Μερικές κοσμολογικές ερωτήσεις για τους αναζητητές:

Μερικές κοσμολογικές ερωτήσεις για τους αναζητητές:

  1. Πού πάει το ηλεκτρόνιο, όταν κατά την κβαντική φυσική δεν είναι παρατηρήσιμο;
  2. Πώς μπορεί το ηλεκτρόνιο να βρίσκεται σε δύο μέρη ταυτόχρονα; Άρα παραβιάζει το δεδομένο του χωροχρόνου;
  3. Γιατί «κλειδώνει» στο χώρο των 3 διαστάσεων μόνο όταν παρατηρείται;

Αυτά μπορεί να είναι ενδείξεις αναζήτησης της έννοιας που ονομάζουμε αστρικό πεδίο.

Την ίδια στιγμή:

  1. Τι σημαίνει κοσμολογικά το ότι το φωτόνιο διεγείρει το ηλεκτρόνιο και το κάνει να εκπέμπει κυματική ενέργεια;
  2. Τι σημαίνει κοσμολογικά το ότι το φωτόνιο ταξιδεύει στο κενό διάστημα, ενώ το ηλεκτρόνιο δεν μπορεί να ξεφύγει από την αύρα της ύλης;
  3. Γιατί η ραδιενέργεια θεωρείται νέα μορφή ενέργειας στον εσωτερισμό σε σχέση με τον ηλεκτρομαγνητισμό; Μήπως σχετίζεται με το ότι επιδρά στον ατομικό πυρήνα χωρίς να περνάει από το ενδιάμεσο των ηλεκτρονίων;

Αυτά μπορεί να είναι ενδείξεις αναζήτησης της έννοιας που ονομάζουμε νοητικό πεδίο και της αλληλεπίδρασης του με τον αστρικό και τον φυσικό κόσμο.

Advertisements
Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Οι ασθένειες και το Κάρμα των 7 Ακτίνων

Οι ασθένειες και το Κάρμα των 7 Ακτίνων

Είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση ότι οι τύποι των Ακτίνων μπορεί να συσχετίζονται με κάποιο ιδιάζοντα τρόπο με διάφορα είδη ασθενειών μέσα από συμπεριφορές και τάσεις που οδηγούν σε αυτές τις ασθένειες και εκφράζουν την αρνητική πλευρά της κάθε ακτίνας.

Έτσι η 1η ακτίνα μπορεί να οδηγεί στους περισσότερους καρκίνους λόγω της αυτολύπησης και της δραματοποίησης, η 2η ακτίνα σε καρδιακές παθήσεις λόγω της ιδιαίτερης έμφασης στις σχέσεις και της χαράς και λύπης που εναλάσσονται με ένταση, η 3η ακτίνα με σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες λόγω της τάσης «να δοκιμάσω τα πάντα», η 4η ακτίνα με νοητικές ασθένειες, λόγω των εσωτερικών συγκρούσεων στην προσπάθεια ένωσης του πάνω και του κάτω, η 5η ακτίνα με ασθένειες του μεταβολισμού και κάποιους καρκίνους λόγω της σχέσης της γενικά με την κατηγοριοποίηση και την εξειδίκευση, η 6η ακτίνα με ασθένειες του στομάχου και του σηκωτιού λόγω της σχέσης της με τον έντονο συναισθηματισμό και η 7η ακτίνα με κάποιες ασθένειες της καρδιάς και όγκους λόγω της ιδιοτέλειας που μπορεί να εμφανίζει στη χρήση της γνώσης.

Όπως συχνά απαντούμε όμως στα έργα του Θιβετανού αυτά που σε ένα κεφάλαιο περιγράφονται με έναν τρόπο, σε άλλο κεφάλαιο περιγράφονται με άλλον τρόπο κι αυτό γιατί πιθανόν εξετάζεται το θέμα από άλλη οπτική γωνία ή άλλο επίπεδο.

Έτσι σε άλλο σημείο της Εσωτέρας Θεραπευτικής ο Θιβετανός μας λέει ότι οι 7 ακτίνες ακόμη κι αν δεν τις «κατεβάσουμε» στον ανθρώπινο επίπεδο, αλλά τις δούμε σαν κοσμικές και συμπαντικές δυνάμεις, δυνάμεις αφάνταστα πιο εξελιγμένες βεβαίως από το δικό μας ανθρώπινο επίπεδο, ακόμα και τόσο εξελιγμένες λοιπόν, αυτές οι δυνάμεις ΔΕΝ είναι τέλειες. Δηλαδή ακόμα και αυτοί οι Θεοί εν εξελίξει όπως τους αναφέρει, επειδή ακριβώς είναι εν εξελίξει, δεν είναι ολοκληρωμένοι και συνεπώς εμφανίζουν και σαν ενέργειες τάσεις έλλειψης στην έκφραση τους που δημιουργούν κάποιου είδους Κάρμα σε κοσμικό και συμπαντικό επίπεδο. Έχουμε δηλαδή αυτό που ονομάζεται Αιτίες Κάρμα των 7 Ακτίνων

Λόγω αυτού του Κάρμα, οι 7 ακτίνες παρουσιάζουν τάσεις έκφρασης ασθενειών (όπου η ασθένεια εδώ μπορεί να ξεφύγει από τον ανθρώπινο επίπεδο και να είναι ασθένεια, πλανήτη ή και ηλιακού συστήματος ακόμα) που συσχετίζονται ακριβώς με τις ελλείψεις έκφρασης τους.

