Recycling symbol made from hands on sky blue summer nature background environment concept

Εισαγωγή

Δημοσιεύουμε εδώ και καιρό άρθρα για τη Συμβουλευτική Αστρολογία. Σκοπός μας η σειρά των άρθρων αυτών να αναδείξει προοδευτικά την ύπαρξη ενός είδους αστρολογίας που έχει σα σκοπό την πρακτική αυτοβελτίωση. Γιατί πιστεύουμε ότι η Αστρολογία δεν είναι καλή μόνο για να ασκεί έλεγχο στα μελλούμενα, αλλά και για να εξηγεί τα πεπραγμένα.

Ο σκοπός μας αυτός όμως έχει και ένα κίνδυνο. Να παρασυρθούμε στο άλλο άκρο της εναλλακτικής μας αυτής θεώρησης και να χάσουμε την επαφή με την «μαθηματική» όψη της Αστρολογίας. Αυτή που της δίνει μέθοδο και τη διακρίνει από την απλή μαντεία.

Πριν μπούμε λοιπόν στην αναζήτηση μεθόδων πρακτικής χρήσης της αστρολογίας στην καθημερινότητα μας, θα ήταν χρήσιμο να βάλουμε τα όρια της χρησιμότητας αυτής και να αναδείξουμε σε ποιες περιπτώσεις η Συμβουλευτική Αστρολογία, όσο ωραία και αν ακούγεται δεν έχει δυστυχώς αποτέλεσμα.

Η εξέλιξη του «κινήματος» της αυτογνωσίας

Ίσως η καλύτερη εισαγωγή στο θέμα να μπορούμε να ληφθεί από τη μελέτη της Carolyn Myss (που θα την ξαναδούμε ως αναφορά εδώ κι εκεί) στο βιβλίο της «Γιατί οι άνθρωποι δε θεραπεύονται και πώς μπορούν». Στο βιβλίο αυτό λοιπόν η συγγραφέας κάνει μία ενδιαφέρουσα ιστορική αναφορά στην πορεία των λεγόμενων «θεραπευτικών» πρακτικών επισημαίνοντας τρεις ενδιαφέροντες χρονικούς σταθμούς:

– Την εποχή πριν από τη δεκαετία του ’60 που οι τραυματικές καταστάσεις στην οικογένεια και το περιβάλλον αποσιωπούνταν και το να μιλήσει κάποιος για το πρόβλημα του με κάποιον θεωρούνταν το λιγότερο «περίεργο».

– Την εποχή μεταξύ της δεκαετίας του ’60 και της δεκαετίας του ’80, που το κίνημα της «αυτογνωσίας» και θεραπείας χειραφετήθηκε, πετυχαίνοντας παγκόσμια ευαισθησία στα θέματα βίας, κακοποίησης, ψυχολογικών και σωματικών τραυμάτων καθώς και τη θέσπιση ανάλογης νομοθεσίας για την προστασία των «αδυνάτων».

– Την περίοδο από τη δεκαετία του ’80 και μετά που πλέον άρχισε η μαζικά η κατάχρηση και εμπορευματοποίηση της «ευαισθησίας» με τους δικηγόρους να ζητούν μαζικά μηνύσεις για ψυχική οδύνη και το τυχαίο άγγιγμα στη δουλειά να θεωρείται σεξουαλική παρενόχληση.

Παράλληλα η «θεραπεία» και η «αυτογνωσία» γίνεται της μόδας, περνάει στα σαλόνια των πλούσιων κυριών, οι οποίες συζητούν τα θέματα αυτά στα tea party, ενώ όλοι λίγο πολύ οι «εκπαιδευόμενοι» της κοινωνίας (από τα παιδιά και τους εφήβους ως τους αμετανόητους συνδικαλιστές) μαθαίνουν να διεκδικούν μόνο δικαιώματα χωρίς να έχουν καθόλου υποχρεώσεις.

Γιατί έρχονται οι άνθρωποι πραγματικά στα ψυχολογικά σεμινάρια;

Σκοπός της ιστορικής αυτής αναδρομής δεν είναι βέβαια να μάθουμε ιστορία, αλλά να καταλήξουμε στη σημερινή πραγματικότητα, γνωστή ίσως σε όλους λίγο πολύ εμάς τους βιωματικούς αστρολόγους. Την πραγματικότητα που βλέπουμε συχνά στις συναντήσεις, τα σεμινάρια και τις ομιλίες μας.

