτει στον Ιεζεκιήλ να εντάξει τους Προφήτες ανάμεσα στα τέκνα του Ισραήλ που ήταν «ένα επαναστατικό έθνος και είχε επαναστατήσει εναντίον Του». Με την αστρολογική κατανόηση Ιεζεκιήλ 26: μας λέει γιατί θεώρησε επαναστάτες τα παιδιά του Ισραήλ «κι εσείς που ζήσατε ανάμεσα στους σκορπιούς…», αναφέρεται στη γήινη ζωή.

Ο Ιωάννης επαναλαμβάνει το συμβολισμό των σταθερών ζωδίων στην Αποκάλυψη 47: «και το πρώτο κτήνος σαν λιοντάρι, και το δεύτερο κτήνος σαν δαμάλι και το τρίτο κτήνος σαν ιπτάμενος αετός». Όπως ο Ιεζεκιήλ, έτσι και ο Ιωάννης υπήρξε ένας άνθρωπος του Θεού που είδε τον αετό.

Τα τέσσερα σταθερά ζώδια αντιπροσωπεύουν τον παράγοντα σταθερότητα στην Αστρολογία. Αρχαίοι Αστρολόγοι τα είδαν σαν «επόπτες του σύμπαντος» σαν αγγέλους
του βορρά, της ανατολής, του νότου και της δύσης» ή σαν «τις τέσσερις γωνίες της γης». Ο Ιωάννης δείχνει να αναφέρεται σε αυτό στην Αποκάλυψη 7:1 «Και μετά από αυτά τα πράγματα είδα τέσσερις αγγέλους να στέκονται στις τέσσερις γωνίες της γης και να κρατούν τους τέσσερις ανέμους της γης».

Όπως και το βιβλίο του Ιεζεκιήλ είναι εν μέρει αστρολογικά αλληγορικό έτσι συμβαίνει και με την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Και τα δύο προφανώς περιέχουν γνώσεις αστρονομίας του καιρού τους που ταυτόχρονα ήταν και Αστρολογία. Μερικοί από τους άλλους προφήτες έκαναν επίσης αστρονομικές αναφορές που δείχνουν τη γνώση του αντικειμένου.

Παράδειγμα το Άστρο της Βηθλεέμ περιεγράφηκε στο κατά Ματθαίον 21-2 και αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα που η Βίβλος δίνει περισσότερη σημασία στις αστρολογικές γνώσεις «εκεί έφτασαν σοφοί άντρες από την Ανατολή στην Ιερουσαλήμ ρωτώντας: Που βρίσκεται ο νεογέννητος βασιλιάς των Ιουδαίων; εμείς είδαμε το Άστρο». Οι σύγχρονες εκδόσεις πια της Βίβλου έχουν μεταφράσει το «σοφοί άντρες» σε «Αστρολόγοι». Τελικά έγινε και μια ευνοϊκή αναφορά!

Ο Δρ.Κάουφμαν, καθηγητής αστρονομίας στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα στις ΗΠΑ κατέληξε ότι μια σύνοδος (δύο πλανήτες μαζί στο ίδιο μήκος) λάμπουν σαν ένα άστρο! Η σύνοδος του Δία και του Κρόνου Στον αστερισμό των Ιχθύων έγινε τρεις φορές σε ένα χρόνο την εποχή της γέννησης του Χριστού.

Το φαινόμενο του άστρου της Βηθλεέμ – ο Δίας πλανήτης των βασιλιάδων και της Αλήθειας, στους αρχαίους χρόνους ήταν γνωστός σαν «το αστέρι των βασιλιάδων». Ο Κρόνος είναι ο πλανήτης της εξουσίας και της σοφίας και ήταν γνωστός σαν «το αστέρι του Μεσσία και το Αστέρι του Θεού». Οι Ιχθύες αντιπροσωπεύουν το ζώδιο της αυταπάρνησης, των βασάνων, της θυσίας και των παθών. Και αυτό συμβολίζει τον Κύριο που με τη σύντομη παραμονή του στη γη τόσα βάσανα και πόνους υπέφερε και
σταυρώθηκε για να πάρει επάνω του τις αμαρτίες μας και να μας χαρίσει
την ελευθερία συγχωρώντας ακόμα και τους σταυρωτές του!

Από αυτό μπορούμε να διαπιστώσουμε πως οι Αστρολόγοι κατάλαβαν για τη γέννηση του Ιησού: «αφήστε να μιλήσουν τα ΣΗΜΑΔΙΑ». Η Αστρολογία λοιπόν μπορεί να χρησιμεύσει σαν κλειδί για να ξεκλειδώσουμε την πόρτα της Βιβλικής διδαχής. Αν διαβάσετε τη Βίβλο από Αστρολογικής άποψης θα καταλάβετε πολλά από τα μυστήριά της. Όλα μπορούν να γίνουν κατανοητά και να αποκαλυφθούν οι απλές αλήθειες τους… Η Αλήθεια, Η Οδός, Η Ζωή.

Αφιερώνω σε όλους τους αναγνώστες που μου κάνετε ερωτήσεις σχετικά με το τι
«εστί πρόβλεψη», αυτό το απόσπασμα από τους:

Ψαλμούς ρλ0′ (139) -χωρία 13-18

«…Εσύ έφτιαξες όλη την ύπαρξή μου,
με ύφανες μες στην κοιλιά
της μάνας μου.
Σ’ευχαριστώ που με έκανες
πλάσμα Σου τόσο θαυμαστό
-όλα τα κάνει εξαίσια
κι εγώ αυτό πολύ καλά το ξέρω.
Το σώμα μου δεν Σου ήτανε αθέατο,
όταν σχηματιζόμουνα κρυφά
κι αναπτυσσόμουνα στης γης
τη μήτρα.
Με είδες κιόλας τελειωμένον,
όταν ακόμα ήμουν μάζα άμορφη-
και στο βιβλίο Σου όλες ήταν γραμμένες
οι μέρες που για μένα ΠΡΟΕΒΛΕΠΕΣ,

ΑΚΟΜΑ ΠΡΙΝ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ
ΥΠΑΡΞΕΙ.
ΘΕΕ ΜΟΥ, πόσο πολύτιμες για μένα
είν’οι προθέσεις Σου
και πόσο πολυάριθμες στο σύνολό τους!
αν τις μετρούσα από την άμμο
θα ήταν περισσότερες*
ξυπνώ και είμαι μαζί Σου ακόμα…»

Το παρόν άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ την εποχή που είχε βγει στους κινηματογράφους η ταινία : «ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» σε σκηνοθεσία Μελ Γκίμπσον. Και σε άλλα κορυφαία περιοδικά και εφημερίδες όπως και στο τεύχος 4 του NEW AGE ASTROLOGY το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε είτε από τον κ. Βασίλη Παπαδολιά : Vassilis Papadolias είτε από τον Πύρινο Κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ.
Γαρυφάλλου Ελένη
Professional astrologer – writer

 

 

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

NewAgeAstrology Magazine – Παρουσίαση Τεύχους 12 – Ο Πλανήτης Ουρανός – Πύρινος Κόσμος 28/6/2018

Παρουσίαση του 12ου τεύχους του NewAgeAstrology Magazine στο βιβλιοπωλείο Πύρινος Κόσμος στις 28 Ιουνίου 2018.