Πιο αναλυτικά:

Η 1η ακτίνα κοσμικά έχει την τάση να οδηγεί σε κρυσταλλοποίηση τις μορφές, σε ατροφία, «αφαίρεση» ενέργειας και εν τέλει στο θάνατο. Θα λέγαμε λοιπόν καταρχήν ότι η διαδικασία αυτού που ονομάζουμε φυσική γήρανση, δεν είναι καθόλου «φυσική» παρά το Κάρμα της 1ης Ακτίνας.

Η 2η ακτίνα αντιθέτως είναι αυτή που ζωοποιεί. Ζωοποιεί όμως χωρίς όριο, στοιβάζει ενέργειες, χωρίς τελειωμό και οδηγεί τελικά σε «ασφυξία» λόγω της πληθωρικότητας της. Έτσι μπορεί να συνδέεται με κάθε είδους ασθένεια που έχει να κάνει με υπερβολική ανάπτυξη, όπως για παράδειγμα η ανεξέλεγκτη κυταρρική ανάπτυξη (Καρκίνος).

Η 3η ακτίνα είναι μία ακτίνα που έχει σαν καρμική προδιάθεση να «ξοδεύεται» λόγω της γοητείας που της ασκεί η ύλη. Εξαιτίας της γοητείας αυτής η 3η ακτίνα επιθυμεί να δοκιμάζει τα πάντα, να πηγαίνει μία εδώ και μία εκεί, να μην αφήνει καμία εμπειρία να πηγαίνει χαμένη κι έτσι οδηγεί αναπόφευκτα σε εξάντληση ζωτικότητας. Επίσης οι διάφορες «εμπειρίες» μπορεί να έχουν αντίκτυπο και στον οργανισμό λόγω της δράσης και αντίδρασης που προκαλούν.

Η 4η ακτίνα είναι μία τραγική ακτίνα, από μία άποψη, καθώς αναζητά την ομορφιά και την ειρήνη, αλλά μια ζωή βρίσκεται σε πόλεμο. Εδώ έχουμε τον πνευματικό πολεμιστή, που πρέπει να κάνει συνεχώς επιλογές ανάμεσα στο υλικό και το πνευματικό. Η εμπλοκή σε «μάχες» μέσα στην λειτουργία του οργανισμού εξαντλεί κι εδώ τη ζωτικότητα και την κάνει εύκολο αντίπαλο διαφόρων επιδημιών.

Αν και έχουμε μάθει παραδοσιακά να συνδέουμε την χωριστικότητα με την 6η ακτίνα, η Εσωτέρα Θεραπευτική μας λέει ότι πριν η Χωριστικότητα φτάσει στο συναίσθημα μας έχει περάσει πρώτα από το μυαλό μας. Γι’ αυτό πραγματική πηγή της χωριστικότητας είναι η 5η ακτίνα κι αυτό καταρχήν με αγαθούς σκοπούς. Καθώς επικεντρώνεται και συγκεντρώνεται σε κάτι εξειδικευμένο για να το μελετήσει η 5η ακτίνα καρμικά απομονώνεται από όλα τα άλλα και αποχωρίζεται από το όλον. Αυτό δημιουργεί το κάρμα της χωριστικότητας κι όλες οι ασθένειες που σχετίζονται με αντικοινωνική στάση, μη επικοινωνία οργάνων μεταξύ τους, διχασμούς προσωπικότητας ή ακόμα και μη επικοινωνία των ημισφαιρίων μπορεί να συνδέονται με την 5η ακτίνα.

Η 6η ακτίνα συνδέεται ιδιαίτερα με την ανάγκη εκπλήρωσης της επιθυμίας. Ως τέτοια μπορεί να οδηγήσει σε βίαιη συμπεριφορά για να αποκτήσει κανείς το ποθούμενο, σε υπερβολική έμφαση στη σεξουαλική ανάγκη, σε επιφανειακές σχέσεις που βασίζονται στη φυσική ανάγκη και μόνο και σε κακή διαχείριση της φυσικής επαφής, εισάγοντας ακρότητες και αποκλίσεις. Σχέσεις, γάμοι, γεννήσεις, κλπ που γίνονται από βία ή με κάποιου είδους επιβολή μπορεί επίσης να ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και να γεννούν προβλήματα ως αποτέλεσμα τους.

Η 7η ακτίνα είναι υπεύθυνη να φέρει σε επαφή μεταξύ τους όλες τις μορφές ζωής, ώστε μέσω της όσμωσης να οδηγηθούν στο απώτατο μέλλον στην ένωση και την ομογενοποίηση μέσω σύμμιξης. Το γεγονός αυτό και μόνον όμως οδηγεί συχνά ως συνέπεια σε μεταφορά ασθενειών όπως για παράδειγμα όταν γίνονται μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από ήπειρο σε ήπειρο. Και μόνο που φέρνει δηλαδή σε επαφή αυτά που προηγουμένως ήταν χώρια, η 7η ακτίνα δημιουργεί χώρο μετάδοσης των ζωών από το ένα σύστημα στο άλλο, ζωές που μπορεί όμως να περιέχουν και ιούς, βακτήρια και άλλα.