– Τις περιπτώσεις εκείνες των ανθρώπων που έρχονται ξανά και ξανά στα σεμινάρια όχι τόσο για να μπορέσουν να προχωρήσουν κάποια βήματα στη ζωή τους, αλλά γιατί η αυτογνωσία είναι ένα καλός λόγος να δικτυωθούν κοινωνικά (κάποτε ήταν τα κορίτσια της ΚΝΕ)

– Τις περιπτώσεις εκείνες των ανθρώπων που είναι «περήφανοι» για τα τραύματα τους και αναζητούν κάθε ευκαιρία να τα διατρανώσουν, γιατί έτσι θα εισπράξουν το χειροκρότημα (ίσως τους έχετε δει να διαγωνίζονται με άλλους και να λένε «αυτό λες; Εγώ να δεις τι έπαθα τότε που… «

– Τις περιπτώσεις εκείνες των ανθρώπων που νιώθουν ασφάλεια μεταξύ άλλων ανθρώπων που έχουν περάσει δύσκολες καταστάσεις στη ζωή τους, γιατί νιώθουν ότι μέσα στους κύκλους αυτούς μπορούν να συμπεριφέρονται «ατιμώρητα» χρησιμοποιώντας ως άλλοθι το εκάστοτε (σημαντικό συχνά) τραύμα που υπέστησαν στο παρελθόν.

Αν ασχολείστε κι εσείς με τα ζητήματα αυτογνωσίας ίσως έχετε συναντήσει τέτοιες περιπτώσεις και ίσως έχετε αισθανθεί αδύναμοι να τις διαχειριστείτε. Ακόμη θυμάμαι παλιά μαθήτρια μου που με το που γνώριζε κάποιον από την πρώτη γνωριμία του περιέγραφε αναλυτικά όλα της τα ψυχολογικά τραύματα από την ηλικία των 5 ετών που την είχαν εγκαταλείψει οι γονείς της. Και βέβαια αν κάποιος τη ρωτούσε τι είχε κάνει να ξεπεράσει αυτές τις καταστάσεις μέχρι την ηλικία που βρισκόταν (που δεν ήταν και ιδιαίτερα νεαρή), έβρισκε εύκολη τη δικαιολογία του παιδικού τραύματος.

Του τραύματος αυτού που της άνοιγε την πόρτα να διεκδικεί ότι ήθελε, να απαιτεί συγχώρεση για ότι έκανε και να μη ζητά ευθύνη για την απραξία των πολλών χρόνων της ζωής της.

Άλλες φορές πάλι θυμάμαι πώς με ρωτάνε συχνά «πώς μπορούμε να βρούμε αν κάποιος έχει ιδιαίτερες ικανότητες στο χάρτη; Αν είναι διαισθητικός; Αν έχει υπερδυνάμεις; Αν είναι κάτι το ξεχωριστό τέλος πάντων. Η αγωνία μας να είμαστε τόσο ξεχωριστοί, η προσπάθεια μας να ξεχωρίσουμε, αυτή μας κάνει συχνά να ασχολούμαστε τόσο πολύ με θέματα μεταφυσικά ή αστρολογικά, ειδικά, αν ο Κρόνος της ζωής έχει σταθεί κακός μαζί μας και δε μας έχει δώσει την καταξίωση που τόσο καιρό περιμέναμε. Ευτυχώς υπήρξαν στην ιστορία της Αστρολογίας και κάποιοι άνθρωποι όπως ο Dane Rudhyar που προσγείωσαν στην πραγματικότητα όσους έβλεπαν υπερφυσικές δυνάμεις, κάθε φορά που είχαν ενισχυμένο Ουρανό, Ποσειδώνα ή Πλούτωνα στο χάρτη τους.

Ο ρόλος των «οδηγών» στη συμβουλευτική διαδικασία ή «θεραπεία»;

Και αν περάσουμε από την πλευρά των «θεραπευτών». Ως πού μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του και να προχωρήσει στη ζωή του; Ποιος είναι ο δικός μας ρόλος τελικά;

Να βοηθούμε κάποιον να σταθεί στα πόδια του και μετά να τον σπρώχνουμε στη ζωή (χάνοντας εδώ που τα λέμε κι έναν πελάτη) ή να τον κρατάμε κοντά μας συντηρώντας το θέμα του σε ένα «παιχνίδι» μπαμπά και παιδιού, όπου το παιδί «πληρώνει» για να γίνεται πάντα το δικό του;

Αυτά είναι ερωτήματα που καλούνται να απαντήσουν όλοι όσοι ασχολούνται με το ζήτημα της αυτογνωσίας και των θεραπευτικών μεθόδων, είτε περνάνε μέσα από την αστρολογία, είτε από άλλους συγγενείς χώρους.