Ακούγονται με τη σειρά και μετά την Εισαγωγή:

– Χρίστος Λογαρίδης
– Ιωάννης Αντιώτης
– Γεωργία Αντωνίου
– Κωνσταντίνα Βλαχοπούλου
– Βασίλης Παπαδολιάς.

Posted in Περιοδικό NewAgeAstrology | Tagged | Σχολιάστε

Νέο τεύχος NewAgeAstrology Magazine

Posted in Περιοδικό NewAgeAstrology | Tagged | Σχολιάστε

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – To ατομικό επίπεδο

Ήδη από την προηγούμενη δημοσίευση μας, φάνηκε η πορεία που θα ακολουθούσαμε στο επόμενο «επεισόδιο» της σειράς των άρθρων για την Transpersonal Astrology. Έχοντας ξεπεράσει τα προβλήματα επιβίωσης και έχοντας συλλέξει τους πόρους για την ανάπτυξη του ανθρώπινου είδους, η ανθρώπινη συνείδηση έφτασε κάποια στιγμή να αισθανθεί αρκετά ασφαλής σε φυσικό και συναισθηματικό επίπεδο, ώστε όπως λέει και η πυραμίδα του Maslow να θελήσει να αγγίξει και το στόχο της Αυτοπραγμάτωσης.

Ποιος είμαι Εγώ λοιπόν; Ποιος είμαι σε σχέση με τους άλλους; Με την οικογένεια μου; Με την πατρίδα που με γέννησε, με τον κόσμο που ζω και μεγαλώνω, με την εποχή που διανύουμε; Πώς τοποθετούμαι Εγώ σε σχέση με τους άλλους; Είναι ίσως περίεργο που η Αυτοσυνείδηση ακολουθεί ως στάδιο την ένταξη σε ομάδα, ωστόσο, αυτός είναι ο τρόπος που αναπτύσσεται η Συνείδηση όπως μας λέει κι η Ψυχολογία. Πρώτα αναγνωρίζει το μωρό τα πρόσωπα των δικών του και μετά αρχίζει και συνειδητοποιεί ότι τα πρόσωπα αυτά είναι διακριτά από τον εαυτό του. Συνεπώς η Ταύτιση προηγείται ως διαδικασία και η Απόσπαση έπεται.

Στο επίπεδο του πολιτιστικού πλαισίου η σημερινή κοινωνία αρχίζει να κινείται προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης της Ατομικής Ταυτότητας. Το άτομο, όσο κι αν φαίνεται ότι η κοινωνία είναι παγκοσμιοποιημένη και καταλυτική, αποκτά όλο και περισσότερο επίδραση στα παγκόσμια πράγματα. Το βλέπουμε ανάγλυφα στις ατομικές ενέργειες ανθρώπων που έχουν τη δύναμη να γκρεμίσουν το παγκόσμιο σύστημα. Ο ιδρυτής των Wikileaks ξετινάζει το FBI και τη CIA με τις αποκαλύψεις του, ο Τάδε χάκερ ρίχνει το σύστημα της NASA, ο τάδε ανώνυμος τηλεθεατής ή blogger βγαίνει στο γυαλί της Τηλεόρασης ή στο Internet και κάνει μία αποκάλυψη που γκρεμίζει κυβερνήσεις. Αν και παγκοσμιοποιημένη, η σημερινή εποχή ποτέ δεν έδωσε περισσότερα εργαλεία στο άτομο και δύναμη να γκρεμίσει ολόκληρο το σύστημα.

Στο Ατομικό Επίπεδο ωστόσο η ζωή δεν είναι απλή ούτε εύκολη. Ξεφεύγοντας από τον άξονα 4ου/10ου η ζωή μας δεν έχει πλέον ασφάλειες. Δεν υπάρχει σιγουριά, ούτε γαλήνη. Κινούμενοι στον άξονα 5ου /11ου κάνουμε οικογένεια τους φίλους και ξεχνάμε τους δεσμούς αίματος για χάρη των πνευματικών. Αντλούμε ασφάλεια από την ίδια τη δημιουργικότητα μας και ξέρουμε ότι μόνο στα δικά μας πόδια μπορούμε να στηριζόμαστε πλέον για να προχωρήσουμε (άντε και των φίλων μας). Η προσωπική δύναμη και αυτοέκφραση γίνεται το ζητούμενο, όπως εκφράζεται μέσα από την προσωπική δημιουργία. Οι οικογενειακοί και επαγγελματικοί δεσμοί γίνονται εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν κι όχι Θεσμοί που προσφέρουν προστασία και Καταξίωση.

Είναι μία ζωή δύσκολη για τους περισσότερους, που απαιτεί Κότσια, που οι περισσότεροι δεν έχουμε. Συχνά οι άνθρωποι αυτοί χαρακτηρίζονται από μας τους υπόλοιπους Καιροσκόποι, Τυχοδιώκτες, Αναρχικοί. Δεν έχουμε σκοπό να εξωραΐσουμε βέβαια την Παρανομία, αλλά συχνά πολλοί από αυτούς γίνονται παράνομοι, επειδή απλά το Σύστημα δεν επιτρέπει να λειτουργήσουν αλλιώς. Όπως και στην αρχαία Εποχή μία αδυσώπητη σύγκρουση υπάρχει ανάμεσα στους Ανθρώπους που έχουν περάσει στο Ατομικό Επίπεδο (αυτή τη στιγμή δεν είναι η πλειοψηφία, ίσως να είναι το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού με μεγαλύτερα ποσοστά στη Δύση) και αυτούς που μένουν ακόμη στην Ασφάλεια της Συλλογικότητας.

Η σύγκρουση έχει πολλά πρόσωπα, από τα οποία αυτά που περιγράψαμε είναι μόνο τα φανερά. Πιο ύπουλη είναι η εκδίκηση του Συλλογικού Επιπέδου όταν καταφέρνει να «ενσωματώνει» επαναστατικές κατακτήσεις. Είναι η μέθοδος της αλλοτρίωσης που διαφθείρει την πρωτοτυπία και την καινοτομία. Κάτι που εμφανίζεται ως καινούριο υιοθετείται αμέσως, γίνεται Mainstream και Κανόνας. Τα δικαιώματα των Μειονοτήτων χάνουν το Πνεύμα τους με το που γίνονται Νόμοι, γινόμενοι έτσι καταπιεστές πλέον της Πλειοψηφίας. Τα δικαιώματα των αδύναμων ομάδων (γυναίκες, παιδιά, ανάπηροι, ψυχολογικά ασθενείς) γίνονται Φόβητρο για όσους θέλουν να είναι Politically Correct και έτσι χάνουν την ουσία τους και γίνονται Διατάξεις και Άρθρα της Νομοθεσίας.