Από τα παραπάνω συνάγουμε ότι το ζήτημα της μελέτης της σχέσης των Ακτίνων με τις Ασθένειες όχι μόνο του Ανθρώπου, αλλά ολόκληρων οργανισμών ή συστημάτων είναι αρκετά ευρύ, έχει αρκετές πλευρές και θέλει προσοχή, να μην επικεντρώνεται κανείς σε μία μόνο πλευρά και παραλείπει τις υπόλοιπες.

Posted in Άρθρα | Tagged | Σχολιάστε

Ασθένειες και Ζηλωτές

Ασθένειες και Ζηλωτές

Οι Ζηλωτές είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων κατά την Εσωτερική Φιλοσοφία. Διακρίνονται τόσο από το μέσο άνθρωπο, όσο και από τον υποψήφιο μαθητή.

Από το μέσο άνθρωπο διακρίνονται γιατί χρησιμοποιούν όπως κι εκείνος το ηλιακό πλέγμα και το αστρικό πεδίο, ως το βασικό εστιακό σημείο της συνείδησης τους, όμως αντίθετα από το μέσο άνθρωπο έχουν μετουσιώσει την επιθυμία σε αυτό που ονομάζουμε έφεση. Ενώ ο μέσος άνθρωπος δηλαδή διακατέχεται από διάφορες επιθυμίες, αυτές συνήθως συνδέονται με ανάγκες των κατώτερων κέντρων, όπως ασφάλεια, πλούτος, χρήμα, σεξ, εξουσία. Αντίθετα στο ζηλωτή η επιθυμία έχει μετουσιωθεί σε έφεση κι έχουμε εκεί τον άνθρωπο που αναζητά την εμπειρία και τη γνώση.

Είναι ενδιαφέρον ότι από πλευράς εσωτερισμού κάθε ενεργειακό κέντρο συμβολίζεται με ένα άνθος λωτού. Όταν τα ενεργειακά κέντρα είναι στραμμένα στα υλικά πράγματα, λέμε ότι τα πέταλα κοιτάζουν προς τα κάτω. Αντίθετα, όταν τα κέντρα αναζητούν κάτι ανώτερο, τότε λέμε ότι τα πέταλα κοιτάζουν προς τα πάνω. Στο ηλιακό πλέγμα λοιπόν μας λέει η Εσωτέρα Θεραπευτική, ότι τα πέταλα είναι στον άνθρωπο στραμμένα προς τα πάνω. Κι είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό, γιατί στο κατεξοχήν κέντρο που ευνοεί τη χωριστικότητα και τον εγωισμό έχουμε το μόνο κέντρο αυτή τη στιγμή στην πλειοψηφία της ανθρωπότητας που τα πέταλα είναι στραμμένα προς τα πάνω. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ακριβώς αυτό που γράψαμε πιο πάνω, τη δυνατότητα να μετουσιωθεί η επιθυμία σε έφεση.

Τι σημαίνει όμως έφεση; Έφεση είναι αυτό το κίνητρο που κινητοποιεί ένα σωρό ανθρώπους στον κόσμο για παράδειγμα να αναζητούν τη Γνώση. Ή να αναζητούν ιδιαίτερες και ανώτερες εμπειρίες. Βλέπουμε ανθρώπους να αφοσιώνονται σε ένα σκοπό να ανακαλύψουν τη γνώση ή να βρουν μία νέα επιστημονική ανακάλυψη ή να κατακτήσουν το Έβερεστ. Όλες αυτές δεν είναι απλές επιθυμίες για χρήμα, σεξ και αναγνώριση, είναι επιθυμίες μετουσιωμένες σε έφεση. Έφεση σημαίνει μπορεί κάποιος να παρατήσει δουλειά, οικογένεια, υποχρεώσεις και να τρέξει πίσω από το όνειρο του.

Δε σημαίνει βέβαια ότι αυτό είναι πάντα καλό. Συχνά κάνει ζημιές στο δρόμο αυτόν. Χαλάει οικογένειες, δείχνει να μη λογαριάζει συνέπειες στους άλλους, κλπ. Να πώς εισέρχεται στη μέση κι η χωριστικότητα. Όμως η έφεση είναι ένα πολύ σημαντικό κίνητρο για τον άνθρωπο να προοδεύει. Για σκεφτείτε να μην υπήρχε η έφεση. Δε θα είχαμε αφοσιωμένους επιστήμονες να μένουν τριάντα χρόνια στα υπόγεια για να βρουν ένα φάρμακο, δε θα είχαμε φτάσει ποτέ στη Σελήνη.

Το βασικό κίνητρο θα λέγαμε που κινείται όλη η ανθρωπότητα σήμερα και προοδεύει (ακόμη και το ότι μιλάμε συνεχώς για πρόοδο) είναι θέμα της έφεσης. Είναι μετουσιωμένη επιθυμία.