Κι εκείνο που θα πρέπει να πούμε για να καταλήξουμε είναι ότι σκοπός της αυτοθεραπείας ή της συμβουλευτικής αστρολογίας δεν είναι ή δεν πρέπει να είναι η «συντήρηση» ενός ανθρώπου στον κύκλο μας για να τον «τρέφουμε» εμείς ψυχολογικά κι εκείνος υλικά, αλλά η βοήθεια για να σταθεί στα πόδια του και να ξαναγίνει ΥΓΙΗΣ. Που σημαίνει να ασχοληθεί με τα προβλήματα του χωρίς φόβο, να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει τους φόβους του, να ξαναενταχθεί στο οικογενειακό ή επαγγελματικό περιβάλλον, να μπει σε μία πορεία να κάνεις σωστές σχέσεις.

Και μετά – ει δυνατόν – να μας «ξεχάσει»…

Τότε θα τον έχουμε βοηθήσει πραγματικά. Τότε θα έχουμε επιτελέσει το ρόλο μας.

Επίλογος

Καταλήγοντας μετά από αυτή την πορεία αυτοκριτικής και καθορισμού των ορίων αυτής της «μόδας» της αυτογνωσίας, θα έπρεπε ίσως όλοι όσοι ελκυόμαστε από το συγκεκριμένο αντικείμενο είτε ως «μαθητές» είτε ως «δάσκαλοι» να κοιταχθούμε στον καθρέφτη και να πούμε στον εαυτό μας:

« Από όλη αυτή τη «θεωρία» της αυτογνωσίας τι πραγματικές αλλαγές κατάφερες τελικά να κάνεις στη ζωή σου; Κατάφερες να κάνες μία νέα αρχή; Να βελτιώσεις κάτι που δε λειτουργούσε σωστά; Να συγχωρέσεις κάποιους ελευθερώνοντας χρόνο και ψυχική ενέργεια να κάνεις κάτι δημιουργικό στη ζωή σου;

Ή απλά έκανες κάποια μικρά αρχικά βήματα και ξαναβολεύτηκες στο αίσθημα ασφάλειας που σου έδωσε η καινούρια σου «εναλλακτική» οικογένεια;»

Σκέψου κι εσύ αν θέλεις μαζί με μας, Αγαπητέ Αναγνώστη κι αν συνεχίζεις ακόμη να θέλεις πραγματικά την αλλαγή, ακολούθησε μας στις επόμενες περιπέτειες της αστρολογίας της αυτογνωσίας. Ή διάλεξε εκείνο το δρόμο, που εσύ βλέπεις ότι θα σε οδηγήσει πραγματικά στην αλλαγή.

To άρθρο δημοσιεύτηκε πέρυσι στο Astrology.gr και διασκευάστηκε για αναδημοσίευση στο New Age Astrology.

Σε προηγούμενες δημοσιεύσεις παρουσιάσαμε τα επιχειρήματα εκείνα που κατά τη γνώμη μας συνηγορούν στο γεγονός ότι δίπλα στη λεγόμενη «επιστημονική» αστρολογία (αυτή δηλαδή που είναι προορισμένη για την πρόβλεψη των γεγονότων) είναι αναγκαίο για την πρόοδο όλων ημών να διατηρήσουμε και ένα απαραίτητο ζωτικό χώρο για την ύπαρξη της λεγόμενης «συμβουλευτικής» αστρολογίας, εκείνης της αστρολογίας δηλαδή που δεν ενδιαφέρεται τόσο για την «πρόβλεψη» των γεγονότων, αλλά για την «κατανόηση» των γεγονότων.

Τη διάκριση μεταξύ της «επιστημονικής» και της «συμβουλευτικής» αστρολογίας βεβαίως δεν την ξεκινήσαμε πρώτοι εμείς. Αν και σε άλλες δημοσιεύσεις μας σε άλλους ιστοτόπους είχαμε αναφερθεί στη διάκριση μεταξύ «κρόνιας» και «χειρώνιας» αστρολογίας, στην πραγματικότητα η διάκριση ξεκινάει ήδη από τα χρόνια του Dane Rudhyar, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που αναφέρθηκε στην διάκριση της Αστρολογίας της Πληροφορίας (Astrology of Information) και της Αστρολογίας της Κατανόησης (Astrology of Understanding and Meaning).