Οτιδήποτε ενσωματώνεται στον άξονα Σελήνης / Κρόνου γίνεται Γράμμα και χάνει το Πνεύμα. Αυτή είναι η χειρότερη εκδίκηση του Παλιού Συστήματος που «κλέβει» από την ίδια τη Δημιουργικότητα των ανθρώπων και τους χρησιμοποιεί για να διαιωνίζεται.

Ο Ήλιος στο Συλλογικό Επίπεδο

Κάτι που δεν είπαμε μελετώντας το Συλλογικό Επίπεδο είναι ο Ήλιος ως Ταυτότητα μας «αποδίδεται» από τους άλλους. Δεν είναι ο πραγματικός Ήλιος μας δηλαδή, ο πραγματικός Εαυτός μας. Το έχουμε ξαναπεί σε άλλη αρθρογραφία ότι ο Ήλιος μας είναι ζητούμενο στην εποχή μας κι όχι δεδομένο. Ο Ήλιος που μας «αποδίδεται» στο Συλλογικό Επίπεδο παίρνει διάφορα ονόματα με το Rudhyar να αναφέρεται στη διαφορά του Προσώπου (Person) από το Άτομο (Individual). Το πρόσωπο είναι μία Μάσκα που μας αποδίδουν με διάφορους τρόπους, μεταξύ των οποίων το ίδιο το βαφτιστικό μας Όνομα. Έχουμε σκεφτεί άραγε ποτέ ότι το Όνομα μας δεν έχει επιλεγεί από μας; Ότι κάθε φορά που κάποιος το προφέρει προβάλλει επάνω μας όλες τις σκέψεις που έχει στο συνειδητό και το υποσυνείδητο του για αυτό το όνομα; Ακόμη και παροιμίες έχουν βγει για τους Γιάννηδες, ενώ οι Δημήτρηδες θεωρούνται γενικώς «καλά παιδιά».

Εκτός από το όνομα όμως υπάρχουν κι άλλες ταμπέλες. Οι ζωδιακές με τις μηνιαίες προβλέψεις που εμείς οι ίδιοι κάνουμε είναι ίσως κι αυτές άλλο ένα είδος ταμπέλας. Ζούμε πίσω από ταμπέλες και ζητάμε από τους Αστρολόγους να μας πουν «ποιοι είμαστε».

Ο Ήλιος στο Συλλογικό Επίπεδο λοιπόν ΔΕΝ είναι ο πραγματικός εαυτός μας. Είναι μία μάσκα που μας έχουν αποδώσει με σκοπό να μας «δώσουν» μία ατομική ταυτότητα. Που δεν είναι η πραγματική μας όμως, γιατί δεν την έχουμε επιλέξει εμείς. Τη φοράμε σα ρούχο, για να μη δυσαρεστήσουμε τους άλλους και την παίζουμε σαν ρόλο. Ας δούμε όμως πώς αναδύεται στους χάρτες η σύγκρουση Συλλογικού και Ατομικού Επιπέδου.

Παραδείγματα

Ίσως ένα από τα πιο τραγικά παραδείγματα αυτής της αδυσώπητης σύγκρουσης είναι η περίπτωση της Λαίδης Νταϊάνα. Στο γενέθλιο χάρτη της Λαίδης αποκαλύπτονται ανάγλυφα οι δύο θεωρήσεις, του Συλλογικού και του Ατομικού Επιπέδου.

Πριγκήπισσα Νταϊάνα

Γέννηση: 1 Ιουλίου 1961, 7:45 μμ, Σάντριγκαμ, Αγγλία (2)

Κοιτάζοντας το χάρτη της Νταϊάνα βλέπουμε ένα Ήλιο στον Καρκίνο. Είναι η απόδοση του προσωπείου της Μάνας (της καλής μάνας που φροντίζει τα παιδιά της όπως την ήθελε το σύστημα). Ένας ρόλος που τον έπαιξε η Νταϊάνα γι’ αρκετό καιρό. Και τον έπαιξε και για τα παιδιά του υπόλοιπου κόσμου. Κάνοντας την Καλή Νεράιδα.

Παράλληλα στο χάρτη υπάρχει κι ένας ισχυρός Κρόνος. Στον Αιγόκερω. Στην ακμή του 2ου οίκου. Που δηλώνει ότι για να βρει την οικονομική ασφάλεια μπορεί να επιδίωξε να μπει στο σύστημα και να μείνει εκεί. Η Σελήνη βοήθησε στη διεξαγωγή ενός λευκού γάμου. Είμαι μαζί με έναν άντρα που δε χρειάζεται να κοιμάμαι. Δεν τον αγαπώ. Σε ένα σπίτι που είμαστε μαζί και χώρια. Και με βολεύει γιατί νιώθω ασφάλεια στα άλλα ζητήματα που προσφέρει ο Κρόνος.

Η Σελήνη της στον Υδροχόο της δίνει το δεύτερο δρόμο της αρμονικής συνύπαρξης που είναι μέσω της συναισθηματικής αποστασιοποίησης. Η Νταϊάνα βλέπει και δε μιλά. Δείχνει να ανέχεται αλλά στην πραγματικότητα μένει μακριά αποκομμένη συναισθηματικά από το περιβάλλον της.

Ο ίδιος χάρτης όμως όταν ο άνθρωπος επικεντρωθεί στο Ατομικό Επίπεδο διαβάζεται αλλιώς. Μετά την υπαρξιακή της κρίση, η Νταϊάνα γίνεται πραγματική Καρκίνος, Σελήνη, γυναίκα, Εκάτη, Κυβέλη. Βγάζει το δηλητήριο της ερωτικά ανικανοποίητης γυναίκας στα μέσα ενημέρωσης. Παρατάει άντρα και παιδιά, δημιουργεί τη δική της Εστία και αναζητά την ερωτική ικανοποίηση της φύσης της στο νεαρό άντρα. Δεν είναι πλέον η καλή μαμά, αλλά η γυναίκα που ακούει τη φύση και τις ορμόνες της (το ζώδιο του Καρκίνου προορίζεται μεταξύ άλλων στο να «μάθει» η γυναίκα την ορμονική φύση της και πώς αυτή επηρεάζει τη συναισθηματική της διάθεση).

Στην πορεία της ατομικοποίησης της κάποιοι από τους λεγόμενους κακεργέτες στο συλλογικό επίπεδο όπως ο Άρης, γίνονται ξαφνικά σύμμαχοι. Όσο ήταν ενταγμένη στο σύστημα και δε μιλούσε (Σελήνη στον Υδροχόο) ο Άρης σε σύνοδο με τον Πλούτωνα στον 9ο συμβόλιζε τα δηλητηριώδη σχόλια των Μέσων ή των Αριστοκρατών στα Σαλόνια, που την πλήγωναν. Όταν επικεντρώθηκε στον Ήλιο της όμως λειτούργησε το εξάγωνο του Άρη, στηρίζοντας τις επιλογές της μέσω διαρροών που η ίδια προκάλεσε και χρησιμοποιώντας τα μέσα προς όφελος της. Τότε «ποδοπάτησε» η ίδια τη Σελήνη, αφήνοντας πίσω της το αδιάφορο και μη υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον.