Η έφεση λοιπόν, ενώ από τη μία είναι καλή, γιατί απαγκιστρώνει τον άνθρωπο από τις ποταπές επιθυμίες. Από την άλλη όμως, η έφεση όπως είπαμε μπορεί να δημιουργήσει και προβλήματα. Ο έχων έφεση, δε σημαίνει ότι έχει και Γνώση και συχνά μπορεί να λειτουργεί σαν μαθητευόμενος μάγος. Για παράδειγμα η ανθρωπότητα σε αυτό το ρόλο φτιάχνει επιταχυντές σωματιδίων, χωρίς να γνωρίζει τι αποτέλεσμα θα έχει αυτό στο χωροχρόνο. Συχνά ο έχων έφεση «βουτάει» σε μία κατάσταση, μόνο για να δει εκ των υστέρων τα όρια και τα μέτρα της.

Οι ζηλωτές είναι λοιπόν οι άνθρωποι που έχουν έφεση. Είδαμε σε τι διαφέρουν από το μέσο άνθρωπο. Σε τι διαφέρουν όμως από τους υποψήφιους μαθητές; Διαφέρουν στο γεγονός ότι δεν έχουν αναπτύξει ακόμη το κέντρο της καρδιάς. Με λίγα λόγια τους ενδιαφέρει πάρα πολύ η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ανάπτυξη, όχι τόσο η ανάπτυξη του συνόλου. Συχνά προσπαθώντας να αναπτυχθούν οι ίδιοι, φαίνεται σα να ενστερνίζονται συλλογικούς σκοπούς και να μπαίνουν σε ομάδες, αλλά γρήγορα εμφανίζονται να διαφωνούν και να δημιουργούν διασπάσεις. Συχνά ο λόγος που γίνεται αυτό είναι ότι θεωρούν ότι οι ομάδες δεν τους δίνουν αρκετή γνώση. Δεν τους εκπαιδεύουν αρκετά γρήγορα.

Ένας λόγος επομένως που οι εσωτερικές ομάδες είναι πολυδιασπασμένες είναι γιατί σε αυτές υπάρχουν μέσα πολλοί ζηλωτές. Προσπαθώντας να αναπτυχθούν οι ίδιοι, μπορεί να αναλάβουν αποστολές για το κοινό καλό, όμως πάντα μέσα από την αποστολή τους θα περιμένουν να εισπράξουν κάτι σε προσωπικό επίπεδο, μία Γνώση, μία Εμπειρία. Κι αν δεν την εισπράξουν απογοητεύονται και στρέφονται σε άλλες κατευθύνσεις. Αποτέλεσμα να μην μπορεί κάποιος να τους εμπιστευτεί με σιγουριά μία αποστολή. Ποτέ δεν ξέρει κανείς εάν θα παρατήσουν ξαφνικά την αποστολή, για κάτι που τους κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον.

Αυτό είναι και η βασική τους διαφορά από τους υποψήφιους μαθητές. Οι μαθητές βάζουν την αποστολή πάνω από τον εαυτό τους, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι δε θα προοδεύσουν αρκετά ή όσο θα μπορούσαν. Ενώ οι ζηλωτές είναι αδύνατο να το δεχτούν αυτό και θεωρούν ότι η ομάδα τους καταπιέζει ή τους εκμεταλλεύεται.

Παρόλα αυτά οι ζηλωτές είναι πολύ σημαντικό που έχουν αυτή την έφεση, γιατί αυτό σημαίνει ότι είναι εκπαιδεύσιμοι. Ότι είναι ανοικτοί να ακούσουν, να δεχτούν διδασκαλία. Αυτό είναι πολύ βασικό, γιατί, φανταστείτε να αναζητούσαν μόνο υλικές απολαβές. Θα έλεγαν απλά όσον αφορά τα πνευματικά ζητήματα «αυτά είναι βλακείες» και θα έκλεινε εκεί η συζήτηση. Τώρα όμως, είναι ανοικτοί να ακούσουν, να δουν, να πειραματιστούν. Άρα είναι οι βασικοί συνοδοιπόροι των δασκάλων και των μαθητών τους που αναλαμβάνουν μικρότερο έργο διδασκαλίας.

Στους ζηλωτές λοιπόν συχνά απαντάται μία εποχή στη ζωή τους που θα πρέπει όπως λέμε να μεταφέρουν την ενέργεια από το ηλιακό πλέγμα στο κέντρο της καρδιάς. Από έφεση να προχωρήσουν σε δέσμευση και να αναλάβουν αποστολή. Αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο και απαντιέται συχνά σε κάποιες κρίσιμες αποφάσεις της ζωής τους. Για παράδειγμα, όταν μία γυναίκα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην καριέρα και τα παιδιά της είναι σε μία τέτοια κατάσταση. Ή ένας άντρας, που ήθελε πάντα να γίνει καλλιτέχνης, καλείται να διαλέξει, να παρατήσει τη δουλειά του, από την οποία συντηρεί γυναίκα και παιδιά ή να μείνει εκεί και να μη γίνει καλλιτέχνης.