Η διάκριση αυτή έχει να κάνει στην πραγματικότητα και μία θέαση ζωής. Στην Αστρολογία της Πληροφορίας, προσπαθούμε να προβλέψουμε γεγονότα, παρατηρώντας τις διελεύσεις, επιλέγοντας κατάλληλη χρονική στιγμή για κάποιο γεγονός ή ερμηνεύοντας ένα ωριαίο χάρτη. Σκοπός μας η προετοιμασία για την έλευση κάποιας κατάστασης ή η αποφυγή της (επιλέγοντας π.χ. την κατάλληλη στιγμή για ένα γεγονός ή ένα άλλο τόπο γενεθλίων για να επηρεάσουμε την οικοθεσία μίας ηλιακής επιστροφής). Αναπόφευκτα η επικέντρωση της προσοχής μας έχει να κάνει με την ακρίβεια του γεγονότος, την ημ/νία που θα συμβεί και την ακριβή φύση του, ενώ πίσω από την πρόβλεψη κρύβεται η ανάγκη προστασίας, που στην ουσία έχει να κάνει με το φόβο. Εντέλει αυτοί είναι και οι λόγοι που ονομάσαμε αυτού του είδους την Αστρολογία Κρόνια.

Από την άλλη η Αστρολογία της Κατανόησης δεν έχει σκοπό την αποφυγή ενός γεγονότος (ακόμη και του πιο δυσάρεστου) αλλά την κατανόηση του νοήματος του. Δεν προσπαθεί δηλαδή να απαντήσει στο «Τι», αλλά στο «Γιατί». «Γιατί» μου συμβαίνουν όλα αυτά που μου συμβαίνουν; Ποιος είναι ο σκοπός αυτής της διαδικασίας; Υπάρχει κάποιο κρυμμένο νόημα; Τι υποτίθεται ότι πρέπει να μάθω; Στην ουσία και αυτή η Αστρολογία έχει από πίσω της μία «άποψη». Την άποψη εκείνη που θεωρεί ότι ο κόσμος είναι μία ενότητα και όλα έχουν μεταξύ τους μία αλληλεπίδραση. Επομένως τίποτε δε γίνεται τυχαία, αλλά για κάποιο λόγο. Και αυτό το λόγο καλούμαστε να κατανοήσουμε.

Σε σχέση με την Αστρολογία της Πληροφορίας (ή την «Επιστημονική» Αστρολογία), η Αστρολογία της Κατανόησης έχει μία ΠΟΛΥ μεγάλη διαφορά «ανάγνωσης» του γενέθλιου χάρτη. Η διαφορά αυτή είναι ΤΟΣΟ μεγάλη, που στην ουσία ανατρέπει όλα τα θεμέλια της Επιστήμης, εφόσον αυτή παραμένει στα όρια της «ποσοτικής» απόδειξης όπως περιγράψαμε σε προηγούμενα άρθρο μας. Κι η διαφορά αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι στην Αστρολογίας της Κατανόησης σε ένα γενέθλιο χάρτη δε μας ενδιαφέρουν οι «θέσεις» αλλά οι «σχέσεις».

Δε μας ενδιαφέρει η «ακρίβεια», αλλά η «ενότητα». Δε μας ενδιαφέρει η ακρίβεια της θέσης ενός συγκεκριμένου πλανήτη, αλλά το γενικό νόημα που βγαίνει από το χάρτη. Βλέπετε το βασικό πρόβλημα που έχει σήμερα η Δυτική Επιστήμη είναι ότι, ενώ είναι άριστη στην καταγραφή των επιμέρους γεγονότων, αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα στην ενοποίηση των εξηγήσεων που δίνει για τη φύση του κόσμου.

Επί πολλά χρόνια στη Φυσική γίνεται προσπάθεια να ενοποιηθούν για παράδειγμα οι διάφορες θεωρίες που περιγράφουν τη φύση των επιμέρους φυσικών δυνάμεων σε μία και ακόμη αυτό δεν έχει γίνει κατορθωτό. Ακολουθώντας την επαγωγική προσέγγιση προσέγγισης της αλήθειας, η Δυτική Επιστήμη, συλλέγει πρώτα τα δεδομένα και από τα επιμέρους προσπαθεί να δημιουργήσει τη σύνθεση, φτάνοντας στο γενικό. Δυστυχώς η «ποσοτική» θέαση των πραγμάτων δεν επαρκεί για να αναδείξει το γενικό.