Κατά το Rudhyar στο Ατομικό Επίπεδο αρχίζουμε επίσης για πρώτη φορά να αντλούμε «Υποδείγματα-Πρότυπα» από τους Εξωκρόνιους. Οι περισσότεροι από μας που ασχολούμαστε με τη Μεταφυσική ή τον Εσωτερισμό ή την Αστρολογία δεν έχουμε καμία απολύτως ιδιαίτερη ψυχική δύναμη. Δεν είμαστε σε τίποτα διαφορετικοί από τους άλλους, παρά μόνο από το γεγονός ότι θέλουμε με κάποιον τρόπο να διαφοροποιηθούμε. Κατά το Rudhyar αυτή η διαφοροποίηση περνάει από το δρόμο των εξωκρόνιων. Άλλος με την Επανάσταση, άλλος με τη Θρησκεία ή το Ρέικι (ή τα Ναρκωτικά) άλλος με την Παραβατικότητα ή ασκώντας Σεξουαλική Επίδραση στους Άλλους, όλοι δεν κάνουμε τίποτα άλλο παρά να προσπαθούμε να δυναμώσουμε τον Ήλιο μας, να συλλέξουμε προσωπική δύναμη. Για να ξεφύγουμε από τα «δεσμά» της ισοπεδωτικής ομοιομορφίας της εποχής μας.

Στην περίπτωση της Νταϊάνα το πρότυπο ήρθε από τον Ποσειδώνα. Όσο ήταν επικεντρωμένη στο Συλλογικό Επίπεδο, αδυνατούσε να τον χρησιμοποιήσει. Τη χρησιμοποιούσαν άλλοι σαν αντικείμενο πρότυπο για να κάνουν τη δουλειά τους. Όταν επικεντρώθηκε Ατομικά όμως χρησιμοποίησε τον Ποσειδώνα για να «μαγέψει» τον κόσμο και να μειώσει τις αντιδράσεις για τις ενέργειες της. Χρησιμοποίησε κι εδώ το σύστημα προς όφελος της, για να απαγκιστρωθεί από τα «δεσμά» του και να νιώσει ελεύθερη. Άντλησε προσωπική δύναμη από την επίδραση που είχε στον κόσμο για να ξεφύγει (το Μεσουράνημα έχουμε ξαναγράψει σε άλλο άρθρο ότι μπορεί να έχει κι αυτό δύο όψεις, την επιβολή του γονικού προτύπου στην αρχή, αλλά αργότερα και την έξοδο κινδύνου για να ξεφύγουμε από τις ατέλειωτες επαναλήψεις λαθών και μοτίβων στη ζωή μας).

Η Νταϊάνα όμως δεν είναι το μόνο παράδειγμα «Μεταμόρφωσης» (έτσι ονομάζει ο Rudhyar την μετάβαση από το Συλλογικό Επίπεδο στο Ατομικό). Κι ο ίδιος ο Κάρολος, αν και με μεγάλη καθυστέρηση πέρασε από μία τέτοια φάση ζωής. Κι ακόμη παλεύει να στηριχτεί στον Εαυτό του.

Με τη Σελήνη κυρίαρχη στο χάρτη του στο Μεσουράνημα η βασιλική οικογένεια έχει πολύ ισχυρή επίδραση ως «σύστημα» πάνω στην ατομικότητα του. Η μητέρα βασίλισσα που κυβερνά τα πάντα είναι ο ένας τρόπος που έχει να λύνει τα θέματα του. Ο άλλος τρόπος είναι ο Κρόνος του στην Παρθένο. Ο θεσμικός ρόλος του ακολούθου στον οποίο έχει υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι ο άνθρωπος που προβάλλεται θεσμικά όπως η Νταϊάνα, αλλά εκείνος που έχει θεσμικά ένα δευτερεύοντα ρόλο πάντα πίσω από τους πρωταγωνιστές.

Ο χαρακτήρας που είχε αποδώσει το περιβάλλον στον Κάρολο ήταν ένας Ήλιος στο Σκορπιό. Ο άνθρωπος που δε μιλούσε, δε φαινόταν, δεν υπήρχε. Έκανε αρκετές γκάφες (σύνοδος με το Χείρωνα), που εξέθεταν την οικογένεια (χιαστί με τη Σελήνη) και μέσα από αυτές κυρίως διαγραφόταν το προσωπικό του προφίλ.

Στην πορεία ωστόσο ο Κάρολος χρησιμοποίησε τη δύναμη του Ήλιου για ατομικοποιηθεί διαφορετικά. Ερωτεύτηκε την Καμίλα (Ήλιος στην ακμή του 5ου) και κράτησε μυστική τη σχέση του από τους πάντες (Ήλιος στο Σκορπιό) διατηρώντας έτσι ένα μέρος της ζωής του μόνο για τον εαυτό του. Στην πορεία αυτή αγνόησε τη μητέρα του προκαλώντας της κάποια δυσαρέσκεια χωρίς όμως να συγκρουστεί ευθέως μαζί της (χιαστί με τη Σελήνη), ενώ χρησιμοποίησε και τη δύναμη του Ουρανού στον Καρκίνο, ανατρέποντας το συλλογικό πρότυπο (σύνοδος με ακμή 12ου) του καλού οικογενειάρχη. Ο Άρης στον 5ο από κακεργέτης μετατράπηκε σε διέξοδος διαφυγής για την προσωπική του έκφραση μέσω του έρωτα.

Οι ίδιες όψεις, οι ίδιες θέσεις. Το μόνο που αλλάζει είναι η επικέντρωση. Και ανάλογα με το πλαίσιο αναφοράς που χρησιμοποιούμε κάποιοι πλανήτες από κακεργέτες γίνονται υποστηρικτικοί. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα της ανάλυσης στο στάδιο της «Μεταμόρφωσης».Κι αυτό που διαπιστώσαμε από τα παραδείγματα της Λαίδης Νταϊάνα και του Πρίγκιπα Κάρολου είναι πώς μπορούμε τον ίδιο χάρη με τις ίδιες όψεις να τον ερμηνεύσουμε διαφορετικά, ανάλογα με το επίπεδο που επιλέγουμε ως πλαίσιο αναφοράς για την ερμηνεία μας.