Προσοχή, η επιλογή εδώ δεν πρέπει να γίνεται με σημάδια φόβου. Ο φόβος συνδέεται με κατώτερα κέντρα, δεν είναι θέμα του ζηλωτή, αλλά του μέσου ανθρώπου. Εδώ αναφερόμαστε σε ένα ζηλωτή, που δεν έχει φόβο να παρατήσει τη δουλειά του, απλά νοιάζεται και για άλλους ανθρώπους πέρα από αυτόν και αναρωτιέται τι συνέπειες θα έχει η απόφαση του σε αυτούς. Ή στους γονείς του που είναι άρρωστοι. Η επιλογή είναι μεταξύ φιλοδοξίας (ή αυτοπραγμάτωσης όπως τη λέμε κάπως πιο ωραιοποιημένα στην ψυχολογία) και συμπόνιας. Δεν είναι μεταξύ φιλοδοξίας και φόβου ή συμφέροντος.

Όταν έχουμε τέτοια διλήμματα και συγκρούσεις έχουμε μία κατάσταση στη ζωή του ζηλωτή που του δίνεται η δυνατότητα να γίνει υποψήφιος μαθητής. Που τον βάζει να διαλέξει, αν θα συνεχίσει να λειτουργεί με την έφεση του ηλιακού πλέγματος ή θα μεταφέρει τη συνείδηση του στο κέντρο της καρδιάς και στο νοιάξιμο για τους άλλους (επαναλαμβάνω όχι για λόγους φόβου όμως ή συμφέροντος).

Στις περιπτώσεις που έχει τέτοια διλήμματα λοιπόν ο ζηλωτής είναι που εμφανίζονται οι δικές του ασθένειες. Οι οποίες συνήθως έχουν να κάνουν με μία απότομη επίδραση στην καρδιά (συνήθως ανακοπή ή έμφραγμα). Η απότομη μεταφορά της ενέργειας από το ηλιακό πλέγμα στην καρδιά είναι σα να βάζει την καρδιά στην πρίζα και δεν αντέχεται εύκολα. Με λίγα λόγια οι ευθύνες είναι πάρα πολλές και δύσκολα αντέχονται. Αυτό συμβαίνει συνήθως στη μέση ηλικία του ζηλωτή, τότε που στην αστρολογία λέμε ότι πλησιάζει η αντιστροφή του Ουρανού. Το έμφραγμα άλλωστε έχει από ότι φαίνεται κάποια σχέση με ενέργεια Ουρανού. Άτομα που έχουν έντονη σχέση Ουρανού και Ήλιου ή Λέοντα στο χάρτη τους, δείχνουν να έχουν περάσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους από μία τέτοια κατάσταση. Ενίοτε όταν οι διελεύσεις ή το ηλιακό τόξο τους ενεργοποιεί κάποια σχετική γενέθλια θέση ή όψη.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η Εσωτέρα Θεραπευτική δεν μπαίνει σε τόσες λεπτομέρειες να μας πει με ποιες όψεις του Ουρανού κάποιος μπορεί να βρεθεί σε αυτή τη θέση. Αυτό είναι περισσότερο θέμα παρατήρησης των αστρολόγων. Μας λέει όμως ότι από τις πιο βασικές περιπτώσεις ασθένειας ή θανάτου του ζηλωτή είναι ακριβώς αυτή η περίπτωση της ενέργειας που μεταφέρεται στο κέντρο της καρδιάς λόγω κάποιας μεγάλης ευθύνης ή απόφασης που πρέπει να πάρει που πρέπει να θυσιάσει τη δική του προσωπική πρόοδο και έφεση για να υπηρετήσει κάποια ενίοτε καρμική κι άλλοτε συλλογική υποχρέωση.

Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό γι’ αυτούς τους ζηλωτές να κατανοούν ακριβώς όλη την παραπάνω διαδικασία που περιγράψαμε και να βοηθούνται στην διαδικασία μετατροπής της εστίασης, ώστε να μην φορτώνονται υπερβολικά.

Η εκτόνωση – γείωση της ενέργειας, η διατήρηση κάποιου προσωπικού χρόνου, ακόμα και μέσα στην άβυσσο των ευθυνών, λέει η σύγχρονη ψυχολογία είναι κρίσιμη για τη διαχείριση μίας τέτοιας κατάστασης.

Η μετάβαση της ενέργειας από το ηλιακό πλέγμα στην καρδιά πρέπει να γίνει σταδιακά, για να έχει σταθερότητα. Αλλιώς μπορεί να δημιουργήσει ένα σοκ που να έχει επιπτώσεις και στο φυσικό φορέα.

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Ασθένειες και Υποψήφιοι Μαθητές

Ασθένειες και Υποψήφιοι Μαθητές

Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την πνευματικότητα κι αρχίζουν να λειτουργούν με το κέντρο της καρδιάς αρχίζουν κι αντιμετωπίζουν κατά την Εσωτέρα Θεραπευτική κάποια είδη ασθένειας που είναι διαφορετικά και δεν υπάρχουν στο μέσο άνθρωπο που λειτουργεί εγωιστικά και με βάση τις προσωπικές του ανάγκες. Οι πηγές των προβλημάτων αυτών είναι αρκετές, μεταξύ αυτών όμως θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τις ακόλουθες:

– η έλλειψη ικανότητας του υποψήφιου μαθητή να ρυθμίσει επαρκώς την αγάπη που στέλνει προς τους άλλους. Άλλοτε γίνεται υπερβολικά αλτρουιστής κι άλλοτε προσπαθεί να φανεί λογικός, με την λογική του μέσου ανθρώπου και να μιλήσει στη λογική και την πρακτική σκέψη των άλλων. Στην ουσία άλλοτε μιλάει μέσα από την ψυχή του κι άλλοτε επιτρέπει να μιλήσει η προσωπικότητα. Αυτό δίνει αντιφατικά μηνύματα στους άλλους και απορρυθμίζει τις σχέσεις του. Ένας υποψήφιος μαθητής εξ’ αυτού του λόγου περνάει από πολύ περισσότερες καταστάσεις σχέσεων που διαρκούν λίγο και περνάνε από τη φάση του αρχικού ενθουσιασμού στη φάση της απογοήτευσης και της αίσθησης της προδοσίας. Αυτές οι συναισθηματικές αναστατώσεις συνήθως επηρεάζουν την καρδιά και δημιουργούν ανάλογες ασθένειες.

– η αδυναμία ανταπόκρισης του κόσμου που περιβάλλει τον μαθητή στις ενέργειες που διαμοιράζει. Είναι λογικό ότι ο υποψήφιος μαθητής είναι συνήθως η εξαίρεση στον κύκλο του κι έτσι συχνά οι γύρω του κινούνται σε ένα εύρος αντιδράσεων προς αυτόν που ξεκινάει από την ευμενή πρόθεση, πάει στην επιφύλαξη, την καχυποψία, την υπονόμευση ή την εμφανή εχθρότητα. Για το γεγονός αυτό στην πραγματικότητα δε φταίει ο υποψήφιος, αλλά το περιβάλλον του. Τα αποτελέσματα όμως μπορεί να πέφτουν σε αυτόν, καθώς διαταράσσονται οι σχέσεις του και νιώθει συναισθήματα μη αποδοχής και απομόνωσης. Όλα αυτά μπορεί και πάλι να επιβαρύνουν την υγεία της καρδιάς ή ακόμα και να προκαλέσουν ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος.

– οι καρμικές δεσμεύσεις του υποψήφιου μαθητή. Αυτές συχνά, παρά την προσπάθεια του να διαμοιράζει ενέργεια μέσα από την καρδιά του οδηγούν συχνά σε οπισθοχώρηση στη ζωή του και εσωτερικές συγκρούσεις και διλήμματα που επίσης μπορεί να επιβαρύνουν συναισθηματικά και το κέντρο της καρδιάς. Είναι πολύ δύσκολο για τον υποψήφιο μαθητή για παράδειγμα να κάνει στην άκρη καρμικές δεσμεύσεις με τα παιδιά ή τη σύντροφο του και συχνά πολύ υποψήφιοι μαθητές χάνουν την εστίαση τους λόγω αυτών των σχέσεων.

– οι δυσκολίες που προκύπτουν, ακόμα και όταν ο υποψήφιος μαθητής κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Δηλαδή τι είναι αυτό; Το να εκπέμπει σταθερά την ενέργεια της αγάπης, χωρίς να παρασύρεται σε προσωπικές σχέσεις. Κι αυτό ακόμα, μπορεί να παρεξηγηθεί ή να δημιουργήσει πρόβλημα στις σχέσεις του, καθώς ένας ζηλωτής για παράδειγμα που τον θαυμάζει μπορεί να εκλάβει την απροσωπία αυτή ως αλαζονεία, αίσθηση ανωτερότητας ή αδιαφορία. Αν για παράδειγμα ένας ζηλωτής σε ένα μάθημα ξεσπάσει σε κλάματα από μία προσωπική εμπειρία και ο υποψήφιος μαθητής, εκτελών εδώ χρέη συντονιστή, δε δείχνει να συγκινείται, οι άλλες ζηλωτές σκανδαλίζονται, θεωρώντας τον απαθή. Είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητός ένας υποψήφιος μαθητής από το περιβάλλον του, ακόμη κι όταν κάνει το σωστό, δηλαδή να αντιμετωπίζει μία κατάσταση με νοήμονα τρόπο στην αιτία της κι όχι να συγκινείται από τα αποτελέσματα της. Αυτή η έλλειψη κατανόησης μπορεί πάλι συχνά να κλονίσει την αποφασιστικότητα του υποψήφιου μαθητή να μείνει σταθερά πάνω στο δρόμο που επέλεξε και η απογοήτευση μπορεί να λειτουργήσει είτε ως άμεσο πρόβλημα υγείας, είτε να σταλάξει σιγά σιγά ως μόλυνση στην υγεία του.

Εν κατακλείδι οι υποψήφιοι μαθητές έχουν τα δικά τους προβλήματα που σχετίζονται με τον τρόπο που μεταφέρουν την εστίαση της ενέργειας από τις ατομικές ανάγκες και επιθυμίες στις ανάγκες του συνόλου και η προσπάθεια τους αυτή δε συνεπάγεται ούτε ξεπέρασμα της ασθένειας ούτε αποφυγή προβλημάτων υγείας. Απλά αλλάζει το είδος των προβλημάτων υγείας που τους επηρεάζουν.