Όσο προσπαθούμε να «μετρήσουμε» τα πράγματα και να φτιάχνουμε διάφορα πραγματικά ή πνευματικά CERN στο μυαλό μας για να βρούμε το «θαυματουργό» σωματίδιο που θα εξηγήσει τα πάντα, τόσο περισσότερο πέφτουμε στην παγίδα της Ανάλυσης και της Ποσοτικοποίησης. Για να το πούμε συμβολικά, επιμένοντας μόνο στους οίκους της Ανάλυσης (3ο και 6ο), χάνουμε συνήθως τη συνολική θέαση που μας δίνεται διαισθητικά και όχι ποσοτικά από τους άλλους μεταβλητούς οίκους, τον 9ο και τον 12ο.

Για να καταλάβουμε τη διαφορά ίσως αξίζει να αναφερθούμε σε κάτι μη Αστρολογικό που θα μας δώσει μία άλλη οπτική γωνία στα πράγματα. Αναφέρομαι στον τρόπο που αξιολογούμε ένα έργο τέχνης και πώς αποφασίζουμε αν ένα έργο τέχνης είναι «ωραίο» ή «άσχημο». Ποια είναι τα κριτήρια εκείνα που μας κάνουν να το αποδεχόμαστε ή να το απορρίπτουμε;

Σίγουρα υπάρχουν άλλοι πιο ειδικοί από μένα για την παραπάνω ανάλυση, γι’ αυτό θα αναφερθώ στον καθηγητή του Harvard Rudolf Arnheim που στην κλασσική πλέον εργασία του Art and Visual Perception προσπάθησε («επιστημονικά» είναι αλήθεια και αυτός) να καταγράψει μία σειρά από «κριτήρια» που μας κάνουν να θεωρούμε ένα έργο τέχνης «ωραίο». Μεταξύ αυτών λοιπόν αναφέρεται ότι ένα έργο είναι «ωραίο» όταν υπάρχει μία «ισορροπία» θέσης, όταν δηλαδή ο ανθρώπινος νους «νομίζει» ότι αυτά που βλέπει είναι σε τάξη και ισορροπία μεταξύ τους. Και μάλιστα αναφέρει ότι για την απόκτηση αυτού του αισθήματος ισορροπίας ο άνθρωπος δεν επικεντρώνεται στα επιμέρους τόσο στοιχεία της εικόνας (εκτός, εάν το επιμέρους «παραβιάζει» την τάξη του συνόλου, οπότε το έργο μπορεί να θεωρηθεί «κακό» ή ο καλλιτέχνης «ανατρεπτικός») όσο στο σύνολο αυτής και τη σχετική θέση των πραγμάτων μεταξύ τους. Για την αναγνώριση δε των σχετικών θέσεων ο άνθρωπος βλέπει «αφαιρετικά» μία εικόνα.

Δεν αναγνωρίζει δηλαδή «όλες» τις λεπτομέρειες της, αλλά «επιλέγει» συγκεκριμένα στοιχεία, τα οποία «του αρκούν» για να διαμορφώσει το «σχήμα» της εικόνας. Το ποια στοιχεία θα «επιλέξει» εξαρτάται μεταξύ άλλων και από τις αντιλήψεις του (εξ’ ού και ο υποκειμενικός παράγοντας της θέασης).

Για να το κάνουμε πιο λιανά, όταν κάποιος βλέπει ένα πρόσωπο, δε χρειάζεται να δει «όλο» το πρόσωπο. Αρκούν μερικά στοιχεία για να δοθεί «η εντύπωση» του προσώπου. Όπως όταν ζωγραφίζουμε στα τζάμια του αυτοκινήτου δυο μάτια, μία μύτη κι ένα στόμα ή τα σκαλίζουμε σε ένα χιονάνθρωπο. Με την έννοια αυτή λοιπόν η θέαση του «συνόλου» δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τη θέαση του «επιμέρους».

Και, για να ξαναγυρίσουμε στην αστρολογία, η θέαση ενός χάρτη «συνολικά» έχει να κάνει με την αναζήτηση της «τάξης» μέσα σε αυτόν. Για ένα πελάτη που ζητάει τη συμβουλευτική καθοδήγηση ενός αστρολόγου ζητούμενο όπως λέει και η Carolyn Myss στο βιβλίο της Ιερά Συμβόλαια δεν είναι η πρόβλεψη ενός συγκεκριμένου γεγονότος, αλλά το να βρει την «τάξη» που του λείπει στο χάρτη του. Να αναγνωρίσει το «νόημα» (pattern), να καταλάβει ποιο είναι το ρεζουμέ κι όχι να μπει στην ανάλυση των επιμέρους θέσεων και όψεων, πράγμα που τελικά μάλλον θα τον αποπροσανατολίσει.