Ας δούμε όμως τώρα πώς μπορούμε γενικότερα να ερμηνεύσουμε τους πλανήτες στα συστήματα αναφοράς συνοψίζοντας σε κάποια σημεία πράγματα που έχουμε ήδη πει ή επεκτείνοντας σε κάποιες άλλες περιπτώσεις. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν έχουμε αναφερθεί ακόμα πάντως στο τέταρτο επίπεδο αναφοράς, γι ‘αυτό και οι ερμηνείες σε αυτή τη δημοσίευση θα περιοριστούν ως το τρίτο επίπεδο. Οι ερμηνείες των πλανητών για το τέταρτο επίπεδο θα περιγραφούν στην παρουσίαση του που θα γίνει σε επόμενη δημοσίευση.

Ξεκινώντας με το βιολογικό επίπεδο λοιπόν, ας θυμηθούμε ότι οι πλανήτες που θεωρήσαμε ως σημαντικούς σε αυτό το πλαίσιο αναφοράς ήταν οι επτά παραδοσιακοί πλανήτες, από τον Ήλιο και τη Σελήνη ως το Δία και τον Κρόνο. Από βιολογικής πλευράς ας θυμίσουμε ότι ο Ρουντίαρ πιστεύει ότι η βιολογική ενέργεια του Ήλιου (το ενεργειακό του σώμα ας πούμε) δε φτάνει στους εξωκρόνιους πλανήτες. Αναφέρει ως ένδειξη γι’ αυτό ότι ο ηλιακός άνεμος έχει μετρηθεί από τους επιστήμονες ότι δεν ξεπερνά την τροχιά του Κρόνου.

Στο επίπεδο αυτό λοιπόν, ο Ήλιος εκφράζει έννοιες όπως ο βιολογικός πατέρας, η ανδρική γονιμότητα και η ζωτικότητα. Είναι ο αρχηγός της φυλής, ο γόνιμος αλλά και με αυτοπεποίθηση βασιλιάς, που προέρχεται συνήθως από τις τάξεις των πολεμιστών (Άρης).

Η Σελήνη εκφράζει τη βιολογική μητέρα, τη γυναικεία γονιμότητα και τους κύκλους της έμμηνου ρύσης. Εκφράζει τη δύναμη της τροφού, αλλά και την τροποποιητική δύναμη των υλικών (οι γυναίκες ήταν οι πρωτόγονες τεχνίτριες)

Ο Ερμής δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε αυτό το σύστημα, εκφράζοντας κυρίως πρωτόγονες συναλλαγές, ενώ η Αφροδίτη εκφράζει τη θηλυκότητα και τη σεξουαλική έλξη. Άρης και Αφροδίτη εκφράζουν τη νεότητα που από ανδρικής πλευράς είναι σε ένταση και από γυναικείας σε ναρκισσισμό.

Ο Δίας και ο Κρόνος εκφράζονται σε δευτερεύοντες ρόλους είτε ως μάγοι της φυλής ή σαν το συμβούλιο των γερόντων. Περιορίζουν τον αρχηγό, αλλά δεν τον επισκιάζουν.

Στο κοινωνικό επίπεδο οι σημασίες των πλανητών αλλάζουν ως εξής:

Ο Κρόνος μετατρέπεται στον απόλυτο άρχοντα του κόσμου. Είναι πατέρας, ο αρχηγός της οικογένειας, ο γέρος βασιλιάς (καθώς σημασία πλέον για τη διοίκηση έχει η σοφία και όχι η δύναμη), το κατεστημένο της διοίκησης. Δίας και Κρόνος (ιερατείο και διοίκηση) κυβερνούν χέρι – χέρι, ενώ ο ρόλος του Ήλιου βασιλιά συνήθως είναι δευτερεύων, καθώς αναδεικνύεται μέσα από τις τάξεις του συστήματος. Ο Άρης περιορίζεται στο δεύτερο ρόλο του στρατιώτη και οι ανταρσίες του καταπνίγονται χωρίς δισταγμό.

Η Σελήνη είναι το αντιστάθμισμα των απλών ανθρώπων στην εξουσία του κράτους. Είτε μέσα από μυστηριακές λατρείες, που συνήθως έχουν να κάνουν με τις γυναίκες που μπαίνουν σε δεύτερο πλάνο στην κοινωνική δράση, είτε μέσω της θρησκείας, η Σελήνη δημιουργεί τα «καταφύγια» των ανθρώπων για να προστατευτούν από την καταλυτική δύναμη του κράτους επάνω τους. Βρισκόμαστε την περίοδο που στα μεγάλα αυτοκρατορικά κράτη η κρατική δομή και οι μαζικές θρησκείες είναι αυτές που κυβερνούν συνήθως την πορεία τους.

Ειδικότερα για τον Ήλιο αξίζει να πούμε ότι αντί για την ατομική μας εικόνα ο Ήλιος συμβολίζει το «πρόσωπο». Ως «πρόσωπο» μπορούμε να φανταστούμε μία ελαστική μάσκα με διάφορες ιδιότητες που μας αποδίδουν οι γύρω μας ως δήθεν ταυτότητα (ο Γιώργος είναι καλό παιδί, είναι καλός μαθητής). Αυτή είναι η ταυτότητα που μας εντυπώνει η ανατροφή μας όμως κι όχι ο πραγματικός μας εαυτός. Παρόλα αυτά για πολλά χρόνια νομίζουμε ότι είναι ο εαυτός μας.

Ο Ερμής στο επίπεδο αυτό έχει να κάνει με το εμπόριο και τις συναλλαγές, τους γραφείς και τα πρώτα σπέρματα μελέτης της επιστήμης. Είναι καθαρά βοηθητικός όμως, υποστηρίζοντας τις λειτουργίες του Δία και του Κρόνου.

Οι εξωκρόνιοι πλανήτες στο επίπεδο αυτό λειτουργούν μόνο συλλογικά. Επηρεάζουν έννοιες όπως η παιδεία, η μόδα, η κοινή γνώμη. Δε λειτουργούν σε ατομικό επίπεδο.

Στο ατομικό επίπεδο οι σημασίες των πλανητών (σταχυολογώντας και πάλι) είναι οι εξής:

Ο Ήλιος δίνει την επιθυμία του ατόμου να ξεχωρίσει, να φτιάξει τη δική του ομάδα στην οποία θα είναι αρχηγός – βασιλιάς, το δικό του κόσμο. Το άτομο ψάχνεται ποιος είναι και προσπαθεί να ξεφύγει από τις ιδιότητες που του έχουν αποδώσει οι άλλοι.

Η Σελήνη δίνει τις επιθυμίες των άλλων, τον παράγοντα που ο Ήλιος προτιμά να αγνοεί επειδή δεν το καταλαβαίνει. Είναι το υποσυνείδητο και οι απωθήσεις. Η οικογένεια που πάει να «χειριστεί» συναισθηματικά την ανεξαρτησία του νέου παιδιού.

Ο Ερμής αλλάζει ρόλο και γίνεται βοηθητικός πλανήτης του Ήλιου και τον βοηθά στην έκφραση της ταυτότητας του. Για παράδειγμα του επιτρέπει να διαβάζει για να ανοίξει τους δικούς του ορίζοντες κι όχι για να εκτελέσει κάποια λειτουργία στα πλαίσια κάποιου καθήκοντος.