(Σε ελεύθερη απόδοση νοήματος από την Εσωτέρα Θεραπευτική)

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Οι τρεις κατηγοριες των ασθενειών κατα την Εσωτερα Θεραπευτική

Οι τρεις κατηγορίες των ασθενειών κατα την Εσωτερα Θεραπευτική

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ασθενειών που επηρεάζουν το ανθρώπινο γένος σύμφωνα με την Εσωτερική Διδασκαλία. Από τον καιρό που ο άνθρωπος ήταν πιο κοντά στην κατάσταση του ζώου έχουμε ακόμη κληρονομήσει όλες εκείνες τις ασθένειες που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη και την σεξουαλική επαφή, τις μεταδοτικές ασθένειες θα λέγαμε ή ομαδικές ασθένειες όπως λέγονται στην Εσωτερική Θεραπευτική. Τον καιρό εκείνο στην κατάσταση του ζώου ο άνθρωπος δεν είχε περιορισμούς με ποιους συναναστρεφόταν σωματικά και επομένως δεν υπήρχε τρόπος περιορισμού της μετάδοσης κάποιας ασθένειας. Παρόμοια κατάσταση βλέπουμε σήμερα στα σχολεία όπου οι μεταδοτικές ασθένειες μεταδίδονται πάρα πολύ γρήγορα.

Για να σταματήσει αυτή η αρχική πηγή των ασθενειών λέγεται ότι εισήχθηκε στον άνθρωποι μία΄μεγαλύτερη επίγνωση όσον αφορά τη συναισθηματική του συνείδηση. Έτσι ο άνθρωπος άρχισε να έχει προτιμήσεις, να του αρέσει κάποιος και κάποιος άλλος όχι, να θέλει ένα σύντροφο ή ένα φίλο που έχει παρόμοιες τάσεις και τον οποίο να συμπαθεί και να αποκλείει άλλους τους οποίους δεν ένιωθε κοντά του. Οι κοινωνίες άρχισαν να είναι πιο οργανωμένες, να έχουν νόμους και κανόνες για τους γάμους και την επαφή μεταξύ των ανθρώπων και έτσι οι μεταδοτικές ασθένειες άρχισαν κατά κάποιο τρόπο να ελέγχονται καθώς εισήλθε στην ανθρώπινη προσωπικότητα όλη η κατηγορία των συναισθηματικών αναστολών.

Οι αναστολές όμως με τη σειρά τους δημιούργησαν σταδιακά μία άλλη πηγή ασθενειών, αυτές που ονομάζουμε ψυχοσωματικές και κυρίως την κατηγορία των καρκίνων. Όλη επίσης η γκάμα των ασθενειών που αναφέρει η ψυχανάλυση μπορούμε να πούμε ότι ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Προκειμένου να διοχετεύσει ο άνθρωπος και αυτή την πηγή ενέργειας υπό αναστολή, επέδρασε ένα τρίτο κύμα εξέλιξης στην ανθρωπότητα που είχε σαν κατεύθυνση την ανάπτυξη της δημιουργικότητας, με σκοπό να διατίθεται εκεί όλο το περίσσευμα της ενέργειας που ο άνθρωπος κατακρατούσε για λόγους αναστολών ως τότε. Η δημιουργικότητα έγινε το νέο ιδανικό και ο άνθρωπος που εκμεταλλευτόταν το δυναμικό του και έπαιζε ένα ρόλο στο κοινωνικό γίγνεσθαι το νέο (αμερικάνικο κυρίως σήμερα) πρότυπο.

Ωστόσο κι εδώ άρχισε να προκύπτει μία νέα κατηγορία ασθενειών που έχει να κάνει με θέματα ενοχής προς τον εαυτό και αυτοεκτίμησης. Αντί απλά να απολαύσει τη ζωή του, ο άνθρωπος άρχισε να νιώθει ένοχος που δεν εκμεταλλευτόταν πλήρως το δυναμικό του, που έμενε στάσιμος κι έβλεπε τους άλλους να προχωρούν, που δεν ήταν τόσο κοινωνικά δραστήριος όσο οι άλλοι, κ.ο.κ. Αυτές είναι οι σύγχρονες ασθένειες της εποχής μας, που βασίζονται σε λανθασμένες πεποιθήσεις για τη ζωή, σε λάθος πεποιθήσεις για τον εαυτό μας και λάθος αποφάσεις που παίρνουμε για την εξέλιξη μας. Αυτές οι ασθένειες σχετίζονται περισσότερο με θέματα αναπνοής, άγχους, ορμονών και γενικά του ρυθμού που δουλεύει το σώμα μας, ο οποίος διαταρράσεται από τα μπλοκαρίσματα που μας συμβαίνουν κυρίως κοντά στο κέντρο του λαιμού.