Και δυστυχώς για όσους από μας είμαστε θιασώτες της «επιστημονικής» αστρολογίας, η «θέαση» της «τάξης» σε ένα χάρτη είναι καθαρά υποκειμενική. Κι αν και κινείται σε κάποιες γενικές κατευθύνσεις που έχουν να κάνουν με την κουλτούρα (όπως λέει κι ο Steven Arroyo κάθε πολιτισμός έχει τη δική του αστρολογική ανάγνωση), η κουλτούρα αυτή λειτουργεί μέσω των Αρχετύπων ως υπόβαθρο κι όχι ως τελικό αποτέλεσμα. Το τελικό αποτέλεσμα χτίζεται πάντα πάνω στην υποκειμενική θέαση του χάρτη.

Περισσότερα σε επόμενη δημοσίευση μας όπου θα αναφερθούμε σε τέτοιου είδους χρήσης του χάρτη για την υποκειμενική «βίωση» των αρχετύπων.

ΥΓ: Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην ιστοσελίδα http://www.astrology.gr

Μία σημαντική είσοδος βρίσκεται μπροστά μας παραμονές Χριστουγέννων. Ο Κρόνος εισέρχεται στο ζώδιο του Τοξότη όπου θα καθίσει μέχρι τα μέσα Ιουνίου του 2015, θα επιστρέψει στη συνέχεια στο Σκορπιό και θα μπει οριστικά ξανά στον Τοξότη στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Ιστορική Αναδρομή

Τι μπορούμε να αναμένουμε αλήθεια με την είσοδο του Κρόνου σε αυτό το ζώδιο; Για την Ελλάδα, το τέλος του 1985 που είχαμε την είσοδο του Κρόνου στον Τοξότη, σηματοδότησε την αρχή της απομυθοποίησης του ΠΑΣΟΚ. Τον Οκτώβριο, λίγο πριν την είσοδο στον Τοξότη, ο Κώστας Σημίτης ως υπουργός Οικονομικών αποφασίζει την υποτίμηση της δραχμής κι ακολουθεί το 1^ο πρόγραμμα λιτότητας.

Το πρόγραμμα διατηρείται για κάποιο διάστημα. Ως το Νοέμβριο του 1987. Αν και δε συμπίπτει με την έξοδο του Κρόνου από τον Τοξότη, είναι η περίοδος που χάνονται οι θετικές όψεις του Κρόνου με τους Ήλιο/Κρόνο του γενέθλιου χάρτη της Ελλάδας του 1830. Στο μεταξύ ο Κρόνος σε αντίθεση με την γενέθλια Σελήνη της χώρας οδήγησε στη σύγκρουση του ΠΑΣΟΚ, κατεξοχήν ιδεολογικού κόμματος (Τοξότης) στην κυβέρνηση (Κρόνος) με το λαϊκό αίσθημα (Σελήνη στους Διδύμους). Οι μεγάλες απεργίες της Εποχής, η διάσπαση της ΓΣΕΕ, η δοτή διοίκηση που της επιβλήθηκε, οι διαγραφές από το ΠΑΣΟΚ ήταν στην καθημερινή ατζέντα.

Στην περίπτωση μας ωστόσο δεν έχουμε μία ιδεολογικά προσανατολισμένη κυβέρνηση ακόμα. Η ιστορία λοιπόν δεν μπορούμε να αναμένουμε ότι θα εκτυλιχθεί με τον ίδιο τρόπο. Πρόκειται όμως για ένα δύσκολο διάστημα για τη ζωή της χώρας, αυτό που θα έρθει τα επόμενα δύο χρόνια κι αυτό για τους εξής λόγους:

1. Ο Κρόνος θα επηρεάσει τον άξονα 1-7 του χάρτη του 1830, επηρεάζοντας τις διεθνείς σχέσεις της χώρας
2. Αρχικά θα κάνει θετικές όψεις με Άρη, Ήλιο και Κρόνο, δείχνοντας υποστήριξη διαφόρων ομάδων πίεσης στα γεγονότα. Στη συνέχεια όμως θα κάνει αντίθεση με τη Σελήνη του χάρτη του 1830, υποδηλώνοντας πλήγματα για τον κόσμο.