Ο Άρης μετατρέπεται σε κινητήρια δύναμη του αυτεξούσιου κι από κακεργέτης μετατρέπεται σε ευεργέτη, γιατί υποστηρίζει την επίτευξη της προσωπικής ανεξαρτησίας. Η περιορίζεται σε δεύτερο ρόλο καθώς δε λειτουργεί τόσο συνεκτικά, όσο ως μέσο για να εκφράσει το άτομο προσωπικό του σύστημα αξιών. Το σύστημα αξιών αυτό λειτουργεί επίσης επιβοηθητικά στην επίτευξη ανεξαρτησίας (έχει σημασία τι θεωρώ εγώ καλό και κακό πλέον κι όχι τι μου έχουν πει οι άλλοι).

Ο Δίας από δάσκαλο και τροφοδότη της γνώσης μετατρέπεται σε ατομική εύνοια και τύχη. Δείχνει τις ευκαιρίες προσωπικής διάκρισης, αλλά και το ατομικό κύρος και την αναγνώριση για τις προσωπικές επιτυχίες. Λειτουργεί ως ηθικό που διευκολύνει την ατομική εξέλιξη.

Ο Κρόνος είναι η εξωτερική όψη της ζωής που το άτομο πρέπει να αντιμετωπίσει. Είναι τα εμπόδια του περιβάλλοντος που πρέπει να υπερνικήσει. Εξαιτίας της σημασίας του αυτής ο Κρόνος θεωρείται εδώ κακεργέτης.

Οι εξωκρόνιοι πλανήτες δεν εκφράζονται ατομικά, αλλά κεντρίζουν την έκφραση του ατομικού Ήλιου. Τυχόν όψεις με τον Ήλιο τον χρωματίζουν με ιδιότητες των πλανητών, και τον παροτρύνουν να διεκδικήσει την ατομικότητα του μέσω αυτών των ιδιοτήτων.

Για παράδειγμα ο Ουρανός εκφράζει τον αντικομφορμισμό και την ανυπακοή, μέσα από τις οποίες πολλοί νέοι άνθρωποι προσπαθούν να επανακαθορίσουν τον εαυτό τους.

Ο Ποσειδώνας εκφράζει μία αίσθηση πιο εσωτερικής μοναδικότητας στα άτομα που είναι πιο εσωστρεφή και που ενώ εξωτερικά δείχνουν αλλοτριωμένα, εσωτερικά δημιουργούν ένα ονειρικό κόσμο, μέσα στον οποίο είναι όντως μοναδικά (αυτός ο κόσμος είναι δικός τους και τον κάνουν ότι θέλουν). Με τον Ποσειδώνα το άτομο τείνει να πιστεύει ότι έχει ειδικά χαρίσματα που το ξεχωρίζουν από τους άλλους.

Ο Πλούτωνας εκφράζει μία αίσθηση μοναδικότητας που προκύπτει από τη διαχείριση της δύναμης. Το άτομο θεωρεί ότι η κατάκτηση δύναμης είναι ο μόνος τρόπος να βγει από το σωρό και να ξεχωρίσει. Το ξεπέρασμα του Κρόνου εδώ γίνεται με την κατάργηση της ηθικής. Αυτό που έχει σημασία είναι η απόκτηση δύναμης κι όχι ο τρόπος που θα το καταφέρει κανείς αυτό. Οι ιδιότητες αυτές χρωματίζουν τον ατομικό Ήλιο και του προσδίδουν πλουτώνιες ιδιότητες.

Αυτές είναι συνοπτικά οι ερμηνείες των πλανητών στα τρία συστήματα αναφοράς που έχουμε εξετάσει ως τώρα. Σε επόμενη δημοσίευση θα εξετάσουμε και το τέταρτο επίπεδο αναφοράς και θα δούμε πώς αλλάζουν οι σημασίες των πλανητών και σε αυτό το επίπεδο.

Πρώτη δημοσίευση, Astrology.gr, 2011

Δείτε επίσης:

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology
Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το βιολογικό και το πολιτισμικό επίπεδο

 

Posted in Άρθρα | Tagged , , | 1 σχόλιο

Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology – Το βιολογικό και το πολιτισμικό επίπεδο

Όπως είδαμε στην προηγούμενη δημοσίευση μας για την Transpersonal Astrology το πλαίσιο αναφοράς (επίπεδο ή πολιτιστικό πλαίσιο) είναι το βασικό νέο στοιχείο που εισάγει αυτή η θεώρηση στην αστρολογική ερμηνεία. Με βάση αυτό το ζητούμενο μίας αστρολογικής ερμηνείας δεν ξεκινάει πλέον απευθείας με την ερμηνεία του χάρτη, αλλά πρώτα πρέπει να αποφασίσουμε σε ποιο πλαίσιο θα εντάξουμε τον αναλυόμενο, πριν ξεκινήσουμε την ερμηνεία. Κι αυτό, γιατί, ανάλογα με το πλαίσιο μπορεί να διαφοροποιείται η σημασία ή η βαρύτητα των επιμέρους πλανητών.

Έτσι στο βιολογικό επίπεδο για παράδειγμα έχουμε να κάνουμε με ένα άνθρωπο που είναι επικεντρωμένος κατά κύριο λόγο στην επιβίωση. Από πολιτιστικής πλευράς μιλάμε για κοινωνίες με χαμηλό βαθμό οργάνωσης, προσανατολισμένες κυρίως στην επιβίωση. Ο Δίας και ο Κρόνος συμβολικά σε αυτές τις κοινωνίες δεν έχουν εκδηλωθεί πλήρως. Η κοινωνία των ανθρώπων μοιάζει λίγο με μία φυλή Ινδιάνων. Ο Δίας συμβολίζεται από τον Μάγο και ο Κρόνος από το Συμβούλιο των Γερόντων. Οι πλανήτες δείχνουν μία μεγάλη συγγένεια με τις γνωστές μας κυριαρχίες και εξάρσεις.

Ο Δίας για παράδειγμα στην παραδοσιακή μορφή του Μάγου έχει μεγάλη συνάφεια με τον Καρκίνο. Στις πρωτόγονες φυλές η γνώση μεταδιδόταν κληρονομικά. Δεν υπήρχε γραφή και η Μνήμη ήταν ο βασικός παράγοντας της Γνώσης. Στη νεαρή μορφή τους κάποιες μορφές Μάγων θυμίζουν πάντως και Αναζήτηση μέσω ταξιδιών (Τοξότης) όπως η φιγούρα του Μπίλμπο Μπάγκινς στον άρχοντα των δαχτυλιδιών.