Η κατηγοριοποίηση αυτών των ασθενειών μπορεί να μην είναι απόλυτα ακριβής, δίνει όμως μία πρώτη προσέγγιση διάγνωσης που μπορεί να βοηθήσει τον εσωτερικό θεραπευτή να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος και να προχωρήσει μαζί με τον θεραπευόμενο σε διαχείριση της αιτίας της ασθένειας. Αιτία που μπορεί να είναι τριών ειδών: Α) χωρίς έλεγχο επαφής με άλλους (σήμερα κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής) Β) αναστολών στις επαφές με τους άλλους και Γ) ενοχών και λάθος πεποιθήσεων σε σχέση με τον εαυτό και το ρόλο του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

( Βασισμένο στην Εσωτέρα Θεραπευτική της Αλίκης Μπέιλη)

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

To σώμα του ανθρώπου και το περιβάλλον

Για να καταλάβουμε πώς το σώμα του ανθρώπου συνδέεται με το περιβάλλον και εξαρτάται από αυτό, μπορούμε να το παρομοιάσουμε με ένα σπίτι. Το σπίτι γνωρίζουμε όλοι ότι έχει παροχή ρεύματος, παροχή νερού, φωτίζεται από τον Ήλιο και ενίοτε έχει και φυσικό αέριο ή άλλο τρόπο θέρμανσης. Χωρίς αυτά τα στοιχεία ένα σπίτι δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά και ο σπουδαστής ήδη μπορεί να εικάσει τις αντιστοιχίες των παραπάνω με τα τέσσερα στοιχεία αλλά και τα πεδία του ανθρώπου. Το ζήτημα όμως για τον άνθρωπο είναι επίσης και το τι δίνει πίσω στο περιβάλλον σε αντάλλαγμα γι’ αυτά που παίρνει. Για σκεφτείτε, αλήθεια, αν το σπίτι μας δέχεται όλα αυτά τα καλά πράγματα, τι βγάζει προς τα έξω; Σκουπίδια, καπνό από την καπνοδόχο, θόρυβο και πλέον με τα πολλά air condition και αύξηση της θερμοκρασίας. Με λίγα λόγια, ενώ το περιβάλλον ωφελεί το σπίτι, το σπίτι βλάπτει το περιβάλλον.

Με παρόμοιο τρόπο πρέπει να φανταστούμε και το σώμα μας. Παίρνουμε όλα αυτά τα καλά από το περιβάλλον τον αέρα, την τροφή, το φως και τη ζέστη και τι δίνουμε σε αντάλλαγμα; Ποια είναι η ενέργεια που τροφοδοτούμε το περιβάλλον; Μήπως είμαστε κι εμείς σαν το παραπάνω σπίτι και γεμίζουμε τον κόσμο απόβλητα; Και πόσο επηρεάζει αυτό την υγεία των γύρω μας; Αυτές είναι σκέψεις που είναι καλό να ασχοληθεί κανείς κάτω από τη γενική ενασχόληση του με την υγεία. Κι έχοντας πάντα στον νου ότι το αιθερικό σώμα του πλανήτη είναι ένα και ενιαίο και όλοι αλληλεπιδρούμε με αυτό, εν-υπάρχουμε σε αυτό και το συν-διαμορφώνουμε.

Βασισμένο στην Εσωτέρα Θεραπευτική της Αλίκης Μπέιλη

Posted in Άρθρα | Σχολιάστε

Αποσπάσματα από την Εσωτέρα Θεραπευτική

Σε ελεύθερη μετάφραση

Σκοπός της Εσωτερας Θεραπευτικης ειναι να επιτευχθεί η δυνατότητα ο άνθρωπος να πεθαίνει μονο οταν η ψυχή του το επιθυμεί. Κι οχι λόγω ανωμαλιών, ελλειψεων του φυσικού η των άλλων σωμάτων του που την εξαναγκάζουν να αποχωρήσει.

Θα μπορούσε κανεις να πει σαν μια γενική διαπίστωση οτι οι ατομικές φυσικές ασθένειες προέρχονται κυρίως από το αστρικό συναισθηματικό σωμα κι οτι αυτο το σωμα της ατομικής έκφρασης ειναι υπεύθυνο για την ασθένεια του ατόμου. Ομοίως ομως θα μπορούσε να πει ότι οι ομαδικές ασθένειες όπως οι επιδημίες εξαπλώνονται στις μαζες εξαιτίας κάποιας συνθήκης που επικρατεί στο αιθερικο σωμα ολόκληρου του πλανήτη. Αυτές οι επιδημίες που εξαπλώνονται σε ολόκληρα έθνη, φυλές η και σε ολόκληρο τον πλανήτη εισέρχονται στον άνθρωπο μεσα απ το δικό του αιθερικο σωμα που ειναι εν αγνοία του ατόμου διαρκώς συνδεδεμένο με το αιθερικο του πλανήτη και μέσα απο το οποίο κυκλοφορούν άπειρες αιθερικες ενέργειες χωρίς να το συνειδητοποιεί. Αυτού του είδους οι ασθένειες λοιπον ειναι απρόσωπες, δεν έχουν ατομικό χαρακτήρα και πρέπει να αντιμετωπιστούν αναλόγως.

Το φυσικό σώμα είναι ένα «αυτόματο» που υπακούει σε όποιο από τα πιο λεπτοφυή σώματα είναι δυνατότερο.

Ασθένεια ειναι η προσπάθεια του φυσικού σώματος να επιτυχει εκτόνωση σε εσωτερικές αναστολές η πράγματα που συγκρατούνται η κατακρατούνται περιοριστικά μεσα στο άτομο.


Posted in Άρθρα | Σχολιάστε