Το 1986 ήταν μία χρονιά με τον Δία στον Υδροχόο. Η παρουσία του Δία ευνόησε την τότε κυβέρνηση στις αντιπαραθέσεις και δεν κλυδωνίστηκε. Το 2015 όμως έχουμε Δία στο Λέοντα αλλάζουν τα πράγματα. Ευνοείται πλέον η αντιπολίτευση στο χάρτη του 1830, αντίθετα από το 1987 που στο τέλος επικράτησε η κυβέρνηση.

Ο χάρτης της Εισόδου

Στο χάρτη της Εισόδου ξεκινάμε όπως είναι λογικό από τη θέση του Κρόνου στον 5^ο οίκο του χάρτη. Στον αντίστοιχο χάρτη του 1985 για την Ελλάδα η θέση του Κρόνου ήταν στον 2^ο οίκο με ό,τι συνέπειες είχε αυτό στα οικονομικά της χώρας. Τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε τώρα από την τοποθέτηση του στον 5^ο οίκο; Αθλητισμός, Καλλιτεχνικά, Μικρομεσαίοι Επιχειρηματίες, Τυχερά Παιχνίδια είναι μερικοί τομείς που λογικά θα επηρεαστούν.

Το τετράγωνο του Κρόνου με τον Ποσειδώνα που θα είναι σημαντικό στοιχείο για το 2015 υποδηλώνει και τη διάψευση πολλών προσδοκιών, όσων ήλπιζαν σε αξίες που είχαν σχέση με το ζώδιο των Ιχθύων. Αδελφοσύνη, αγάπη, φιλανθρωπικά ιδρύματα, ανεκτικότητα και εκκλησία είναι πιθανόν να πληγούν από μία σύγκρουση με υπηρεσίες ή κυβερνητικές πολιτικές αυτό το διάστημα. Αλλά και ιδεολογικά η απογοήτευση του κόσμου είναι πολύ πιθανή.

Από την άλλη μεγάλη οξύτητα θα λέγαμε ότι μπορεί να λάβει ο πολιτικός λόγος, ακριβώς λόγω αυτού του σχηματισμού αλλά και της ίδιας της παρουσίας του Κρόνου στο ζώδιο του Τοξότη.

Αναμένουμε λοιπόν μεγάλη οξύτητα – λεκτική τουλάχιστον – στα πολιτικά πράγματα και μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις.

Σημαντικά όμως είναι κατά υπόλοιπα στοιχεία του χάρτη εισόδου. Η παρουσία 5 πλανητών στον Αιγόκερω δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Ειδικά που και ο κυβερνήτης του Ωροσκόπου, η Σελήνη ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Τοποθετημένη πάνω στην ακμή του 7^ουοίκου η Σελήνη δείχνει αυτή υποδηλώνει τη δυσκολία δράσης στην παρούσα συγκυρία. Η συλλογή πλανητών στον Αιγόκερω υποδηλώνει επίσης και αναγκαστικές καταστάσεις που πρέπει να βιωθούν.

Σκληρότητα μεγάλη και προβλήματα στα σώματα ασφαλείας, τη δημόσια υγεία και γενικά τις συνθήκες διαβίωσης.

Δεδομένου ότι όλοι αυτοί οι πλανήτες έχουν και χορηγό τον Κρόνο κι ότι κανένας από αυτούς δεν έχει ιδιαίτερους τίτλους σε αυτό το ζώδιο, διαπιστώνουμε ένα απόλυτο εναγκαλισμό πολιτικών από ένα ιδεολογικά φανατισμένο κράτος.

Η παρουσία του Ουρανού στον 10^ο οίκο δείχνει επίσης ακυβερνησία, επαναστατικές κυβερνήσεις, αντιπολίτευση στην εξουσία (για την Ελλάδα) αλλά και μεγάλη αστάθεια. Σε τετράγωνο με τους πλανήτες στον Αιγόκερω έχουμε ανάγλυφη την εικόνα μίας επαναστατικής κυβέρνησης που έρχεται σε σύγκρουση με όλους τους πλανήτες στον Αιγόκερω. Προσπαθεί να τα αλλάξει όλα, αλλά επιτίθεται και σε όλα.

Ο κυβερνήτης του Μεσουρανήματος Άρης είναι στον 8^ο οίκο, προσπαθώντας να διεκδικήσει χρήματα άλλων, αλλά είναι και σε αμοιβαία υποδοχή με τον Ουρανό και καλή θέση από οίκο, που σημαίνει ότι υπάρχει συνεννόηση με τον παράγοντα Ουρανό στο 10^ο οίκο του χάρτη. Είναι δε, σε σύνοδο με τον γενέθλιο Ήλιο της χώρας και σε αντίθεση με το γενέθλιο Κρόνο.