Στις πρωτόγονες κοινωνίες αυτές όμως καλώς ή κακώς οι κυρίαρχες μορφές είναι αυτές που εκπροσωπούνται από τους εσωτερικούς πλανήτες, από τον Ήλιο μέχρι τον Άρη. Η γονιμότητα του άνδρα και η δημιουργία οικογένειας (Ήλιος/Λέων), η ικανότητα του πολεμιστή (Άρης/Κριός), η ηγεσία (Ήλιος/Κριός), η αυτοσυγκράτηση του πολεμιστή (Άρης/Αιγόκερως) είναι τα κυριότερα ανδρικά στοιχεία αναφοράς, ενώ για τις γυναίκες η θηλυκότητα (Αφροδίτη/Ταύρος), η συναισθηματική ασφάλεια (Σελήνη/Καρκίνος), η δυνατότητα θρέψης του παιδιού (Σελήνη/Ταύρος) και η καλλιτεχνική έκφραση (Αφροδίτη/Ιχθύς) είναι τα κυριότερα στοιχεία που επηρεάζουν.

Ο θάνατος των ανθρώπων σπανίως έρχεται μέσω γήρανσης (Κρόνος). Συνήθως έρχεται μέσω ατυχήματος ή πολεμικής ενέργειας (Άρης), ενώ τις δύσκολες στιγμές, παρά τους περιορισμούς του συμβουλίου των γερόντων και του Μάγου της Φυλής, ο Αρχηγός της Φυλής (που συνήθως είναι σε νεαρή ηλικία ο ικανότερος πολεμιστής) είναι αυτός που αναλαμβάνει το βάρος των αποφάσεων.

Στο βιολογικό επίπεδο οι πλανήτες εκτός του Κρόνου δε θεωρείται ότι εκδηλώνονται, τουλάχιστον με τη συμβολική σημασία που τους δίνουμε σήμερα. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει μαζική δράση, αλλά μόνο δράση φυλής. Η Σελήνη θα λέγαμε ότι καλύπτει πλήρως τις όποιες μαζικές δραστηριότητες της Φυλής κι εκεί ο συμβολισμός σταματάει.

Σύνορα συγκεκριμένα στο κράτος επίσης δεν υπάρχουν, ούτε εξειδίκευση εργασίας, χαρακτηριστικά του Κρόνου, ενώ και η εκπαίδευση είναι στα σπάργανα, χαρακτηριστικό του Δία. Ο Ερμής δραστηριοποιείται σε πρωτόγονο επίπεδο μέσα από ένα πρωτόγονο εμπόριο και ίσως την ικανότητα κατασκευής εργαλείων, αλλά ο ρόλος του συμβολικά είναι αρκετά περιορισμένος.

Με βάση τα παραπάνω ένα ωροσκόπιο που αναλύεται σε αυτά τα βιολογικά πλαίσια είναι σημαντικό να λαμβάνει υπόψη του αυτές τις παραμέτρους.

Πάμε όμως να εξετάσουμε και το επόμενο επίπεδο που είναι το πολιτισμικό. Όπως λέει και το όνομα του το πλαίσιο αυτό είναι εκείνο στο οποίο η έμφαση μεταφέρεται από τις βιολογικές λειτουργίες ( και την επιβίωση ) στην οργάνωση και τη λειτουργία της κοινωνίας και την έκφραση του πολιτισμού. Ιστορικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνιστά τη μετάβαση από τα μικρά προσωποπαγή βασίλεια της αρχαιότητας στα μεγάλα κρατικά μορφώματα, τις αυτοκρατορίες.

Στα μεγάλα  αυτά κράτη, η προσωπικότητα του ηγέτη, αν και σημαντική, δεν είναι η σημαντικότερη. Η κρατική διοίκηση έχει τη δική της δύναμη, που διασφαλίζει τη συνέχεια του κράτους, ακόμη κι αν στην κορυφή υπάρχουν ανίκανοι βασιλιάδες. Ο Κρόνος συμβολικά είναι πανίσχυρος ορίζοντας νόμους και υπερασπίζοντας τα εξωτερικά σύνορα. Ο Άρης από πρωταγωνιστής στη φυλετική οργάνωση, πέφτει σε δεύτερη μοίρα, ισχυρός μεν, αλλά από τη θέση του στρατιώτη που υπηρετεί διαταγές.

Σημαντική επίδραση στις κοινωνίες αυτές έχει και ο Δίας. Το κράτος για να έχει συνοχή, χρειάζεται εκτός από σταθερά σύνορα και μία συνεκτική ιδεολογία. Στις αυτοκρατορίες του παρελθόντος αυτή ήταν συνήθως η θρησκεία. Σε ανάλογα σημερινά παραδείγματα είναι η ιδεολογία ( δημοκρατία, σοσιαλισμός, καπιταλισμός,  κλπ ). Δίας και Κρόνος λειτουργούν χέρι χέρι στηρίζοντας ο ένας τον άλλο για τη διαιώνιση του κρατικού μορφώματος.

Η μετάβαση από το βιολογικό στο πολιτιστικό επίπεδο δεν ήταν αναίμακτη. Ούτε απότομη. Όπως και στην περίπτωση της μετάβασης από το πολιτιστικό επίπεδο στο ατομικό, που θα δούμε σε επόμενο άρθρο, έτσι κι εδώ υπήρξαν ανταγωνισμοί εκατοντάδων χρόνων ανάμεσα σε κράτη που εκπροσωπούσαν την παλιά φυλετική δομή και τα νέα εκτενή μορφώματα. Οι Περσικοί Πόλεμοι δεν ήταν παρά ένα τέτοιο παράδειγμα, όπου οι Ελληνικές Πόλεις Κράτη στην ουσία εκπροσωπούσαν την παλιά φυλετική δομή και η Περσική Αυτοκρατορία τα νέα μορφώματα. Αν και έχουμε εξιδανικεύσει τον Ηρωισμό των Αρχαίων Ελλήνων, αυτός στην πράξη δεν ήταν παρά μία απέλπιδα προσπάθεια του παλιού συστήματος των Ηρώων Πολεμιστών (Άρης) να αντισταθούν στο μοιραίο.

Ίδια παραδείγματα υπήρξαν και σε άλλα «σύνορα». Στην Αγγλία και τη Γαλατία οι ρωμαϊκές ορθές κατέπνιξαν πλήθος φυλών με Ήρωες Βασιλιάδες. Στις Τευτονικές Χώρες τα μεσαιωνικά Βασίλεια κατέπνιξαν επίσης πλήθος Φυλών που στηρίζονταν στην προσωποπαγή διοίκηση. Το παράδειγμα του Αττίλα είναι ίσως χαρακτηριστικό. Η οργάνωση του ρωμαϊκού κράτους έστω και στα τελευταία του στάθηκε πολύ πιο ικανή από τη χαρισματική προσωπικότητα ενός στρατηλάτη.