Έχουμε λοιπόν δύο δυνάμεις ως τώρα σε αυτό το χάρτη. Τον Κρόνο που «ελέγχει» σε κάποιο βαθμό όλους τους πλανήτες στον Αιγόκερω και την αμοιβαία υποδοχή Άρη/Ουρανού. Και μέσω των σχέσεων στο γενέθλιο χάρτη του 1830 φαίνεται ότι αυτοί οι δύο σε κάποιο βαθμό θα συγκρουστούν. Τουλάχιστον για το 2015, καθώς από το 2016 αλλάζει η κατάσταση και με το τρίγωνο μεταξύ τους Κρόνος και Ουρανός φαίνεται να τα βρίσκουν.

Ήδη από την επαν-είσοδο του Κρόνου στον Τοξότη τον Σεπτέμβρη του 2015, φαίνεται να αλλάζουν τα δεδομένα (σε εκείνο το χάρτη έχουμε αντίθεση Δία/Ποσειδώνα πάνω στον άξονα 1-7, σχεδόν πάνω στον Ωροσκόπο), ωστόσο η αντίθεση Κρόνου/MC δεν επιτρέπει ακόμα να γίνει αυτή η συνεννόηση που μάλλον θα γίνει κατά την άνοιξη του 2016.

Στο χάρτη της εισόδου του Νοεμβρίου πάντως υπάρχει κι ένας τρίτος παίχτης. Ο τρίτος παίχτης είναι ο Δίας που σε γωνία 135 μοιρών με το Μεσουράνημα υποδηλώνει μία υπερβολική διάθεση για ξόδεμα (λεφτά υπάρχουν). Είναι και χορηγός του Κρόνου, συνεπώς δε θα πρέπει να αμελήσουμε να σχολιάσουμε την παρουσία του. Η παρουσία του Δία είναι που «επιτρέπει» στην ουσία στον Κρόνο να κάνει ότι κάνει. Τα καλά οικονομικά της χώρας δηλαδή. Το γεγονός αυτό ενισχύεται μάλιστα από το ότι ο Δίας αυτός κάνει όψη 135 μοιρών με το MC, πράγμα που σημαίνει μία κυβέρνηση που έχει πάρει θάρρος και θεωρεί ότι έχει πολύ μεγάλη ανοχή.

Την ίδια στιγμή έχουμε και γωνία 135 μοιρών του Ποσειδώνα με τον Ωροσκόπο, γωνία που ενισχύει την άποψη που διατυπώσαμε στην προηγούμενη Πανσέληνο, ότι παραμένει μία έλλειψη διάκρισης στην αξιολόγηση των συνθηκών και του περιβάλλοντος και μία αποτυχία ακριβούς εκτίμησης των ρόλων, πρωταγωνιστών και δυνατοτήτων.

Συμπέρασμα

Εν κατακλείδι φαίνεται ότι το επερχόμενο διάστημα και μέχρι την άνοιξη του 2016 μπαίνουμε σε πορεία αστάθειας στη χώρα. Κυβέρνηση θα υπάρξει, ιδεολογικά φανατισμένη σε μεγάλη σύγκρουση και διάθεση να αλλάξει τα πάντα στις υποδομές, όπου όμως θα συναντήσει μεγάλες αντιστάσεις. Θα υπάρξει επιθετική διάθεση να πληγούν οι εκπρόσωποι της παλιάς πολιτικής φρουράς, η οποία όμως θα αντιδράσει σφόδρα. Τα οικονομικά για ένα διάστημα θα επιτρέπουν σπατάλες, όμως κάποια στιγμή θα υπάρξει και χάσιμο της λογικής.

Πρόκειται για μία πολύ σκληρή περίοδο θα λέγαμε για την πολιτική ζωή της χώρας, με αφορμή τα οικονομικά, τα οποία οικονομικά όμως τελικά δεν είναι η πραγματική αιτία του προβλήματος. Είναι η ιδεολογική προσκόλληση σε κατευθύνσεις του παρελθόντος που θα δημιουργήσει το πρόβλημα και θα μας πάρει μέχρι την άνοιξη του 2016 περίπου να φτάσουμε στο να υπάρξει μία συνεργασία της ιδεολογίας με τη λογική.