Ακόμη και μεγάλοι ηγέτες όπως ο Μέγας Αλέξανδρος κατάλαβαν ότι χωρίς δομή, η νέα Εποχή δε θα μπορούσε να προχωρήσει. Προχώρησαν σε στελέχωση διοίκησης, αφομοίωση των ντόπιων, επιγαμίες. Δημιούργησαν όπως ο Οκταβιανός Αύγουστος μία κοινή θρησκεία. Οι Έλληνες των Πόλεων Κρατών δεν μπόρεσαν βέβαια ποτέ να βγουν από τη λογική του τοπικιστικού κράτους (ακόμη και σήμερα δεν μπορούν). Το μακεδονικό βασίλειο όμως που είχε ήδη μία ισχυρή κρατική διοίκηση (αυτό που μετά θα ονομαζόταν Αυλή) μπορούσε.

Στα νεότερα χρόνια κάποια υπολείμματα αυτής της σύγκρουσης εμφανίστηκαν στους πόλεμοι των Ινδιάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τους πολέμους των Ζουλού στην Αφρική. Στα παραδείγματα αυτά φαίνεται ανάγλυφα η «ματαιότητα» του προσωπικού ηρωισμού απέναντι στις ορδές των στρατιωτών ή την απολυτότητα της βιομηχανικής παραγωγής όπλων.

Σε ατομικό επίπεδο οι άνθρωποι έμαθαν να «υπακούουν». Κρόνος και Σελήνη είναι κατά το Rudhyar τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του πλαισίου. Οι άνθρωποι λειτουργούν κατά βάση στον άξονα 4/10 κάνοντας αυτό που «πρέπει». Βασικό ζητούμενο του ατόμου η ασφάλεια απέναντι στο γιγάντιο κράτος. Γέννημα αυτής της λογικής ήταν ο «απόμακρος» και «αυστηρός» Θεός. Ο Θεός που δεν μπορούσαμε να τον προσεγγίσουμε ή να τον εξευμενίσουμε πλέον με τις θυσίες. Είχε απόλυτη εξουσία επάνω μας και ήμασταν στο έλεος του.

Στο πλαίσιο αναφοράς αυτό οι πλανήτες λειτουργούν μέχρι και τον Κρόνο. Το ποιοι πλανήτες είναι καλοί ή κακοί ορίζεται από τη σκοπιμότητα της διαιώνισης του κράτους και της κοινωνίας. Όσοι συμβάλλουν στην κοινωνική πρόοδο και συνοχή, θεωρούνται καλοί πλανήτες. Όσοι είναι αντιδραστικοί, περιέρχονται σε πτώση. Για παράδειγμα ο Άρης θεωρείται σε έξαρση στον Αιγόκερω, παρότι το ζώδιο αυτό «φυλακίζει» την ενέργεια του. Υπηρετεί το κράτος κι αυτό είναι αρκετό.

Στη λογική του πλαισίου αυτού επίσης η Αστρολογία θεωρείται ότι δουλεύει 100%. Όλα είναι προβλεπόμενα και ελεγχόμενα (Κρόνος) από νόμους και κανόνες. Οι επιστήμονες (Δίας) βρίσκουν συστήματα που δικαιολογούν την τάξη και την ιεραρχία. Το Σύμπαν ζωγραφίζεται κι αυτό «με τάξη» για να ταιριάζει στο πρότυπο που θέλουμε να δώσουμε στους ανθρώπους. Για όλα υπάρχει ένα «σύστημα» και «κενά» ή παρεκτροπές δεν επιτρέπονται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι πόλεμοι των αιρέσεων. Διαφορετικές ερμηνείες δεν είναι δεκτές.

Αν και στην εποχή μας θεωρείται καταπιεστικό αυτό το σύστημα, η αλήθεια είναι ότι είναι αυτό που εξασφάλισε την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Η συλλογή τεράστιων πόρων από τα βιομηχανικά κράτη, η εξειδίκευση της εργασίας, η πρόοδος της επιστήμης (της δομημένης επιστήμης) ήταν όλα γνωρίσματα αυτής της περιόδου. Αν δεν υπήρχε αυτή, θα κατοικούσαμε ακόμη σε σκηνές και θα πολεμούσαμε με σπαθιά. Ίσως να ήταν πιο ρομαντικά, αλλά οι αρρώστιες ακόμη θα μας θερίζανε.

Σε σχέση με το βιολογικό επίπεδο, στο επίπεδο αυτό αποδίδεται έμφαση στην επίδραση της Σελήνης. Δείχνει πιο ισχυρή από τον Ήλιο και συμβολικά και ιστορικά. Δεν είναι τυχαίο που οι ανατολικές θρησκείες (πιο σεληνιακές) βρήκαν εύφορο έδαφος στα νέα κρατικά μορφώματα. Όταν ο άνθρωπος νιώθει αδύναμος να επιβιώσει μόνος του (Ήλιος και Άρης αδύναμοι) προσπαθεί να πάει με το ρεύμα (Σελήνη) για να κρυφτεί ή να προστατευτεί.

Όσοι υπήρξαν μεγάλοι ηγέτες στην αρχαιότητα αναγκάστηκαν στο μεταίχμιο της εποχής να υπηρετήσουν το Κράτος. Το παράδειγμα του αρχείου κόσμου είναι σαφές. Οι μεγαλύτεροι ηγέτες υπήρξαν οι Έλληνες διάδοχοι του Αλεξάνδρου και οι Ρωμαίοι Στρατηγοί. Υπηρέτησαν όμως τις Αυτοκρατορίες τους, δεν τους αντιστάθηκαν. Όσοι αντιστάθηκαν, εξαφανίστηκαν από την ιστορία ή έμειναν ως Ρομαντικοί. Όσοι από το προηγούμενο σύστημα ενσωματώνονται στο νέο επιβιώνουν. Οι υπόλοιποι τίθενται στο περιθώριο.

Έτσι και στη σημερινή εποχή το πολιτιστικό επίπεδο δείχνει να είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Τα μέσα που υπάρχουν για να διοικείται ή να επηρεάζεται ο κόσμος είναι τεράστια. Ωστόσο, όπως και στην Αρχαιότητα, το σύστημα που φεύγει δείχνει το μέγιστο των δυνατοτήτων του ακριβώς λίγο πριν φύγει. Στην προσπάθεια του να αντισταθεί στην αλλαγή. Στην πορεία όμως δεν καταφέρνει τίποτα άλλο παρά να εξυπηρετήσει καλύτερα την αλλαγή. Έτσι τα ίδια μέσα που υπάρχουν σήμερα για τη διοίκηση του κόσμου, τα ίδια χρησιμοποιούνται και για την ανατροπή του (π.χ. η τηλεόραση ή το internet).

Στο επόμενο άρθρο θα δούμε περισσότερα γι’ αυτή τη σημερινή σύγκρουση και θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε και ένα δυο χάρτες για να δούμε τη χρησιμότητα της Transpersonal θέασης.

Πρώτη δημοσίευση Astrology.gr , 2011

Δείτε επίσης: Εισαγωγή στην Transpersonal Astrology

 

Posted in Άρθρα | Tagged , , | 5 Σχόλια